My Life's INTERCOURSE

2011-06-23T12:38:00.000+08:00

Automated 2010

2010-05-02T22:58:00.013+08:00

One week before the first automated election dito sa PILIPINAS, Meron ka na bang pambato mo?, Paano ka ba pumili ng kandidato?

Kailangan bang sikat lang? Kailangan bang nakaligo na sa dagat ng basura? Sa Kakayahan ba at Experiences sa pangungurakot? ayy... este... sa pamumuno pala,,,? Galing at talino sa pagsasalita at sa debate ba? O dapat ba yung madalas sumisigaw ng hallelujah ?

Hirap ka ba Pumili,,,? Nawawalan ka na ba ng pag asa..? Para sa 'kin nasa kamay pa rin natin ang sagot sa lahat ng problema natin sa bansa. Sumusulong ang panahon at mabilis magpalit ang technology kaya bumibilis din dapat ang takbo ng isip ng tao.. Pero marami pa rin sa mga Pilipino ang napag iiwanan nito,, dahil sa kakapusan sa edukasyon o kaalaman,, dulot ng kahirapan ng dahil sa epekto ng matinding CORRUPTION sa ating lahat na tila ba parang parte na ng kultura natin,, hindi lang ng iisang pinuno..? Kung di ng marami sa ating mga Pilipino?

Oo,, kilala tayong magigiting at matulungin sa kapwa,, napatunayan natin yan kapag may mga sakuna tayong dinadanas, Kusang lumalabas ang likas na KABAYANIHAN sa ating mga damdamin,, PERO?? Meron tayong kahinahang mga Pilipino na napansin ko ,, at malamang napansin nyo rin o ng iba sa atin.. Ito ay ang pagiging MAKAKALIMUTIN..

Mabilis tayong makalimot sa aral ng ating mga kasaysayan,, mabilis tayong makalimot na minsan ay niloko tayo,, mabilis tayo makalimot kapag naaawa tayo sa tao,,, kapag sinasabi nilang galing o laki sila sa hirap,,, o para sila sa mahirap.. at higit sa lahat,,, Mabilis tayo makalimot na Kinukundina natin ang mga taong kurakot sa Gobyerno,, Pero hindi natin nakikita ang ating mga sarili na nakakagawa tayo ng "corruption" sa sarili nating paraan..

Kaya sana bago tayo bumoto o bago natin i-shade ang mga bilog na hugis itlog ei,,, wag naman sana tayong mga Pilipino ang mabokya...?

Para sa'kin kung sino ang taong may TUNAY na paninindigan at sa taong bayan tumatanaw ng utang na loob,, May malinis na track records hindi nag ambisyon at hayok na maluklok,, malinis lumaban,,, transparent at alam nating nanggaling at pinalaki ng mga magigiting tao,, At may kakayahang magpatupad ng BATAS para sa pagkakapantay-pantay sa karapatan at hustisya... at pinaniniwalaan ko hindi dahil sa Survey,, pinaninindigan ko siya dahil SIYA ANG BET KO... ! "L"

A Salute To Pinoy Spirit

2009-10-14T17:19:00.011+08:00

A few weeks ago, we encountered one of the most devastating typhoon in our lifetime here in Metro Manila. September 26 of this year, Ondoy hit the region with huge amount of rainfall within 6-9 hours.According to PAGASA (Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration) the amount of rainfall carried by Typhoon Ondoy within that particular timeframe is equivalent to the amount of rainfall in a month. They also concluded that this is the effect of "Climate Change" that we are experiencing right now.But this "climate change phenomenon" is surely caused by human negligence - our fault.

It is important for us to realize, as Filipinos, that we should never let our fellow "kababayans" suffer. We should help and embrace one other not only to show sympathy, but also to let the victims feel that they are not alone, a good example if this are the Pinoys abroad who reached out to us through donations.

We can see many students and even those who are also affected by floods who volunteered and offered their services to reach out for the needy. Local TV Networks or Media Stations sincerely served the people called out for donations and lead the relief services. It make us proud to be Filipinos.

That's the best thing we've seen because of this unfortunate tragedy. We hope that not only in this kind of situation that we're going to see the Real Pinoy Spirit again.It must be forever and always in our hearts, mind and in our action. We should also learn from our mistakes, let's to lessen or avoid this kind of calamity.

Let's start the change in ourselves NOW.

SPOT

2009-05-05T14:13:00.012+08:00

I'm back to this site to share my bad emotions of what happened to my 10 year old dog died last night, he was poisoned by a freak creature in our place.. for that incident I got rid of the people that we suspected. I know that one of the well known drug pusher in our street (not to mention the name ) has the capability and motive to do that.

There was an instance last year before Christmas that my mom encountered these "FREAK GUY" together with his "FREAK WIFE" because they want our dog to get out from their sight.. they were afraid everytime they see spot barking against them, though we keep him inside our gate.

They called for a "Barangay Tanod" to pick up our dog, but of course we never let that damn... and they "threatened" to kill spot once they've got a chance, it's also the advice of one of the "tanod" during that time, according to them while having arguments.

It's all because... our dog make noise everytime there's a new face looking for them everyday and night..and it affects to their illegal business involving DRUGS.. that kills and destroy humans.

Our place is well known for that shit.. and we all know here in USUSAN TAGUIG that this problem is too serious and rampant.!! Though we feel the progress financially here in the CITY infairness to our MAYOR and the councils. we still have big problem to solve..

How can we enjoy the progress of the City if theres a threat to our lives and security? because of the people under this bad influence.?

Sometimes it invoves our "Barangay Tanod"! and worst the officials.. "I wish there should be a "MANDATORY DRUG TEST" in our Barangay especially the people that we must expected to be the PEACE MAKER and the PROTECTOR of LAW! not "DRUGS"?

I'm asking for the continuous surveillance against illegal DRUGS.. and hoping for the sympathy of our GOVERNMENT including the PNP, NBI, PDEA, DOJ, CHR even the PAWS concerning the RIGHTS of THE ANIMALS

And aLL OF THE HONEST OFFICIALS WHO PROMISE TO SERVE THEIR PEOPLE IN GOOD WAYS, THOSE who HAVE THE AUTHORITY to IMPLEMENT the RULE of LAW. and the most importantly, the CITIZENS who still concern on the future of their kids and love ones..

SPOTan natin sila!! They also need a REHABILITATION,..( "Baka mabilis mapuno nga lang")

I still have faith that all humans have the right to change their lives for good, though they've suspected? or convicted as criminals.

IT'S BEEN A LONG TIME..

2008-09-09T23:44:00.008+08:00

Hei, hindi na naman makatulog? kahit may pasok bukas, plano kong mag leave, bahala na, depende siguro kapag napasarap ang pagtulog.. As usual eto pa rin, kumakayod,bilis ng panahon! Dati unang blog ko, college pa lang ngayon eto, mag dadalawang taon na sa pinaka matagal kong work so far?.. hahaaha.. Ewan ko rin? himala at tumagal ako sa work kong 'to, kahit minsan nakakabwiset na. Pero sarap naman pakiramdam kapag na overcome na ang mga lintik na reports na yan...!! at syempre hindi pa rin mawawala ang goodtimes kapag sahod.. hehe..

Masyado lang talaga akong friendly, kaya kung san, san ako napapadpad, pero hinayhinay lang muna.. medyo tumatanda na rin pala tayo, na consume ko na pala ang 1/4 of the century ng buhay ko.. hindi ko na namamalayan.. medyo nag gain na rin tayo ng timbang at kasunod nun, madalas.. tumataas na rin ang B.P.?!!! wahahaaaha... kasapi na po 'ko ng samahang Bantay Puso, Bantay Presyon...Bawal na ang PORK.. pero hirap maiwasan... sarap eh... kaya minsan ang utak na ng tao, baboy na rin..

Medyo nag iisip na rin ako bumalik sa gym.. naks, para namang tumagal ako dati sa pag gy-gym? eto ang kwento.. ...2 years ago kasama ko ang kaibigan ko, nag pa member kame dito sa GYM sa malapit sa amin, pinili namin sked gabi, ayun akala namin handa na kame, eh sabi kasi nung instructor ok lang eh, mukang nabigla ang katawan namin,.. sunod na nangyari.. pag gising sa umaga,.. nanigas lahat ng muscles... resulta.. hindi nakapasok sa trabaho at minasahe na lang namin ang isat-isa.. hahaha at simula nun, natapos ang career namin sa GYM.. Ewan ko lang kung kakayanin ko na ngayon, kelangan ng konting warm up yata at ayos ng sked para hindi conflict sa work.. Yun lang muna ang mababalita ko sa ngayon.. ZZZZZZZZZZZZZZZ......sleepy...

BAHAY TRABAHO

2008-04-27T11:16:00.004+08:00

Anong petsa na 'to, natapos na ang mahal na araw, papasok na ang Mayo, wala pa rin akong bakasyon grande man lang, wala naman kasi nagyaya ng maayos at planado, kung meron man, hindi ko naman kilala yung ibang kasama, gaya nung mag outing ang family ko sa Zambales, kasama dapat ako, ang kaso, company outing yun ng kapatid ko, isasabit lang kame.. badtrip din ako nung araw na yun.. wrong timing lang din.

Si Pipoy nagyaya sa Baras, Rizal, ang kaso mga klasmeyt naman niya ang kasama, mas okey sana kung solid na ka close ko ang mga kasama ko, ayoko ng nagmumuka akong sabit lang. hehe

May isang buwan na lang bago matapos ang summer, kapag nagkataon na wala akong bakasyon ngayon, eto na yata ang pinaka boring na summer ko..

BOGS

2008-04-03T23:05:00.002+08:00

Isang linggo na naman ang nakaraan, pero ang daming nangyari, sa loob ng mga araw na yun, nasubukan ko'ng mabuhay mag isa kasama ng isang kaibigan. Matagal ko ng plano ang mag solo at mabuhay ng independent sa katunayan nga, unti unti na'kong bumibili ng mga kakailanganin ko sa bahay, una ko'ng nabili ang rice cooker at gas stove. Nakuwento ko 'to sa kanya at gusto niyang sumama sa plano ko.. Sige ba ang sabi ko para may makausap naman ako....

May kasama na siya sa bording haws na tinuluyan niya dati, kaso madalas niyang sabihin na hindi na daw siya masaya sa lugar na yun, kasi daw ang daming tsismosa at kapag weekend naiiwan siya mag isa sa maliit na kwarto, walang tv, may radyo pero hindi epektib, mainit kasi sa hapon, cellphone lang ang libangan, kaya kahit sino na lang ang ka text na kapitbahay niya, hanggang sa magkaroon sila ng affair na umabot sa bugbugan nitong nakaraang Sabado de Gloria, Nang magselos ang asawa ng ka text niyang kapitbahay, malapit sa riles ng tren. hinabol daw siya na parang gusto na siyang patayin pagkatapos siyang makawala sa kamay ng malaking mama', pati cp na ginagamit niya sa pakikipag textm8 winasak.

Linggo ng Pagkabuhay, tumawag sa cp ko ang isang kaibigan ng ibalita niya ang masamang nangyari sa barkada namin na yun. Punta agad ako, gusto ko pa ngang resbakan sa galit ko, kaso mali rin naman ang kaibigan ko, tsaka naisip ko na hindi ko lugar yun.. hehe.. nakakatakot kaya ang mga tao sa tabing riles..

Nangyari ang kinakatakutan namin, kahit na pinagsabihan na namin siya bago pa sila mabuko. Sa'kin siya lumapit para humingi ng tulong, lumipat na daw kami kasi hindi na siya pwede sa bording haws na yun.

Ginawa ko naman ang lahat, wala akong naitulong na pera, pero sinamahan ko siya na manghiram sa mga kakilala niya sa Pasay, todo suporta ko, kaya ng makakuha kami, lumipat din agad kami nung gabing yun. Siya ang nag down pero sa'kin ang mga mahalagang kagamitan ( elektrikpan, rice cooker, gas stove plato, kutsara't tinidor, timba, tabo, planggana, sabon, toothpaste, joy at spongha, hanger at kama, atbp.,) umuuwi pa nga ako minsan samin para kumuha ng ulam at kanin kapag nag text ang nanay ko na masarap ang ulam, kasi wala talaga kaming pera nung lumipat kami, napunta lang sa pang down sa bahay. Nangako siya na iiwasan niya na ang taong halos sumira sa kanya.

Pero naging matigas ang ulo niya, hindi rin siya nakinig, lalo na ng malaman at mapatunayan kong yung ka text pala niya sa cp ko na iniba niya ang pangalan eh yung taong ginago siya.... sa sama ng loob ko nitong lunes lang, bumalik din ako sa bahay namin, sa bahay ng nanay ko, hakot ko lahat ng gamit ko, medyo naging malupit nga ako sa kanya ng ginawa ko yun, pero ipinakiusap niya na iwan ko na lang ang kutson na binili ko lang nung unang sweldo ko dito sa trabaho ko.

Hindi ko rin naman siya matiis kaya kahit papano nagtira pa rin ako ng gamit para ipahiram sa kanya. Pinipigilan nga ako ng iba naming kaibigan na huwag ko muna siyang iwan, pero ganun talaga ko kapag nagalit at pinaramdam mo na binaliwala ako. Walk out ang gagawin ko..

Sa totoo lang naawa ako sa kanya ng ginawa ko yun, pakiramdam ko kasi iniwan ko siya sa ere, iniwan ng wala maliban sa kutson, pero ayoko kasi talaga ng ganun.. Naisip ko na ayos na rin yung nangyari, hanggat maaga kaysa palalimin ko pa.. Pinigilan ko ang emosyon ko na parang bato.

Nagkainuman pa nga kami sa bahay na yun bago ko kunin yung elektrikpan ko.. nagkadramahan pa.. nakakatawa na lang na nangyari sa'min 'to sa loob ng isang linggo.

Sana matutunan niya ng pahalagahan ang mga taong nagpahalaga sa kanya at madala na sana siya sa nangyari.. pero parang hindi pa rin... Ikaw na bahala sa kanya...

JANJARAJAN!!!

2008-02-23T21:11:00.002+08:00

Tagal ko rin hindi naka pag blog, syempre busy sa trabaho at sa mga katrabaho. mag iisang taon na'ko dito, masaya na mahirap. masaya kasi ok naman ang mga kasamahan ko, at masunurin naman sila sa'kin. hehe at mahirap dahil multi tasking, at baka ang akala ng boss ko ako si superman. ganun pa man mas marami naman akong natututunan dito.

Pero ako, parang ganun pa rin ang attitude ko, hindi pa rin ako nakakaipon, at minsan nga hindi na'ko nakakapag bigay kay ermat ng entrega sa bahay. Pero siya, mukang naiintriga na sa'kin kung saan napupunta ang sahod ko. wala lang sabihin na nating medyo naging maluho ako nitong mga nakaraang buwan, at sagana sa inuman, kada sahod. Ang uwi ko kinabukasan na.

Nung nakaraang linggo nga pinapalayas na'ko, syempre ako matigas ang ulo ko eh.. ano naman ang ipagmamalaki ko.. pero ng mag umpisang maglipatan ang mga katrabaho ko sa lugar na kung saan kapitbahay lang namin ang pinag tatrabahuhan. Nainggit yata ako. may pagkainggitero kasi ko pag dating sa mga bagay na gusto kong gawin pero nagawa na ng iba.

Masama ba yun? Sumagi lang sa isip ko na magsolo na sa buhay. Naku Po! ang drama ko na naman..hehe. Syempre tumatanda na rin tayo. Nung una kong nag blog disinnwebe anyos pa'ko, ang bilis ng panahon at hindi ko namamalayan, na konsumo ko na pala ang 1/4 of the century ng buhay ko. Hindi ko alam kung tumatanda ako ng walang pinagkatandaan, pakiramdam ko hindi pa'ko mature. Basta ginagawa ko lang kung saan ako masaya ngayon.. at kahit hindi ko alam kung ano ang kahihinatnan. Bahala na si Batman..

Marami na rin yata akong taong nasaktan at nasasaktan sa mga ginagawa ko, pero ang alam ko lang nagpapaka totoo lang ako, pati yata sila naguguluhan na sa sarili nila ng mag umpisang mapalapit sa'kin, lagi na lang ganun. Pakiramdam namin masaya kami sa umpisa, pero pag dating sa bandang ending, sumusuko din. Urong sulong ba. Hayaan ko na lang sila. kung saan sila masaya, sige lang.

PARA SA MGA WALANG INTEREST MAG BLOG.

2007-10-28T05:47:00.000+08:00

Nasulat ko ang tungkol dito para sa mga taong nagtatanong kung ano ang blog at kung para saan ba ito.. Dati hindi ko rin alam ang tungkol dito, pero dahil napakilala sa akin ang tungkol sa pag bo-blog.. nagkaroon ako ng interest. at napag alaman ko na ok din naman pala.

Dito ko nga binubuhos ang oras ko kapag wala 'kong magawa o hindi ako makatulog, at syempre tulad ngayon na habang ginagawa ko 'to ay lasing ako.. at ito ang trip kong gawin.

Sa blog pwede mong ibuhos lahat ng sama ng loob mo sa mundo.., ikuwento ang sarap at ligaya na naranasan mo at higit sa lahat ang mga opinyon mo sa mga bagay-bagay lalo na sa kapaligaran at lipunan, sabihin na nating hindi ka nga isang propesyonal na manunulat, pero ng dahil sa blog mas nabigyan ka ng karapatan at laya na ipahayag ang sarili mong pananaw kahit ikaw ay ordinaryong tao lang.

Dito masasabi mong may pakialam ka sa mga pangyayaring may kinalaman sa'yo at sa nakakarami.. o kahit na sa mga opinyong mong sa tingin ng marami ay ikaw lang ang nakakaintindi..

Minsan masarap makabasa ng mga opinyon galing sa ibang tao tungkol sa nasulat mo, kahit na hindi maganda ang sinasabi nila, ibig sabihin lang nito na napektuhan mo sila at naki elam sila sa pinag susulat mo na kahit na wala namang kwenta.

Sa aking palagay, masarap mag blog, hindi lang para masabing "IN" ka kundi dahil may kabuluhan din naman para sa'yo. at masarap ding pang ubos oras sa mga panahong tulad ngayon na walang magawa tulad ko.

"Ang tagal naman ng bagong inspirasyon!! nakakainip na!!! wala lang, nasabi ko lang... Nasan ka na ba? traffic ba?"

A BAYWALK TO REMEMBER

2007-08-19T22:06:00.002+08:00

Sa sobrang busy ko, hindi ko na namamalayan ang mga nangyari sa paligid ligid.. pressure sa trabaho.. antok na pag uwi, pero atleast nakakasama pa rin sa inuman ngayon every weekends sa mga bahay na lang ng mga tropa.. at sa mga kwentuhang lasing na lang yata ako nakakasagap ng balita.. at bilang manginginom at paminsan minsang gala' sa mga bar at street party kapag may pera at nagkayayaan at kadalasang malibre, Naapektuhan yata ako sa pagsara ng BAYWALK para sa mga gimikan..

Gusto ko si Alfredo Lim na Mayor, pero may mga ginawa siyang hindi ko yata nagustuhan at hindi ko maintindihan.. Nung una nabalitaan ko na bubuksan niya ulit ang AVENIDA sa mga motorista, at yun nga natuloy rin.. Syempre tinanggal na yung mga bricks sa kalsada.. Naisip ko rin na baka may mabigat siyang dahilan o may rason naman talaga ang pag bubukas ng avenida sa mga sasakyan. Siguro makakabawas ng matinding traffic yun..? Kaya hindi ko na masyadong pinansin.. Pero naiba na yata ang tono ng ang BAYWALK naman ang pinuntirya.. Bakit naman..?

May mga nagsasabing hindi naman daw kasi nagbabayad ng renta at tamang buwis ang mga may pwestong kainan at inuman doon. Sinasabi ring para maluwag ang madaanan ng mga taong namamasyal, at hindi dapat harangan ang daanan.. Nung una akala ko mga live bands lang ang tatanggalin.. yun pala lahat ng pwesto! mas grabe pa pala sa inasahan ko..

Para sa'kin lang naman.. Nakakapanghinayang ang pagsarado sa BAYWALK para sa mga street party. Isa nga ako sa mga natuwa ng maisipan ng dating administrasyon ni Lito Atienza ang mga proyektong pagpapa ilaw sa Maynila.. at pag papaganda rito.

Magaling si LIM bilang mayor.. nakilala siya sa pagiging crime buster sa Lungsod, Hindi ko nga lang talaga nagustuhan ang kinahinatnan ng BAYWALK ngayon, dahil baka dumami na naman ang mga natutulog na palaboy dun at mga snatchers.. Ikaw ano sa palagay mo? Hindi ka rin ba mapalagay? o wala ka lang pake?

NAPADAAN LANG PO..

2007-07-13T21:58:00.000+08:00

Miss ko ng mag blog pero sa sobrang busy ko, hindi ko na magawa, salamat sa mga nag aksaya ng panahon na bumisita dito.. Sa mga kaibigan ko na gusto makabalita sa'kin dito niyo na lang basahin ang nangyayari sa'kin.. sa bawat araw, linggo o buwan pa.. mis ko na kayo mga berks lalo na yung mga nasa malayo ng lugar at hindi ko na nakikita..

Asar kasi 'tong pinakabit naming broadband.. halos isang buwan na.. nasa amin na yung unit pero hindi pa rin activated ang linya.. hayyy.. sige antok na'ko.. miss ko na makainuman yung mga dati kong kainuman na hindi ko na nakakasama..

Ingat na lang kayo guys..

Magkikita rin tayo... Some other time, somewhere at kahit sa ano pang paraan....kita kits..

ETO NA NAMAN AKO..

2007-05-28T18:53:00.000+08:00

Mukang mawawala na naman ako sa sirkulasyon.. medyo magiging busy na naman ako sa bago kong work ngayon.. start nako bukas.. kahit na marami nakong experiences sa work, kabado pa rin kada first day, syempre hindi ko alam, kung tatagal ba 'ko dito o ayos ba yung mga taong makakasama ko.. sana naman... Sana hindi 'to matulad sa tatlong napasukan ko nitong 2007 lang.. ( "MULA SA BLOG KONG: JOB QUITTER.") na puros nag back-out ako.. dahil sa hindi ko maintindihang bagay na hinahanap ko... Pero ok nako ngayon, siguro dahil nalaman ko na din yung totoo.. at nakakarinde na rin ang sermon ng nanay pag tengga ka sa bahay at puro gala lang ang ginagawa... hehe

Babalik na'ko sa trabahong nagbigay sa'kin ng maraming alaala.. DRAMA!!! hehe.. babalik na'ko sa lugar kung saan malapit ako kung saan ako nag trabaho, ibang kompanya pero mukang magiging kapit-bahay ko pa yata yung dati kong pinanggalingan... grrrrrrr!!! hehe

Pero iba na ang linya ng trabaho ko dito, medyo ayos-ayos na... kumpara dun sa huling sixth month work ko na nabanggit ko kung saan ako malapit..? Medyo pormal na ang uniform, First time kong mag po-polo barong sa trabaho.. after kong mag graduate sa college.. hindi tulad dati na kahit ano lang ang pwedeng isuot.. Ewan ko kung ano ang magiging reaksyon ko pag nakita ko ang mga dati kong katrabaho na malapit din dun sa papasukan ko ngayon.. Hindi ko rin alam kung paano 'ko mag re-react.. kung sakali man..

Hindi ko sinadya na doon ako sa avenue na yun mapadpad.. kasi sa Pioneer naman talaga kame, kaso mukang mag lilipat ng lokasyon tong pinapasukan ko.. at hindi ko naisip na doon mismo sa avenue na yun ang ending.. Nyehhhh!!! Whatta co-incident!!!!? Goodluck na lang sa'kin... sana matagalan at makayanan ko 'to.. AJAH!!!

MAY TAMA AKO!

2007-05-17T15:13:00.000+08:00

May mga bagay tayong nagagawa dahil sa mga naiisip natin, minsan pinagsisisihan natin yung mga nagawa nating yun dahil pakiramdam natin mali yung mga naisip natin.. ang gulo noh? hehe

Minsan nakakasakit tayo ng ibang tao dahil nasaktan tayo.. o dahil parang gusto nating gumanti, minsan din yung akala nating mali nating nagawa at naisip sa kanila, sa huli napapatunayan nating tama lang pala yung nagawa, at mawawala na yung pag sisisi, dahil nag aksaya lang pala tayo ng oras sa kanila..

Pero ganun talaga, walang katotohanang hindi nabubunyag.. ganun pa man.. masakit mang malaman yung totoo.. sa una lang yan.. mapapalitan na ng kaliwanagan ng pag iisip.. mawawala yung pakiramdam na na guilty ka sa nagawa mo dati.. dahil totoo naman pala yung hinala mo.. ha ha ha.. Napatawad ko na rin naman sila.. at dapat wala na rin akong pakialam.. nai-blog ko lang to' dahil siguro nararamdaman niyo rin 'to minsan..

Ang higit na napatunayan ko.. kung sino talaga ang kalaban.. at huwag ako basta basta magtitiwala.. dahil marami talagang mga mababangis na ahas sa gubat...

Maliban na nga lang sa mga dati ko ng mga kaibigan na subok ko ng napagkatiwalaan.. Alam ko na ngayon na mahirap talagang mag invest ka ng sobrang emosyon sa bawat bagong taong nakikilala mo, at akala mong tapat at katiwa-tiwala.. na iniisip kong tunay silang mga kaibigan.. hindi pala...

Mabilis kasi akong makipag kaibigan, ang kaso kapag napalapit na sila sa'kin.. espesyal agad ang treatment ko sa kanila.. Marami na talaga ang mga mapag panggap sa panahong ito.. Salamat na lang sa aral ng panahon.. may tama ako!!! sana tamaan din kayo!!!! har har har!!!!

INGAT..... by: "jan mongolloyd"

LAIYA

2007-05-04T17:40:00.000+08:00

Buti na lang at may sumagot sa blog kong, "sana may magyaya ng bakasyon ngayong sobrang init.." natuloy din ang bakasyon... kasama ang mga kaibigan ko nung high school.. Kahit na sobrang layo ng napuntahan namin at nag commute lang kame.. sulit din naman.. first time kong mag snorkling.. ang saya! kaya lang medyo nakaka dismaya lang yung ibang corals na nakita ko...eh nasira na.. siguro sa kapabayaan ng mga taga Laiya.. O siguro dati may mga nag da-dynamite fishing dun o kaya yung sinisisid yung ilalim tapos dudurugin yung mga corals, para mag labasan ang mga isda.. Wag naman sana.. Ang dami pa namang magagandang lugar dito sa Pilipinas.. wag sana nating sirain..

Ayos din ang one on one inuman namin ni Pipoy na kapatid ng kaibigan ko.. mas bata sakin yun.. pero masasabi kong isa yun sa mga inumang masaya, kahit dalawa lang kame.. habang inuman sa tabi ng dagat..daming napag kwentuhan.. Yung mga kasama kasi namin, napagod na at nakatulog agad.. Pero kame, sinulit namin yung pag stay dun.. doon na nga rin kami nakatulog sa tabing dagat...Nakakamis yung lamig dun! Sana maulit ulit ang bakasyon.. next stop namin sa Ilocos region naman.. Doon kasi probinsya nila.. Sana matuloy.. Matagal ko na kasing gustong makapunta doon.. Sana may masaya din kayong bakasyon ngayon...

PUCHA INIT!

2007-04-18T19:41:00.000+08:00

HOoo... hindi na'ko mag kanda ugaga kung pano mababawasan ang init ng katawan.. ( hindi libog ha ). Sobrang init na talaga ngayon... nakakamis tuloy si bagyong Milenyo.. hehe.. sana wag na maulet yung ganung kalakas.. kawawa naman ang marami..Tamang ulan at hangin lang.. Laki na nga ng bill namin sa kuryente, dahil sa magdamagang bukas ang mga electric fan sa sala at sa kwarto.. sabay pa jan ang exhaust fan.. at maghapong panonood ng telebisyon, dahil walang magawa. Nakakainis wala man lang mag yaya ng swimming at manlibre! har har har! Meron naman plano, pero sa May pa.. ewan ko lang kung matuloy pa yun..

Nung mga nakaraang taon, dami kong outing na napupuntahan, hirap pa nga mag decide kung kaninong tropa ko sasama, sumabay pa jan ang family outing.. pero kadalasan mas pinili ko kasama ang barkada ko dito sa'min.. Ngayon.. pati family outing wala! kasi kapapanganak lang ng ate ko at may alagain pa kameng 2 months old na baby.. iyak nga ng iyak, dahil sa sobrang init! Dalawang beses na nga ako maligo, maya-maya konting kilos lang, tagagtak na naman ang pawis.. Sa hapon ang gastos sa merienda.. halo-halo! Ok naman ang lasa at nakakabawas init.. Pero sobra talaga nakaka dehydrate pa din... hoohhhhhh! Kelangan kong mag out of town!!! Paramdam naman kayo!!!!

JOB QUITTER

2007-04-04T14:14:00.000+08:00

Hindi ko na alam kung ano ang nangyayari sa'kin.. naguguluhan na'ko.. hindi ko maintindihan kung bakit nawawalan na'ko ng gana na magtrabaho.. nagpapasalamat ako dahil mabilis naman akong matanggap.. syempre dinadaan ko din sa dasal.. yung magiging resulta ng mga tests and interviews ko.. I'm glad na nakakapasa naman ako.. kahit parang dumudugo ang ilong at tenga ko sa kasasagot ng ingles sa mga interviews.. Pero kapag nag start na'ko sa inaplayan ko.. parang mawawalan na'ko ng gana.. at na bo-bored ako... kinu-consider ko rin kasi yung mga taong makakasama ko, kung feel ko ba sila at yung klase ng trabaho kung mag e-enjoy ako.. Pero kapag nariyan na.. mali pala 'ko.. hindi ko pala trip..

Siguro.. iniisip niyo na ang sama ng ugali ko.. tamad ako at namimili ng trabaho.. ganyan din ako mag isip dati.. sabi ko ang importante mas mapalapit sa course na natapos ko ang magiging trabaho ko. Naalala ko ang sinabi ng isang kaibigan.. na mahalaga din kung magiging masaya ka sa trabaho mo.. kahit na hindi ganung kalaki ang sweldo.. Ngayon ko na realize at naramdaman yun.. na parang tama siya...

After kong mag work sa isang warehouse na alam kong naging masaya 'ko.. kahit na tadtad sa o.t. pero nung tumagal, dahil sa mga nangyari.. hindi na'ko naging masaya.. Masasabi kong mas malapit naman sa course ko at mas malaki ang sahod sa mga sumunod na trabaho ko.. customer service and sales.. Pero hindi rin ako tumagal sa mga trabahong 'to.. dahil hindi rin ako naging masaya.. Record breaking na siguro yung huli kong napasukan bilang sales coordinator.. isang araw lang akong pumasok... first day of training pa lang.. inayawan ko na.. kinabukasan nun.. hindi na'ko pumasok.. dahil ngayon yun! habang ginagawa ko 'tong blog na'to..

Naiintindihan naman ako sa bahay kapag sinasabi ko ang mga reasons ko.. pero 'tong pinakahuli.. nahiya na'ko kaya napilitan akong mag sinungaling.. pero may halong katotohanan pa rin naman.. Sinabi ko na lang na-hold ako.. dahil may findings sa Medical ko.. at totoo namang may findings pa rin ako.. na inakala ko dati na o.k na... dahil nung kumuha ako sa Munisipyo ng Paranaque ng Health Permit nag negative na'ko.. ( Basahin mula sa blog kong MASARAP ANG BAWAL?).

Siguro nga.. nagiging makasarili na'ko dahil sa mga ginagawa ko.. pero mahirap din kasing ipilit ang hindi mo gusto.. mukang kakainin ko na ang pride ko.. at hahanap ako ng work na kung saan ko naramdaman yung thrill, excitement kapag pumapasok ka.. at kung saan ako naging masaya.. kahit na mahirap.. at hindi kalakihan ang sahod pwede na.. hayyyyy.. sana hindi magtampo sa'kin si God.. nahiya din kasi ko sa kanya, dahil halos lahat ng hiniling ko sa kanya natupad.. pero ako lang yung sumuko...

MASARAP ANG BAWAL?

2007-04-02T01:35:00.000+08:00

Holy Week na.. panahon ng mga penitensiya at pag aayuno sa paniniwalang Kristiyano.. Pero totoo kayang mababawasan ang mga kasalanan natin kapag nag penitensiya tayo? Siguro? pero pagkatapos nun? balik ulet sa dati?

2 years ago nakakasama ako sa Alay Lakad kasama pa ang ibang mga kaibigan.. siguro, hindi ko rin naman magagawang mag lakad mula sa Taguig hanggang Antipolo kung wala ring nagyaya sa'kin na ka-tropa.. at ang nagawa ko rin yun dahil naisip ko na 1-3 beses lang yata ako sa isang taon na nakakapag simba atleast makabawi man lang ako.. syempre nanjan na rin yung thrill at parang laging may gusto 'kong subukan at maranasan.. Yun ang mga nasa isip ko nung mga panahon na yun.. Pero kung iisipin? oo nga... may saysay pa kaya yung mga ginagawa kong yun kung bumabalik din naman ako sa mga dating gawain...

Minsan sa dami ng mga relihiyon at sa impluwensiya ng ibang mga tao.. at siguro sa bigat na rin ng problemang dumarating at mga tanong na naghahanap ng kasagutan... minsan nakaka apekto na rin yun sa paniniwala ko.. naiisip ko rin kung may relihiyon ba talagang eksakto... pero... wala naman talaga... yun lang po ay sarili kong opinyon... Para sa 'kin at siguro sa ibang may ganitong paniniwala... "BASTA GUMAWA KA LANG NG MABUTI SA KAPWA AT SA SARILI" Yun na yun... at matuto ka lang rumespeto sa paniniwala ng iba na alam mong hindi naman nakakasama.. yun din yun...LOVE AND PEACE lang ang matutunan mo.. malaking epekto na yun sa "earth"... hanep!!!

Pero mahirap talagang umiwas sa mga bisyo... di'ba kasalanan din daw yun? dahil nakakasama sa kapwa at sa sarili... Siguro yung alak.. nakakaya ko ng tiisin at iwasan.. anyway... occasional drinker lang naman ako.. pag nagkayayaan lang ang barkada.. kaso every week ang yaya eh... minsan twice pa... "pero dati yun..." siguro ngayon kapag may birthday na lang ng mga kaibigan at kakilala ang inuman...dahil may mga kanya kanya ng pinag kaka abalahan.. career...pamilya... ayos na rin... nahihirapan lang naman ako sa yosi...

Hindi naman ako nag yoyosi sa bahay lalo na sa loob.. dahil baka ma suffocate ang mga tao sa liit ng bahay namin.. at nakasanayan ko na rin na hindi ipakita sa nanay ko ang pag yoyosi ko... minsan lang niya makita.. pag nasa labas lang kami o kaya sabay na naglalakad o namamasyal...

Una akong matutong mag yosi nung grade 5 ako.. pero hindi ko naman ginawang bisyo.. pinag aralan lang namin.. wala lang trip lang.. nasundan nung high school kapag may mga inuman ang barkada... at nung college na tuluyan ko ng naging bisyo.. dahil maluwag pa ang batas sa University namin nung panahon na yun.. at hanggang ngayon bisyo pa rin...

Minsan sinubukan ko na ring itigil, dahil medyo tinamaan yata ako..di naman masyadong malala.. wag lang mapabayaan.. na-apektuhan lang naman ang trabaho.. Pero after lumabas nung pinaka latest result ng check up at nag negative na'ko.. balik ulet sa dati.... Pero inuunti-unti ko na lang... hanggang sa mapag aralan ko ng maiwasan ng tuluyan..

Marami pang bawal na masarap gawin at mahirap maiwasan.. at meron din namang bawal sa paniniwala ng iba pero sa akin pinaninindigan kong walang masama... At sana hindi pa huli ang lahat... Alam ko na hindi lang ako ang ganito... marami tayo... at siguro maiintindihan niyo 'ko.. VACATION MODE NA!!!

SENIOR PIE

2007-03-16T18:19:00.000+08:00

Eto na ang kabuuan ng pagiging high school ko.. adviser ko dito si OG, hindi niya tunay na pangalan, yun lang ang tawag namin sa kanya nung batch namin, dahil ni require niya kame na bumili at basahin ang mga libro ni OG MANDINO.. sino ba yun? actually hindi naman ako sumunod, at marami rin sa'min ang hindi rin.. kaya wala rin akong alam tungkol sa mga kwento niya, hindi rin ako mahilig magbasa ng mga nobela.. kaya ewan ko rin kung may nag babasa ba ng mala nobelang blog kong 'to? wala lang talaga 'kong magawa.. siguro ok na din na nauso 'tong blog para kung sakaling dumating ang araw na wala na'ko sa mundo.. ( wag muna ngayon..) at may mangailangan ng auto biography ko, pwede na rin siguro 'tong basihan... hehe..

Sa Pagpapatuloy.. may iba 'kong naging klasmeyt na tropa ko na since second year ako, kaya medyo ok sa'kin ang klaseng 'to seatmate kame ni arvic na tropa ko na nung second year at kasabay ko sa pag uwi, dahil pareho kaming taga Taguig.. klasmeyt ko rin si Pops na ka love team ko nung second year... hehe at nadagdag pa sa mga kalokohan namin si Duque na ka love team ko naman sa klaseng 'to... hehehe ulet... kasama pa diyan ang isa kong ka row na si Jesusa na klasmeyt ko sa elementary at biniro ko na natae siya nung mga bata kame, kahit hindi ko naman talaga alam... eh... umamin naman na natae nga siya... hahaha.. sa bagay ako rin naman nung grade 2.. (kwento mula sa blog kong SCHOOL MILK ).. at si Robin na kasama kong nag cutting nung elementary din, dahil nagpasama siya sa bahay nila para kunin ang naiwan niyang baon..kaya pag balik sa klase.. bilang parusa.. pinilit kaming bilhin ang isang balot na lala na paninda ng teacher namin.. buti na lang at naka pulot kami ng Php 10.00 habang pabalik kami sa UES..

Sa klaseng 'to madalas akong pag bintangang B.I ( Bad Influence ) sa seatmate ko.. dahil inakala ng adviser namin na ako ang mahilig mag reto ng babae sa katabi ko.. nakakatawa lang.. masyado rin daw akong pasaway sa klase, sa loob daw ang kulo ko, yan ang sabi ng napakabait na si Og.. Minsan nag e-exam kame.. tahimik ang lahat.. ng biglang mahulog ang takip ng lata ng picnic na kinakain ko, kumalansing yun ng matagal sa pagbagsak sa semento.. kaya sermon ang inabot ko kay Og.. sinabihan akong.. "hindi ka ba binibilhan ng laruan ng nanay mo nung bata ka! kaya pati mga lata-lata pinagpupupulot mo!?.." napa tahimik na lang ako..

Sa tuwing may exam.. madalas may kodiko ako... lupet ko mangodiko nun! lalo na sa mga subjects na may formula gaya ng Math at Physics.. never akong nahuli..minsan kopya.. sa trigonometry naman.. kahit mangodiko 'ko.. hindi ko talaga alam.. hirap!! dinadaan ko na lang sa pangongopya sa katabi.. syempre naka ready na rin ang cheating arrangement pag pasok mo sa klase..

Minsan.. pinatawag ako sa corridor ng teacher namin sa physics, kasama si Pops.. tinanong kame kung sino ba daw ang nangopya sa'ming dalawa..dahil carbon copy ang mga sagot namin sa test paper.. dahil mabait naman ang pag tatanong ni mam, kahit na kilala siyang bangis sa school namin.. inamin ko na rin ang totoo na ako ang nangopya.. syempre.. ayoko din madamay si pops.. magaan lang naman ang parusa.. siguro dahil minsan nandun ako sa bahay ng teacher kong yun.. kasi naging tropa ko ang anak niya.. ang parusa?

Pinaulit sa'kin lahat ng notes ko since first grading period hanggang 4th grading.. ang dami nun!! at dapat maganda ang sulat.. tapos pinakabisado sa'kin ang formula kung pa'no kunin ang SPEED, VELOCITY, MOMENTUM at kung anu-ano pa.. tapos i-re-recite ko sa harap niya.. nakalusot naman ako.. kaya nga naka graduate ako ng H.S. dahil kung pumalya ako sa mga parusa niya.. lagot na... walang patawad yun!

Nauso nun ang pakulay ng buhok.. at high lights.. isa 'ko sa mga nakiuso.. kahit na alam kong mahigpit ang school namin pagdating sa grooming.. bumili kami ni boy ng tig- sa-sampung pisong pangkulay.. yung kulay kalawang.. at nag kulayan kami sa bahay nila. Kinabukasan... habang naka pila kami sa corridor para sa pag darasal ng rosary alay sa birthday ni Mama Mary.. natamaan ng matinding sikat ng araw ang buhok ko.. dahil nga high lights.. ayun.. huli ako! syempre pinatawag ako sa Office Of Discipline..

Sa klase ko sa Electricity.. bukod ang mga boys.. teacher namin ang adviser ko nung third year ako na si Bok.. close kami nun.. pero minsan mainit ang ulo niya.. nanenermon sa'min.. iisa lang naman ang bukang bibig niya, kaya naka bisado na namin.. paglabas niya sa pinto.. pag katapos niyang mag litanya.. ginaya ko lahat ng sinabi niya sa harap ng klase, at nagtawanan ang marami.. narinig ni Bok yun.. at bumalik siya.. tinanong kung sinong tarantado ang gumagago daw sa kanya..?! walang nagtataas ng kamay.. pero ang lahat naka tingin sa'kin kaya nilapitan ako ni Bok at kinalabog ako sa balikat.. hinubad niya ang unipormeng barong at I.D. niya.. Hinamon ako ng suntukan!! syempre hindi na'ko umimik at nag sori.. habang namumutla.. takot ko lang..?

Retreat na namin.. sa isang burol sa Angono Rizal.. pugad ng mga madre.. 3 days yun.. hindi pa rin naiwasan ang maging pasaway ng marami kasama na'ko.. habang nag she-sharing kame sa isang room kasama ang retreat master.. nag iiyakan ang marami sa'min.. patay ang ilaw.. kandila lang ang bukas.. may nasabi ko nun habang ako na ang nag she- share ( hindi ko na'po sasabihin ulet mga ka-blog..) nagtawanan ang marami, na tila nawala na sa concentration nila sa pag re-reflect.. kaya pinatigil bigla ang session.. natakot ako kasi baka makarating sa office of discipline.. pag dating sa school, buti na lang hindi,, bumawi ako nung mga sumunod na araw..

Kulitan kami sa gabi habang nasa retreat house kami.. kahit na may oras dapat ang pag tulog, hindi pa rin maiwasan ang pagiging pilyo.. nagpupuntahan ang mga boys sa mga kwarto ng mga girls.. wala lang... hehe o kaya bababa kami sa may burol.. yung iba mag yoyosi, iba nag tatakutan.. naghahanap lang ng thrill.. siguro masarap lang talaga ang bawal... hehe

sobrang dami pa ng mga alaala.. na hindi ko na makwento sa dami... sarap lang talaga maging high school.. sana naumpisahan niyo ang pagbabasa ng walang ka-kwenta kwentang buhay ko since elementary.. mula sa blog kong.. VOX JUVENUM.. adios.. mga amigos!! sarap balikan ang kabataan, ( I feel NOSTALGIC habang ginagawa ko 'to...)simple lang ang buhay.. karamihan sarap..

JUNIOR PIE

2007-03-15T14:29:00.000+08:00

Pagpapatuloy.......Junior na'ko sa high school.. mas tumitindi ang impluwensiya ng mga barkada, may mga tropa ko nung 2nd year na hindi na nakasama sa klase, pero ka tropa pa rin sa school, at kasama kapag break time.. Medyo bored ako sa klaseng 'to, kasi karamihan ng mga kaklase ko ay magkaka tropa na nung previous year.. tapos nasa likod pa'ko naka upo, alphabetically order kasi ang arrangement ng upuan namin..
Madalas ako ang pinag li-lead ng prayer sa umaga.. rosary po iyon.. hindi ko alam kung pinag ti-tripan lang ako ng adviser ko na tawagin naming si Bok.. o talagang feel niya lang kapag ako ang nag lead, hehe.. Karamihan ng tropa ko dito puro cheeks.. yung isa pa nga pambato ng school namin sa pagandahan contest at madalas naman siyang manalo, kahit na nagkakataon lagi kapag sumasali siya maga ang mata niya o kaya maga ang pisngi... minsan kagat ng langgam, ipis, lamok at kung anu-ano pang insekto.. nadadaan na lang sa make up at sa dami ng friends kapag botohan ang laban.. Lagi akong tulala sa klase, lutang ang utak ko, at lagi akong inaantok.. boring talaga...

Second grading period na nang dumagdag ang isa naming klasmeyt, galing sa ibang school.. nakakapagtaka lang na akala ko na mahigpit ang school namin, pero nakapasok pa din kahit na second grading period na.. Ahhh kaya pala... ma impluwensiya ang pamilya, at anak ng mataas na pulitiko sa isang sikat na siudad sa Metro Manila.. Nung una marami kaming asar sa kanya, naalala ko pa na sabi ng katabi ko na wag daw namin pansinin kapag pumasok na.. pero napa isip ako... bakit naman? hindi ko pa nga siya nakikilala tapos ganun na gagawin ko? Nice guy kasi ko eh... hehe

Yun nga pinakilala na siya sa klase.. at ka row ko pa siya, isang upuan lang ang pagitan namin, habang tumatagal, nakilala na namin siya, at ayos naman pala siyang makisama, kaya dumami rin ang tropa niya.. Kame.. naging close kami nung panahon na yun.. sa klase lang... kasi nilimitahan ko rin ang sarili ko sa pagsama sa kanya, isa pa diyan na may iba rin naman akong tropa sa school.. na ayaw din sa kanya...Pero kapag PE minsan ang lakas ng impluwensiya niya... ayaw niyang mag PE.. Niyaya niya ko na mag paiwan na lang kaming dalawa sa classroom.. ako naman medyo tinopak ng katamaran kaya sinamahan ko na lang siya..

Natuwa lang ako sa kanya nung araw na yun dahil, bigla niyang nilabas ang baon niyang tuna na delata at may dala din siyang abrilata at baong kanin na rin.. Kumain kaming magkasalo sa loob ng klase, ako pa nga ang pinagamit niya ng kutsara at sa kanya ang tinidor.. Sweeeeett... hehe... Nakaka tuwa lang isipin na hindi pala siya pa sosyal gaya ng una naming naisip sa kanya dahil big time nga siya.. Mabait din naman pala talaga siya.. Pero minsan nagkaroon ng trouble sa labas ng school na sangkot siya, kaya ayun hindi na rin niya natapos ang taon at na kick-out.. sayang.. di na siya umabot sa JS Prom namin.

JS prom na... Dun kami natulog ng mga tropa ko sa isa pa naming tropa na may chikot, para gagamitin namin sa pag attend sa JS, sabay sabay kame...kanya kanya na ng partner.. Medyo may pagka K.J. nga lang ang iba naming mga teachers, lalo na yung mga matatandang dalaga.. hinaharang ba naman sa gate yung mga girls na naka back less.. grabe naman.. kasi daw.. baka daw chansingan ng mga boys habang sumasayaw sa dilim... hahaha... Pero di sila nagwagi! nakapasok pa rin ang mga naka sexy gown.. nagalit kasi ang mga parents ng mga estudyante na naghatid sa kanila... eh pano nga ba naman... ginastusan din ang mga suot at make up nila, tapos papauwiin lang..?

Masaya ang JS namin, pawisan nga lang ako kakasayaw... yikes!! May plano kaming mag babarkada nung gabing yun, after that night.. May wheels naman kasi ang isa sa amin kaya ayos... Plano namin? Yung tipong mala American Pie... Pilyo! Ang kaso disaster!!! ang gabing yun sa'kin pagkatapos ng party... akalain niyo ba namang pag dating sa gate ng resort na pinag dausan ng JS, naka abang pala dun ang nanay ko!!??? Sinusundo ako!!!??? wahahahaha!!!! Bigla pa 'kong hinawakan sa kamay, para hindi daw ako makatakas.. tila alam niya na may plano kami kaya sinundo ako... Nanliliit ako sa kahihiyan sa harap ng mga tropa at mga klasmeyt ko that night... kung alam niyo lang.. embarrassing moment talaga.. kanchaw ang inabot ko.

Pilit kong kumawala sa kapit ng nanay ko at tumakbo ko palabas ng gate, sumenyas pa'ko sa mga tropa ko na babalik ako at antayin lang ako... pero nakita kong nakasunod pa rin ang nanay ko.. nililigaw ko dapat siya na parang pusa nun, pero ako yata ang naligaw.. pagbalik ko sa resort.. wala na ang mga tropa ko.. nakita ko si C.I (na kababata ko) that night, napasabay kasi ang JS ng school nila sa amin, klasmeyt ko din siya nung first year pero nung third year lumipat na siya ng school... at yun nga... naglakad kaming dalawa pauwi ng bahay...

Yan ang mala American Pie na buhay HIGH SCHOOL ko.. ,.//???!!@#%%@^& sweet....

H.S. NA SI JUN-JUN!

2007-03-14T20:16:00.000+08:00

Tapos na'ko sa grade school, panibagong hakbang na naman.. wala na'ko sa public school na pinanggalingan, hindi na'ko nagtitinda sa klase.. at hindi na rin bibili ng florwax...kapag naparusahan sa sandamukal ng bakod sa blackboard, kapag noisy ka... nagkahiwalay hiwalay na nga kame ng mga dating nakasama, pero may iba pa rin ang natira at naka join sa Catholic School na pinasukan ko..gaya ni Rovan at Ivan na kasama kong nagtitinda sa klase nung grade 5 ako.. ( sana nabasa niyo ang mga naunang blog sa elementary days ko)..

Nakapasa ako sa entrance exam at interview ng catholic school na pinasukan ko.. buti naman.. kahit na may kabigatan ang matrikula at tuition fee dito, nagtiwala pa rin sa'kin ang nanay ko na makakatulong ang pagpasok ko dito.. Iba pala talaga sa private school, maku-culture shock ka, ika nga.. lalo na kung nanggaling ka sa public school.. Halos karamihan ng klasmeyt ko dito, big time.. kung hindi naman, may kaya talaga sa buhay.. hindi tulad ko na hamak na anak mahirap lang na ginagapang lang ng magulang ang pag aaral... (drama anthology ito..)

Unang araw.. kumpleto ko sa dalang gamit.. punong puno ang bag ko, halos makuba ako sa bigat at dami ng dala.. pinagbaon pa nga ako ng nanay ko ng pandesal na may palamang peanut butter at kanin na ang ulam ay fried chicken para sa lunch.. excited kasi 'ko pumasok, nakalimutan ko na binata na pala ko.. jologs ang puno ang bag ng mga libro.. uso pala nun ang mga binder at ang karamihan sa mga klasmeyt ko may nirerentahang locker na pinag lalagyan ng mga libro at ibang mga gamit nila.. May mga klasmeyt pa nga akong may mga beeper.. o pager nung panahon na uso yun.. napatahimik na lang ako at parang nahihiya at napapa isip kung para dito ba talaga 'ko..

Pero dumaan ang ilang araw, may naging kaibigan din naman ako, yung naka seatmate ko.. si Patajo... apilyido niya yun.. ganun pala sa H.S. pormal na ang tawagan.. naging ok naman ang samahan namin.. sakristan siya ng school namin, dun na siya nag elementary sa school ding yun, kaya marami na siyang kakilala at hindi na nahirapang mag adjust gaya ko.. minsan niyaya niya kong mag sakristan.. at sumama sa glee club... ehemmm... medyo ayos din naman ang boses ko.. hehe.. lalo na that time.. wala pang mga bisyo... pero hindi rin ako tumagal sa ganun, may pagka tamad kasi 'ko sa pag attend ng mga meetings.. at mga rehearsals.. May pag ka isip bata 'tong si Patajo, kaya minsan napag titripan sa klase.. pero grabe.. hindi lumalaban.. napakabait..at dinadaan lang sa tawa ang mga pang asar sa kanya, minsan nang aasar din naman siya..

Inakala ko nun na sina Ivan at Rovan ang magiging barkada ko sa school dahil sila ang mga klasmeyt ko nung elementary ako at nakasama pa sa High School.. pero hindi rin pala, hindi rin kasi kame mag kakaklase nun.. kaya siguro nagkaroon na kame ng ibat-ibang tropa.. Si C.i naman klasmeyt kame nung first year, pero magkaiba ang mga tropa namin sa classroom.. may pagka allergic kasi ko sa mga pa-sosyal kong mga klasmeyt, kaya iba tropa ko nun, dun ako sa mga tropa ng mga good guys... gaya ni patajo.. at dun sa mga humbles... gaya nila ate Julie.. at marami pang iba...

Nakaka asar lang dun sa school namin, masyadong mahigpit sa buhok.. at sa mga lates... sa attitudes.. doble ang higpit.. parang nakakasakal na minsan, kaya pag labas sa compound ng school labas ang mga kulo ng mga estudyante...

Nag second year na'ko.. hindi na kame mag kaklase ni Patajo, nalungkot pa nga siya ng ganun ang nangyari.. malalayo daw siya sa bestfriend niya.. ako yun...Iba na ang mga naging tropa ko dito, sina boy, arvic, jay, joel, pops, ate julie pa rin at iba pa..lumaki pa ang tropa ko... ito na yata ang pinaka makulit na klase na napasukan ko nung H.S. dito kasi pinagsama sama ang mga pinaka pasaway sa school namin.. Minsan nahahawa na nga ako sa mga kalokohan eh.. Dito.. may mga tuksuhan na... at may mga mag sho-shota... ang daming kalokohan... sobra!! hindi ko na makwento sa dami... Dito 'ko namulat ng husto na hindi pala totoo na kapag sa Catholic School ka nag-aaral... pino ang ugali ng mga makakasama mo.. magagaling at panay ang dasal... Hindi pala.... nyehhh!!!

Unti-unti na'kong kinakain at nahahawa sa ugali ng mga klasmeyt ko, unti-unti na rin akong naging pasaway.. isa na diyan ang pagbaba ng mga grades ko.. at napapatawag na'ko sa office of discipline.. Muntikan na nga akong ipalipat ng school ng nanay ko.. dahil sa mga pinaggagawa ko.. Umiyak lang ako, at hindi pumayag sabi ko, hindi na mauulit sa susunod na taon...

Tingnan nga natin... Susunod!!!...

ALAYB!!! ALAYB!!!

2007-03-09T15:11:00.000+08:00

Ika- anim na baitang pangkat dalawa...

Ito na ang kabuuan ng kwento ng UES days ko, Masasabi kong binata na'ko, dahil ang dami ko ng kalokohang natutunan at pinaggagawa... hahahaha...

Adviser ko dito napakabait!!! sobra!!! pero negosyante pa rin... sa totoo lang kapitbahay lang niya ang school namin.. ober da bakod nga lang ang ginagawa niya kapag papasok siya... pero madalas pa ring late...kapag pumapasok sa klase namin, iisipin mong kagagaling lang niya sa divisoria, sa dami ng panindang dala dala niya, para ibenta sa'min..Iba-iba ang tinda ni mam... sino ba naman ang makakalimot sa spaghetti na puro ketchup sa sopas na kulang sa gatas at sa lugaw na parang am ng bata...
tinuruan pa nga kame ni mam na dumiskarte kung pano kainin ang meriendang 'to, kahit walang mangkok, kutsara o tinidor... ganito lang daw... nag demo pa sa klase...

1.Hawakan ang supot ng merienda sa bandang hawakan na pinagbuhulan nito.
2.Pisilin ang bandang puwetan.
3.Butasin ang pwet ng supot sa pamamagitan ng pag kagat dito.
4.Buksan ang bibig at sipsipin ang pwet ng plastic ng merienda.
5.Makinig sa klase. Ayos!! solve ka na sa 5 piso mo..

Teacher namin siya sa Filipino at GMRC (Good Moral And Right Conducts) at kadalasan hindi rin siya nakakapagturo sa filipino siguro marahil ay pilipino naman ang mga estudyante niya.. kaya nag focus na lang siya sa religion dahil parang GMRC na rin na isa sa mga tinuturo niya.. Ganito ang siste...bukod sa mga paninda may dalang stereo si mam at cassette sa klase..

Magdadasal kame, ipapa lock ang pintuan ng class room at pagkatapos... bubuksan niya ang stereo at isasalang ang cassette... at magsasayawan at magkakantahan kame sa saliw ng..... "Pagkagising sa Umaga" Wag kang Magtataka" Sundan sundan mo siya" Kung Ikaw ay Masaya" at ang Alayb-Alayb!! isa pa diyan ang "Come Holy Spirit.." Yes!! mga kantang pinapatugtog sa korsilyo, religious congregation at sa Luneta kasama si Mike Velarde... astig ba?!

Naaalala ko pa na bigay na bigay ako sa pagsayaw... ginagamit ko pa nga ang mga steps ng macarena, lick it, tootsiroll at big-big man... mga sayaw na nauso nung grade 6 ako.. yikes!!

Minsan kapag come holy spirit na ang tugtog, tatahimik kami at pipikit, magre-reflect sa mga nagawang kasalanan at maya-maya may maririnig ka na lang na humihikbi at umiiyak minsan may biglang hahagulgol... Matatapos lang kami sa ginagawa namin sa loob ng classroom kapag may kumatok na sa pinto para sa susunod na teacher namin... at makikita mo sa kanya sa pagpasok na nakatingin sa aming lahat dahil marami ang namumula ang mga mata...na hindi mo malaman na parang nagtataka o natatawa...at magtatanong... Anong nangyari?

Ito ang katapusan ng elementary days ko.. pero ang mga naging kaibigan at kasama ko sa mga panahong ito, ay mga kaibigan ko pa rin hanggang ngayon... sana naumpisahan niyo ang pagbabasa mula sa blog kong VOX JUVENUM... abangan na lang ang summary ng buhay highschool ko... na alam ko namang wala kayong pakelms.... joke!

ANG KLASE NI MRS. DINGUINBAYAN

2007-03-03T17:34:00.000+08:00

Ikalimang baitang pangkat dalawa...

Ito ang klase na nagumpisa ng lahat... dito nabuo ang samahan namin nila rona, je, iya, jc, ci, rovan, ivan, brigido atbp..

Ito rin ang panahon na una akong nagka syota... puppy... at nakaranas ng kung anu-ano gaya ng isang batang papunta na sa pagbibinata? hihihihi

Ang klase na naging aktibo ako sa science.. dahil ako lagi ang ginagawang team leader, at pinag do-drawing sa blackboard, manila paper, kartolina at kasama sa mga taga ayos ng stage kapag may program... iniisip ko, baka inuuto lang ako ng panahon na yun dahil masyado akong mabait..

Uso nun ang sempot!!! ang sakit nun!! lahat ayaw tmuwad dahil baka madali ka ng harmful joke na 'to.. hehe.. habang sa klase sa science, nag e-experiment kame tungkol sa soil erosion.. habang nakatuwad si Rodolfo, napagtripan ni Brigido at nasempot sa pwet!!! Ayun!! iyak tawa ang gago!!!! natatawa kapag naaalala ko yun, kahit alam ko na hindi magandang biro yun..
tumanim sa'kin ang erosion...

Dito ko nakabisado sa loob ng tatlong oras ang buong multiplication table, dahil kailangan na para sa graded recitation ni Mrs. Bonifacio... pangalan pa lang, pang himagsikan na..

Pero ang matindi dito, naging adviser ko ang pinakatinuturing na terorista ng mga estudyante sa UES nung panahon namin.. Si Mrs. Dinguinbayan.. naging mabait naman siya sa'kin at isa pa nga ako sa mga paborito niya (sipsip)hindi naman ako masyadong pasaway... (magaling lang magtago..) ako pa nga ang taga hawak ng susi ng klase namin, dahil maaga ako lagi pumasok, minsan si Jc.. dahil malapit lang din siya sa school..

Malupit 'to si Mam... negosyante!! gaya ng mga typical na guro sa public school.. nagtitinda siya ng kung anu-an0 sa mga estudyante.. siguro dahil na rin sa baba ng sahod nila, kelangan talaga ang rumaket...
Kami pa nga ni Rovan ang ginawang tindero, minsan iba-iba.. depende sa araw.. iba ang bawat tinda kada row..at ang siste.. kapag my bisita, tago agad ang paninda... astig...

Minsan nagwala 'to si mam, kasi ba naman, hindi naubos ang paninda sa tray.. kelangan kasi maubos yun... hinagis ang mga paninda ng school... kasi ayaw daw namin bumili.. hindi niya alam naubos na ang baon namin bago pa mag recess dahil kakabili ng sarili niyang paninda, kelangan daw kasi maubos yun, bago mag uwian, at kung sino ang row na pinaka huling maubos ang tinda, sila ng cleaner at magtatapon ng basura, maghuhugas ng mga cups, at bibili ng florwax para sa kinabukasan... ayos ba yun?

Hindi ko nabuo ang klase noong grade 5 ako, kinailangan ko kasi na umuwi sa probinsya, dahil may telegramang natanggap ang nanay ko, na may sakit daw ang lola ko kaya maaga akong nagpapaalam sa klase para magbakasyon na..

Sayang nga lang at dapat kasi huwarang bata ako nun pagdating ng recognition day.. eh hindi na nga dahil hindi ako umabot at hindi nabuo ang numbers of school days...

MR. BOPBOP

2007-03-02T01:19:00.000+08:00

Ikaapat na baitang pangkat dalawa...

Adviser ko si Mrs. Ballesteros, pero mas tumatak sa akin si Mr. Bopbop na teacher namin sa Science at english.. hindi niya tunay na pangalan...

Sa tuwing makikita namin siya sa corridor ng eskwelahan namin, ilag na agad kame, kasi mukang terror..grade 3 pa lang kame nun.. takot nga ang marami sa amin na sana wag siya ang maging teacher...

At yun nga nagtagpo din ang aming landas, sa klase.. ganito ang sistema niya.. mahigpit.. ayaw ng may nakikitang nagdadaldalan kapag nasa harap siya ng klase kung hindi? Papupuntahin ka sa harap at may kurot ka sa singit.. especially sa mga boys... ang malupit pa dito, hindi lang basta kurot, may kasamang hipo.. molestiya noh? oh kaya huhubuan ka at papaluin sa pwet.. malas mo kung wala kang brief... ganyan ang karanasan namin mga lalake sa kanya.. wala namang nakarating sa ibang teacher at mga magulang nung time na yun, siguro sa isip namin that time, normal lang ang ganung pag didisiplina..kasi kahit ako, nung nasa grade 1 pa lang napasubo na ng chalk, at nalagyan ng masking tape sa bibig sa harap ng klase.. akala namin.. ganun lang talaga kapag pasaway ka..

Highschool na'ko ng mabalitaan ko kung ano ang nangyari kay Mr. Bopbop.. napanood ko sa tv sa programa na Isumbong mo kay Tulfo! Isang teacher ang nang molestiya sa 1998 centenial jumboree.. nakita ko siya sa loob ng selda na iniinterview at tinatakpan ng bahagya ang mukha.. Bumalik tuloy sa alaala ko nung grade 4 pa kame.. minsan pa nga, nasa grade 5 na kame nun.. kapag madaling araw pa lang at maaga kang pumasok, makikita mo siya sa corridor.. yung isang tropa ko nun, type niya yata.. madalas siyang magpamasahe dun habang wala pang klase..

Doon namulat ako.. at kapag nakakapanood ako sa balita ng mga estudyanteng inabuso ng guro, naaalala ko yun..

Sa di inaasahan.. college na'ko.. nakita ko siya sa University namin.. nalaman ko na nagtuturo siya.. pero hindi rin nagtagal..

Yan ang isa sa mga buhay elementary ko... marami pa...

III-2

2007-02-26T10:44:00.000+08:00

Ikatlong baitang pangkat dalawa, ang panahong naging junk shop boy ako..

grade 3 nako, mas lalong kumukulit ang batang si esmenio... iritang irita ako kapag tinatawag akong esmenio.. ewan ko kung bakit? siguro dahil ang baho ng tawag na yun... hehehe teacher ko dito si Mrs. Creong payat... yan ang tawag sa kanya kasi dalawa sila, yung isa mataba..naging mabait sa'kin si Mom.. kasi nalaman ko na ex-pala siya ng uncle Nap ko... minsan, kinakamusta nga niya sa'kin yun eh... may kilig pa rin?

lagi niya kong sinasali sa mga drawing contest sa school, kahit minsan ayaw ko, kasi pakiramdam ko mas maraming mas magagaling sa'kin.. minsan hindi ako umatend sa contest, nagdahilan na lang ako na may sakit ako.. simula nun hindi na naulit ang pagsali ko sa mga contest na yan.. Ngayon medyo nawalan na'ko ng interes sa pag drawing, ewan ko? basta nawala na lang..

Pang hapon kami nun.. dalawang shift kasi kapag sa public school ka nag aaral.. kapag uwian kami din ang maglilinis ng klasroom na kinalatan namin, depende sa araw... pag monday.. row 1, row 2, pag martes, row 3 sa wednesday, thursday row 4 naman.. friday? lahat.. tapos nag uunahan pa kame kung sino ang magtatapon ng basura sa balon sa likod ng school namin.. parang gago noh?

Ang dahilan... maghahalukay kami ng mga tanso, tingga, o kung ano man ang pwedeng ibenta sa junkshop.. ewan ko ba kung sino ang nagpauso nun? hanggang sa masanay ako, kaya kapag dun ako sa looban namin, nagpupunta ako sa mga likod likod ng mga bahay kasama naman si Bugoy o kaya ang kapatid niyang si Ian sa paghanap ng pwedeng ibenta sa junkshop..

Iniipon ko yung kita, at nilalagay sa alkansya.. kapag napuno na.. babasagin ko yung pwet ng alkansya, at mag lalaro ako sa bidyuhan ng tweenbee, mario bro., tetris, battle tank, pacman, double dragon at kung anu ano pa.. Kaya ng malaman ng nanay ko yun.. Ayun minsan na chempuhan ako kina ti-Agre.. Nagulat na lang ako ng biglang may humila sa patilya ko.. ngawa!!! hawak ng nanay ko yun hanggang bahay...pinalo pa'ko, naubos yata yung hanger na pinampalo sa'kin... saya!!!

Yan ang kwento ng 10 year old junkshop boy...

SCHOOL MILK

2007-02-25T10:10:00.000+08:00

Ikalawang baitang pangkat dalawa..

Section 2 ako ngayong grade 2, nawala na'ko sa pinaka pilot section, siguro dahil naka away ng nanay ko si Mrs. Raposon? Pilot section pa rin naman ang section 2, second nga lang.. hanggang section 7 kasi sa school namin.. kaya puros magagaling pa rin ang grupo dito... yabang?

teacher ko si Mrs. Evangelista na napakabait.... kaya nging mabait din ako sa kanya.. dito ko unang naging klasmeyt si Rona na isa sa mga bestfriend ko ngayon, si JC na may pagka isip bata pa rin at mahilig sa playstation, si Brigido na parang siokoy, dahil may kaliskis siya sa balat na pakiramdam ko ay kakumpetensya ko sa klase at insecure sa 'kin dahil lahat ng ginagawa ko ginagaya niya at ayaw pahuhuli... hehe

School Milk ang uso ng panahon namin, pinamimigay yun sa mga public school para punan ang nutrisyon ng mga bata. Para 'tong Magnolia chocolate na pinamimigay ng gobyerno araw-araw. Siguro eto yung kapalit ng Nutri Bun nung panahon ng mga ate ko..

Masarap ang school milk, kaya lang, marami akong naging experiences dito...
Nagtae ko!! Yikes!!! OO!! isa ko sa mga batang natae sa short... Yung sa'kin naman, maguuwian na nun... namimilipit ako sa sakit ng tiyan.. eh.. may pila pa ng flag ceremony bago mag uwian, di na'ko nakapag antay at tumakas ako sa pila, habang naglalakad pauwi... malapit na sana ko sa'min nun, kaso pagdating ko sa pinto ng bahay, sarado!!! naka lock!!! wala mga momy ko at ate ko, kasi pumasok sila sa trabaho at sa school naman ang ate ko. Iniiwan lang sa kapitbahay yung susi, kina BUGOY..

Sumigaw ako kina bugoy sa tapat lang ng bahay namin, sabi ko paabot ng susi, sagot naman niya, ikaw na!!! nakasabit sa likod ng pinto.. eh!! pigil na pigil na'ko nun.. hanggang sa.....
ayun!!! kumawala na ang malapot na bururos sa short ko at gumapang pababa sa legs ko...
Pinagtitinginan ako ng mga kababata ko nun!!! embarrassing moment talaga!!! dinilaan pa ng aso ang mga tira-tira sa labas ng bahay namin!! grabe!!! isang linggo yata akong hindi nakipag laro sa labas ng bahay namin, kasi pinag tutukso 'ko nila bugoy..

Isa pang istorya tungkol sa school milk.. nagbibiruan kami ni Rodolfo sa loob ng classroom, recess nun.. nag dare ako sa kanya na pipindutin ko yung tetra ng school milk habang umiinom siya... sabi niya naman sige!! Kaya yun!! pag pindot ko, bigla niyang inalis!! kaya natapon tuloy sa puting puting uniform niya.. ngawa si gago! Parusa din ako kay Mrs. Evangelista.. SQUAT!! ang uso nun sa harap ng klase.. at pinagalitan din ako ng nanay ni Rodolfo nung uwian na..

yan ang istorya ng napakasarap na school milk..

KINDERGARTEN

2007-02-24T17:59:00.000+08:00

After ng vox.. next level na ang labanan.. kinder na'ko! medyo na praktis na sa vox, kaya hindi na iyakin kapag iniiwan ng guardian.. Binabalikan na lang kapag uwian.

Teacher ko, hayy napaka sungit.. pero mabait siya sa ibang klasmeyt ko na sipsip ang magulang sa kanya.. TSISMIS lang naman at payabangan ang pinag uusapan.. ewan ko 'ba? Maraming ganun na parents.. sipsip sa mga teachers ng mga anak nila, siguro para mabigyan ng award ang bata sa recognition day.

Pero ako hindi.. momy ko? kahit kailan hindi ako naihatid sa school nung time na yun, lagi ate ko o kaya ang ninang ko na kapitbahay lang namin.. Tsaga din ni ninang noh? Siya rin ang nagturo sa'kin na isulat ang pangalan ko na pagkahabahaba!! at medyo may kabahuan ang second name ko. hehe.

Nung kinder ako, naalala ko pa na madalas akong mag taas ng kamay sa recitation, pero hindi naman ako tinatawag, kapag hindi naman naka taas ang kamay ko, dun naman ako tatawagin..
Kaya ng kuhaan na ng grades, magtataka ka kung bakit ang baba ng grades ko, tapos kinausap pa ang guardian ko na, inactive daw ako sa klase? Ano ba yun?

habang tumatagal nakakabawi na rin naman, at may mga naging kadaldalan na'ko sa klase.. bata pa lang, may talk show na... hahaha... Kaya yun!! nasampulan ako ng palo sa pwet! Di' naman ako umiyak.. at hindi rin 'ko sumbungero nung time na yun, dahil kung nagkataon na nagsumbong ako sa momy ko, sigurado!! sugod sa school ang drama nun!! Bait ko noh?

Minsan bayaran ng PTA, ako ang pinagbayad ng momy ko sa teacher ng fee.. inabot' ko kay teacher.. Pero ng kuhaan na ng grades nung finals, ayaw ibigay ni teacher ang card ko, kasi daw may utang daw ako sa PTA.. Yung iniiwasan ko na makipag away ang nanay ko sa teacher, eh nangyari din.. Kasi tiwala sa'kin ang nanay ko na naibigay ko yun kay Mrs. Raposon.. Kaya ayaw niyang pumayag na magbayad ulet dahil naniniwala siya na nagbayad na'ko.

In the end... binayaran na rin yung Php 60.00 na pinag tatalunan nila. Kaya next stop.... Grade 1 na'ko... Teacher? Mrs. Raposon ulet na teacher sa kinder... section 1..

Mas dumaldal ako dito, medyo nagiging sociable na ang lolo mo... karamihan ng seatmates puro cheeks!!!Yung isang klasmeyt ko na si Ruby Ann, natapunan ko ng champurado!!! Ngawa!! sa klase!!! Ako? Kurot sa singit!!! wahahhhh!!! Klasmeyt ko dito si ENGOT na kapitbahay ko.. may kasabay na'ko pag pasok sa kanto..May crush na kame nun... nagtatalo pa kame kung kanino si Joy na may bune sa leeg...

Minsan, nagkasakit si ENGOT, hindi makakapasok, kaya nung time na yun, ayoko din pumasok sa school, wala kase kong kasabay at bestprend kami nun.

Pinalo ako ni momy na dapat pumasok daw ako, sa takot umangkas na rin ako sa bike ng ate ko, habang umiiyak hanggang sa makarating sa school, tinginan ang ibang mga klasmeyt... pinapatahan ako ni teacher, ayoko talaga... sigaw ako ng sigaw sa classroom ng ENGOT!!! ENGOT!!! ENGOTT!!

Di nagtagal nagkahiwalay din kame ni ENGOT lumipat kasi sila sa Lucena dun na sila tumira, simula nun, hindi na kame nag kita... Pero balita ko sa ibang mga kababata ko dito at sinabi na rin ng ate ko na, minsan dumalaw sa amin si ENGOT, nagkataon namang nasa trabaho na'ko nun... Last Year lang yun!! Hindi kame nag pang abot.. Hinanap ko siya sa friendster pero bigo ako.. Sayang... pa'no kaya kung magkita kami ulet?

Bata pa lang ako, masyado na'kong attach sa mga nagiging kaibigan ko, nadala ko na yata yun, hanggang ngayon.

Abangan... Ika'lawang baitang pangkat dalawa...

VOX JUVENUM

2007-02-23T20:30:00.000+08:00

Wala na naman magawa... kaya eto na naman at magsusulat ng kung anu-ano.. Naisip ko na ikwento ang buhay elementary ko, kasi halos karamihan ng mga kaibigan ko ngayon nakilala ko pa nung grades school, kaya parang ang sarap lang balikan ang pagiging batang U.E.S.
Eto ang umpisa....

Vox Juvenum!!
eto ang unang araw ng pasok ko sa school.. hinatid pa'ko ng ate ko papasok, angkas sa bagong BMX niya na bili sa PRIMA 3( dating sinihan sa Pasig, malapit sa palengke na may tindahan sa tabi ng mga bisekleta, wala na yun ngayon..) Umiyak pa'ko sa unang araw, tulad ng karamihang bata na nag uumpisa pa lang na mag aral.. lahat first time..

Unang hawak sa lapis, crayons, papel, drawing notebook, unang bag..unang uniform.. atbp..
Naalala ko pa nun, na nakadungaw pa ang mga guardians sa bintana ng class room para magbantay, pero pinaalis ni teacher.. nung mga sumunod na araw.. Yun!! daming nag tantrums!! isa na'ko..

Pero siguro nung mga sumunod na araw, nakaka adapt na'ko sa klase.. galing ko daw sabi ni teacher.. sinabitan pa'ko ng star na gawa sa creep paper.. kasi galing ko daw mag color.. at mag drawing.. hehe, bata pa lang ma-art na! ma-arte..

Pag kauwi sa bahay kwento agad kay momy about sa school.. Minsan nag ka program sa school, kelangan ng mga casts.. isa na'ko dun.. ang role ko? ugly duckling!!! isa sa mga ducks na nakaluhod sa stage na pinakakain ng stayropor yata yun? na binalutan ng manila paper ang mukha.. at pinasubo pa ng carton na hugis bibig ng pato...binutasan na lang yung paper sa bandang mata, ilong at bibig... para makakita, maka hinga at makagat yung karton na hugis bibig ng pato..sa madaling salita nag MUKANG TANGA 'ko!!!

Nang makita ko nga yung picture ko nun.. malaki na'ko.. highschool.. tinanggal ko agad sa photo album!! pinunit!! at tinapon sa barsurahan, bago pa may makakita... hehe

Pero wag ka... 2nd honor ako nung graduation... na appreciate din pala nila yung mga pinaggagawa ko nun...hahaha... sa susunod na lang ang ibang kwento ha.. time na eh.. hehe may karugtong pa'to.. hanggang grade six!!! Adios!!! amigos!!

COLD FEB.

2007-02-03T15:00:00.000+08:00

Actually, I don't know what to say right now, I just drop by to this site, to read my previous blogs to reminice some of the significant past.."senti?".

It's always a cold february, love to eat, love to sleep, love to be with someone.. wahhhh.. Anyway whatever it takes.. life must go on.. I love myself now more than before.. but it's much better if I share this happiness to others like I always do..

Sometimes.. I miss the people who been part of my rocky world.. and they will always be a part of it.. I remember the cool moments that we've been together.. and I recall the decisions that I've made before.. asking myself.. WHAT IF? that's a hanging question..

We always decide for ourselves, for others and for our loveone's.. We always consider them as part of our decision making, and that's important.. to get the answers from the questions that we're asking for..But most of the time.. things happens because they're meant to.. even though we have the freedom to choose.. still, we don't have the control.. the important is to know what to do if ever we encounter this things again.. For me now, before I decide, consideration of what really makes me happy and mature will be the great thing, as long as no one will be hurt.. In a relationship, We really need someone who's mature enough to decide for themselves and have the mutual connection to us..oooppss.. That's Life.

HELOW!

2007-01-25T02:45:00.000+08:00

Want one? Go to www.geocities.com/testiflash

EXIT

2006-12-31T01:04:00.000+08:00

It's already end of 2006 and lots of significant memories happened. Days are so fast, many things are we need to leave and bring. From the first quarter up to the present of this year I've been wth my old and new friends most of the time..Trips, Birthdays. Weddings, Christening and Goodbyes..

One of my childhood bestfriend married this year, after a few months she gave birth to a wonderful baby girl Quing Quing.

Puerto Galera, one of the top beaches where I've been last April... I resigned to my job because of that 4 days trip. But I never regret it.

Another friend got pregnant and she also married this year that's because of Puerto.. hehe

The Videoke Queen left for good with her children in U.K last May.

I got my new job and I met Kupz, we got trouble after 4 months and we ended up to a good friendship. thanks...

Typhoon Milenyo striked Metro Manila it's my first time to get stranded for a long hours and hitched to a truck with different people like an evacuees.

My sister got pregnant after 10 years of relationship with her boyfriend, and I'm afraid to be the next bread winnner of the family but it's ok.

And now... I'm about to resign again for a new career this coming 2007.

Thanks for this year... Happy and Sad Memories makes me stronger and better person.. Hope for the good health and wealth to my family, friends and loveone's. GOODBYE 2006!!!!! World Peace!!!!

SIGN

2006-12-14T18:41:00.000+08:00

I attended the mass last Sunday here in our Parish church, to ask for divine intervention and to give thanks to all the blessings I received. This past few days, I'm still bothered by the things and decisions to make. Every weekend I'm with my childhood friends to have some fun and to drink with them just o enjoy the weekend.. That I think might help to overcome the short comings I encounter..

Family and friends helps me a lot, their advices, laughters and cheers. But still... It's not enough... At the time that i really need the concrete advice that I'm sure it will never go wrong, I ask God for this.. and He never left me.

Sunday night of December 10 5pm it's exactly one month after I got trouble with a friend from Panapaan. It's the first time I attended the mass at St.Ignatius Parish here in Taguig without my best friend Rona.. We always been together every Sunday. But during that afternoon, I feel so depress and alone. It's because I'm quite confuse if I'll still pursue my work at metro untill the year ends.. and I'm so into a person that I hurted so much.. I'm still hoping that everything will be alright before I let go this job.. I want to clean all the mess that I've done to him. That's why I asked for divine intervention.

I asked the Lord to give me a sign of text from that person that night. And if I receive no one, I know what it means. I WILL QUIT from that job on the next day.

After the mass, I went to computer rentals just to open my friendster and e-mails then I visited Kupz account.. I read all of his testimonials.. While doing that... my 3310 received 1 message.....from kupz... He said that..."I'm about to read your blog. that's not true you're already forgiven.." I'm so glad that time then my tears droped by. It's the good sign that I asked for.. And I'm so thankful.

I thank you God for this Good Sign.. And I'm now really believe that if you're alone, and do you think, no one can help you, just talk to him, and he really listen..PEACE...

F-37

2006-11-26T19:37:00.000+08:00

Isang buwan mahigit na lang ang inaantay ko bago ko tuluyang umalis sa Metro, ang dami ng nangyari masasaya, malulungkot, kakagulat, nakakatakot. Sayang nga lang at hindi ko na matutuloy ang pag giging regular sa January, kahit pinipigilan ako ng team leader namin na huwag umalis, o i-re assign na lang ako sa ibang kompanya.

May mga nagawa kasi akong pinag sisihan ko ng husto, nawalan ako ng best friend sa trabaho dahil sa kakulitan ko siguro o nag sawa na siya sa pakikisama sa akin.

Kung tutuusin nung una pa lang ay wala na akong plano magtagal sa trabaho sa Metro, dahil pakiramdam ko sobrang nakakapagod dahil sa o.t. at nakaka buraot pa ang araw araw na ginagawa, nag karoon na lang ako ng gana nung magkaroon ako ng kaibigan doon.

Pero dahil nga sa mga hindi inaasahang pangyayari, at dahil sobrang bugso ng damdamin, kailangan wag na 'kong mag tuloy. Para sa ikakabuti na rin namin pareho.

Kahit hindi na'ko tinuturing na kaibigan ni kupz... Tinuturing ko pa rin siyang malaking bahagi ng buhay ko, marami kong natutunan at mas nakilala ko pa ang sarili ko.. Mas naging matapang akong harapin ang mga kinakatakutan at problema ko..

Sana nga lang ay mapatawad niya na'ko ng tuluyan, nasaktan man ako, mas malaki naman ang nagawa kong kasalanan sa kanya na alam ko na kahit imposible na kaming maging magkaibigan ulet at hindi na maibalik yung dati. Pinag dadasal ko na lang na balang araw makabawi ako sa kanya sa lahat ng mabuting nagawa niya sa akin. Ngayon, mas nakilala na namin ang isa't-isa.

WAREHOUSE STAFF

2006-11-19T06:26:00.000+08:00

Apat na buwan na 'ko sa pagiging warehouse staff, marami na ang nangyari sa buhay ko... Siguro isa 'to sa mga trabahong hindi ko malilimutan, Dito sa trabahong 'to hindi lang pera ang naging mahalaga sa 'kin, kundi ang isang kaibigan na tinuring ko ng best friend sa trabaho, ang nag iisa kong kaibigan dun.. Pero nakakalungkot isipin na aalis na'ko sa pagiging warehouse staff, baon ang pag kasira ng aming pag sasamahan.. Siguro kasalanan ko nga talaga at dahilan kung bakit kami umabot sa ganito... Pero nangyari na ang lahat, nasa huli man ang pag sisisi, kailangan ko pa ring ituloy ang buhay, Yun nga lang hindi ko na kayang ,mag pa regular sa trabaho sa dami ng mga nangyari..

Nasaktan man ako, hindi ko pinag sisihan na nakilala ko siya, dahil dun mas natutunan kong bumangon uli mula sa aking pag kadapa, Marami kong na realize sa buhay na dapat hindi lahat ng gusto natin, ay siyang agad agad na mangyayari, Igalang din natin ang nararamdaman ng iba.

Sa pagiging ware house staff ko din naranasan ang mag trabaho ng sobra pa sa 12 hours, yung tipong pagod na pagod ka na, pero kailangan mo pa ring mag trabaho, dito natutunana kong pahabain ang aking pasensiya, Siguro nakatulong na din para malampasan ang lahat ng iyon dahil sa kaibigang nakakasama ko, at nakaka kwentuhan, Kung may mga nasabi man akong masama sa kanya sa harap ng mga ka trabaho namin, yun ay aking hinihingi ng tawad, at kung nasaktan man ako, napatawad ko na rin siya..alam ko na hindi na maibabalik ang dati naming samahan, at sana ay mapatawad niya rin ako sa mga nagawa ko sa kanya..

Salamat sa pagiging warehouse staff at mas naging marunong ako sa buhay, at dito mas nasubok ko ang pagmamahal ng aking pamilya at mga kaibigan, may nawala man sa akin, alam kong may mas magandang mangyayari. Dito natutunana ko na minsan ang higit na mahirap kalaban ay ang ating sarili. Salamat sa mga ala-ala sa warehouse... Masaya man o malungkot hindi ko 'to malilimutan...

METRO STRANDED

2006-10-25T01:41:00.000+08:00

Medyo late na siguro tong blog ko ngayon, dahil matagal ng nakaalis si Milenyo, Pero hindi ako mapakali hangat hindi ko na i blog 'to... Ngayon lang kasi ko naka bisita dito, dahil busy na nga at wala na nga kong time. Hindi ko kasi makakalimutan ang nangyari sa 'kin kasama si Kupz ng mangyari tong kwentong 'to!

September 28, 2006 may pasok kame sa work kahit na sinabi sa balita gabi pa lang ng 27 na walang pasok sa lahat ng levels at opisina...dahil nga sa banta ng Bagyong Milenyo, Ewan ko ba? Siguro iba talaga linya ng trabaho namin kaya rain or shine pasok kame. Lunch Break nun pag labas namin sa Warehouse na pinag tatrabahuhan namin, hindi namin akalain na sobra lakas ng hangin... Kita namin na nag tumbahan na ang ilan sa mga poste sa labas ng compound. Napaisip na nga kame ng mga ka trabaho ko na bakit pinapasok pa kame.. Hindi na nga kame makalabas agad ng canteen sa lakas ng hangin... Pag pasok namin sa warehouse, sinabi sa'min ng 'visor na pauuwiin na kame ng alas dose.. Yun yung kasag sagan ng bagyo..

Kasama ko si Kupz, habang nag aantay ng masasakyan kasama ang ibang tao na na stranded sa Bagyo.. Nakakatakot, unang beses ko makaranas ng bumabagyo na nasa kalasada ako.. Nakikipag patintero kame sa mga yero, at paangkas angkas sa mga kahit anong sasakyan.. Nakikipag agawan at nag mamakaawa sa mga bawat sasakyang dumadaan, Habang basang basa sa ulan.. Wala ngang masakyan na dederetso sa lugar namin kaya napilitan ako makituloy kasama ang kaibigan ko sa malapit na bahay kung saan lang aabot ang truck na tangke ng tubig na inangkasan namin.. Nakakatawa nga kung naaalala ko, na hindi ko naisip na mangyayari sa akin yun.. nakaangkas sa ibabaw ng tangke ng tubig habang umiilag sa mga kable ng kuryente ng mga nag tumbahang poste.. Kung tutuusin sandali lang yung bagyo na dumaan sa Metro Manila, Pero ang dami naman na naperwisyo.. Sana wag na ulet mangyari yun, at sa mga kompanya naman, sana makinig kayo sa mga balita at babala ng panahon, lalo na kapag may banta ng malakas na bagyo o ano mang kalamidad, para hindi nalalagay sa alanganin ang mga trabahador ninyo..

KUPZ

2006-09-03T15:32:00.000+08:00

Madalas ako ngayong wala sa bahay simula ng magkatrabaho ako, May mga bagong kakilala na hindi ko inakala na makakasama ko sa maraming lakaran at gala.. Masaya naman ako dahil sa mga taong nakilala at nakasama ko, kahit na minsan kapagod at kabagot ang oras dahil sa overtime.

Dahil sa kanila nagiging mabilis ang oras lalo na sa bago kong kaibigan na si Kupz, Tahimik lang ako sa trabaho, pero siya lang talaga ang nagtsatsaga na kumausap sa natutulog kong mundo.. Hehehe.. Natutuwa ako dahil nakilala ko siya at nababasa niya ang nasa isip ko, Kahit na isang buwan mahigit pa lang kaming magkakilala tinuturing ko na siyang tunay na kaibigan at isa sa mga aalagaan kong kaibigan.. O! baka lumaki ang ulo mo ha.. Mabasa mo kaya ito? Heehe

Bago pa makarating kung saan tong mga sasabihin ko, kuwento ko muna kung pano ko siya nakilala, Noong tinawagan ako ng kompanya para sa interview at exams siya ang nakasabay ko pero mukang suplado.. Ni hindi kami nagpansinan man lang o nag usap..
Simula ng mag start ako sa work nakasabay ko siya sa jeep malakas ang ulan noon.. naka tsinelas siya, bumili pa siya ng bimpo sa may bangketa akala ko para sa mukha niya yun pala para sa paa niya, Siguro magkamukha ang paa at mukha niya... joke!!

Simula noon siya na ang lagi kong nakakausap sa trabaho, kilala na kaming mag partner niyan.. Magtataka pa ang iba kapag hindi kami mag kasama.. Masaya siya kasama mahilig mag mall at gumimik.. Sa bagay ako rin naman ganun kapag may pera lang Ha? Noong college nga madalas lang ako ilibre ng mga kaibigan ko.. Pero ngayon dahil siguro may trabaho na mas madalas kaming gumimik ni Kupz.. masaya lahat ng pinagsasanmahan namin kaya kahit ano mangyari hindi ko siya pagpapalit.. Drama? Sige hangang dito na lang po ang kwento ng taong senti..hehe

O.T.

2006-08-21T19:12:00.000+08:00

Masaya ko dahil may trabaho nako, at hindi na ulet ako tambay, Ngayon may work na ko sa isang malaking drug distributor company sa Pilipinas..hindi iligal na droga ha!!! hehe... na naka base dito sa Taguig na malapit lang din sa amin.. Hindi naman may posisyon ang trabaho ko dahil kaka graduate ko lang.. client lang ng outsourcing na inaplayan ko ang distributor company. Basic salary ang nakukuha namin.. bukod pa dun ang compulsary na o.t., kaya lumalaki lang din ang sahod dahil sa overtime...

Naiintindihan ko naman na laging may rush orders na gamot sa napasukan ko, kaya kadalasan kailangan talaga mag extend ng oras lalo na kapag cut off...kaya nung unang linggo na halos mag kakasunod 6hrs o.t. bukod pa sa pasok ko na 6am to 2pm...6 days a week ang pasok halos parang gusto ko na sumuko...pero naka one month mahigit na ko kaya medyo nasanay na ang katawan ko...Minsan nga lang naiinis ako kapag may gusto na mag paalam na umuwi, parang pinipigilan pa at pinipilit na magtrabaho..Wala kasi gap man lang ang o.t. namin sunod sunod na 14 hours a day ang kadalasan mang yari, buti sana kung nakukuha namin ng buo ang sahod, at hindi kalakihan ang tax.. ang kaso grabe sa kaltas!!! que horror!!!

Buti na lang at may naging kaibigan ako sa trabaho na nakakapag pasaya at nakakabawas ng pagod, nakakapag pabilis na rin ng oras.. hehe.. Kahapon muntik na ko mainis, kasi dapat walang pasok dahil Lingo, pinapasok pa rin kami dahil wala nga pasok ngayon dahil holiday, at kapag hindi ka daw pumasok sa previous day bago mag holiday, NO PAY! ang lola mo.. Sa bagay nakasulat naman sa pinirmahan kong kontrata yun, pero kabanas eh.. para kang bina block mail? Tapos kahapon ang usapan 7 to 3 lang bigla ba naman nag extend pa hanggang 5pm, hindi nako pumayag at gumawa ng paraan para makauwi na... Syempre Lingo, may mga plano rin akong lakad sa araw na yun.. tapos sisirain lang ng walang patid na O.T. sa palagay niyo abuso na ba sa trabahador ang ginagawa nila..? Baka kapag nag kasakit ang trabahador hindi makabili ng gamot sa mahal, kahit na may Medi Card kame at nag trabaho sa gamot? Bka kulang pa? Hayyy...Buhay... Wala na ko time sa sarili ko... Pero pipilitin ko pa rin hanggat kaya at nandiyan ang mga inspirasyon.

CAPTAIN BARBELL?

2006-06-30T22:56:00.000+08:00

Nadismaya ako sa remake ng Captain Barbell!!! Akala ko pa naman maganda ang magiging takbo ng istorya... pero sa umpisa pa lang ng mapanood ko minsan, hindi ko nagustuhan.. Iniba kasi masyado!! Malayong malayo na sa original na gawa ni Mars Ravelo..okay lang naman na may ibahin kung sa ikagaganda ng programa, pero huwag naman halos lahat na naiba at ang masama, may pinag-gayahan ang marami sa takbo ng istorya, Ginaya sa mga foreign super heroes. Hindi ko nais na siraan ang palabas, sinasabi ko lang naman na para sa akin hindi maganda ang istorya.. Kung ikaw na tulad ko na nakapananood ng original story ni Captain Barbell malamang hindi mo rin ito magustuhan kung magaling kang manonood.?

Si CAptain Barbell ay isa sa mga classic pinoy super heroes na unang nabasa sa komiks na nilikha nga ni Mars Ravelo, kung baga dapat maipasa sa mga susunod pang henerasyon ang orihinal na istorya ni Captain Barbell.. Sa mga bago kasing makakapanood nito malamang maiba na ang pagkakilala nila sa pinoy super hero na ito..

Sa original si Enteng ang outer ego ni Captain Barbell, isang mag magbabakal na patpatin na nabiyayaan ng mahiwagang barbell ng isang istranghero..

Pero sa bago, si Captain Barbell daw ay galing sa ibang planeta na napadpad sa mundo para iligtas ng mga magulang niya sa mga kaaway ng kanilang planeta. (PARANG HAWIG SA SMALL VILLE?)

Si Enteng ay hindi patpatin sa bagong Captain Barbell, hindi rin malayo ang kanilang itsura kapag nagiging superhero na siya..

Sa bago, handcary na lang ni C.B. ang kanyang barbell, na mukha pang medalyon, hindi mukang barbell.. Hindi rin bagay ang costume sa mukha ni C.B. masyadong malaki ang katawan.. napansin niyo ba?

May mayamang bestfriend si C.B. NGAYON..na pag dating ng araw ay magiging mahigpit niyang kalaban. (MALA SPIDERMAN?)

Maganda kasi sana kung medyo pinareho na lang sa original story na kung tutuusin naman ay mas maganda.. Gustong gusto ko kasi ang kwento ni C.B. nang mapanood ko ito nung bata pa'ko, kaya huwag sanang masamain ang aking opinyon sa nasabing bagong Captain Barbell..Mahalin Natin Ang Sariling Atin!!

PESO

2006-06-26T18:15:00.000+08:00

Meron akong kapitbahay kung tawagin ay si peso, ewan ko kung bakit peso? Sa sampung taon naming nakatira sa apartment na pag aari ng magulang niya, ni minsan hindi kami nag kasama at nag kausap ng matagal o naging close man lang. Kahit na minsan ay may pag ka wirdo tong taong 'to.. Minsan mabait, palabati, minsan nag wawala, nagbabasag sa looban namin, dati mahilig siya makipag laro sa mga bata, may trip din yan na mag isa lang sa isang tabi, habang nakikinig ng radyo, Umiinom araw-araw, gabi-gabi ng siya lang mag isa at walang kausap.. Siguro kung kapitbahay mo siya? matatakot ka...
Tingin ko hindi naman siya nag do-droga.. sigarilyo at alak lang talaga ang bisyo niya.. Pero dahil siguro dito na ako lumaki sa lugar namin, sanay na rin ako sa mga ingay at gulo o minsang sigawan.. Para kasi sa akin basta huwag lang kaming pakikialaman wala rin ako paki sa kanya..

Nakwento ko lang naman siya dahil ng minsan habang nanonood kami ng telebisyon, bigla na naman sinumpong tong taong 'to, nagbabasag, kung anu-ano ang ibinabato sa labas ng bahay niya, natatakot nga ang mga kapatid ko kasi baka biglang batuhin ang bintana, Mag katapat kasi ang bahay namin.. Minsan naman tumambay ang mga barkada ko sa bahay.. na tsempuhan nila ang pagka bangag nito sa alak.. Nakikinig kasi siya ng radyo na todo volume at basag ang tunog.. a.m. pa ha?!!buong magdamag yun.. eh nanonood kame ng dvd nun.. hindi tuloy namin maintindihan ang palabas. Nakakahiya tuloy sa mga bisita ko.

Sabi ko na lang sa kanila ganyan talaga yan.. Bakit hindi daw ako tumawag ng barangay? tanong ng kaibigan ko, Nag aalangan din kasi ako eh na gawin yun, bukod sa kami lang ang hindi kapamilya sa apartment na yun..( Lahat kasi ng nakatira sa apartment bukod sa amin ay puros mga anak ng may-ari ng bahay.. Kami lang ang nangungupahan dun..) at kami lang ang tumagal ng sampung taon sa looban nila, yung mga nag daan kasi naka away nitong si peso.. Kilala ko rin kasi siya na ganun talaga ang trip niya.. Kung baga medyo naiintindihan ko siya kasi baka nalulungkot na siya sa buhay? Wala kasi siyang sariling pamilya kahit na masuwerte siya sa magulang niya at pinagawan pa siya ng sarili nitong bahay, yun nga lang wala siyang trabo!!wala ring mga kaibigang matino.

ALKANSIYA

2006-06-20T22:37:00.000+08:00

Last sunday nag simba ko kasama ang kaibigan, kasi naisip ko na hindi na pala ako nakapag simba since simbang gabi pa.. Pero hindi nga ako masyado nakapag concentrate sa misa eh.. kasi kung saan-saan ako napapatingin.. Destructed ba?

Hindi naman talaga ako regular na nag sisimba, may mga panahon pa nga na parang gusto ko na umalis sa religion na kinabibilangan ko.. Pero naliwanagan din ako na kahit na anong relihiyon ka pa.. pareho naman ang hangarin natin na mapabuti tayo.. kaya naisip ko na irespeto na lang ang kanya kanyang paniniwala.. basta sa akon na lang basta wala kang ginagawang masama.. maliligtas ka..

Ang talagang nag tulak sakin na isulat ito ay ng mabagabag ako ng sa katapusan ng misa, nasabi ng aming pari dito sa aming parokya ang mga problemang kinahaharap ng aming simbahan.. Siya rin ang paring naroon noong simbang gabi, at pare pareho ang kanyang sinabi noon at nung nakaraang misa.. Para kasing humihing siya ng donasyon sa mga tao.. at nangngaulangan daw talaga siya at ang aming simbahan, nabanggit pa noya na pananagutan daw ng mga tao ang pare.. nabubuhay daw siya sa mga donasyon mula sa amin.. Hindi naman masama ang mang hingi ng donasyon.. ang inaalala ko lang ay lagi na lang niya nababanggit nag mga bagay na ito sa tuwing maaabutan ko siyang nag mimisa..

Nag pamigay pa nga siya ng mga alkansiya sa pinto ng simbahan para ipamigay sa tao, at kailangan ipa tala ang mga pangalan ng mga kumuha nito.. at kapag napuno.. ibalik ng muli sa simbahan. Nakabantay pa siya sa pinto para bang nangongonsiyensiya at siguraduhing mauubos ang mga alkansiya..

Hindi ko lang maintindihan..ewan ko sa pananaw ng iba? Para lang sa akin, ang panget tingnan ng ganung procedure ng pag hingi ng donasyon.. para kasing sapilitan..

Pero sa kung makikita mo ang aming simbahan.. maayos pa naman ito, at noong bago mag milenyo inayos na ito.. at ngayon uli?

BULAGA!!!

2006-03-24T03:30:00.000+08:00

Na miss ko na mag blog, ilang buwan din ako hindi naka bisita dito, kahit marami na ang nangyari sa nakarang mga buwan, sayang at hindi ko naisulat ang mga nangyari nung december, january, kung kailan ang masaya kong birthday, february, kung kelan ikinasal ang isa sa mga closest friend ko.. mga inuman.. at mga paulit ulit na ginagawa sa trabaho.. mga nasirang pagkakaibigan at mga bagong kakilala. At malamang matagalan na naman ang pagbalik ko dito.. Pero kahit papano, kahit medyo nakaka buryo na ang buhay ko... masaya pa rin naman.. ang labo noh! Dati gustung gusto kong magkatrabaho dahil nakakasawa na sa bahay at laging pagtambay.. Kinumpleto ko pa ang simbang gabi para magkatrabaho lang, pero ngayon nakakatamad na... nakakapagod.. nakakabobo.. pero konting tiis at matatapos na rin naman ang kontrata sa darating na dalawang buwan.. Buti na lang at may mga nakakasundo nako sa trabaho at nakaka bonding ko na rin sila.. Ang layo nga lang talaga ng biyahe.. kaya siguro nakakatamad pumasok.. Na mimiss ko na ang buhay istudyante.. na mimiss ko na ang dating biyahe ko.. Pasalamat pa rin ako dahil sa hirap makahanap ng trabaho ngayon kahit konti kumikita ako at nakakapag bigay na rin ako sa nanay ko.. Siguro sa darating na bakasyon dun na lang ulit ako mag kukukwento.

LAST FULL SHOW

2005-11-25T21:07:00.000+08:00

Last Tuesday last day na naman ng nanay ko pelikula niya... sa sinehan kasi siya nagtatrabaho.. Tuwing last day niya nag papasundo yun.. kasi magbubuhat ako ng limang rolyo ng pelikula.. eto yung film na pinapaikot para makapanood tayo ng sine..syempre mabigat yun... ang hirap pa nito kung sa malayo siya na assign na mall o sinehan, siya yung nag a-assess nung kinita ng sinehan para i-report sa production company ng pelikula..trabaho niya na'to since mid 70's hindi naman malaki ang sweldo kasi contractual lang naman sila, lalo na ngayon marami ng pirata..mahina na ang sine, pero ayaw pa rin niya bitiwan ang trabaho sa tuwing may labas sila..

Kaya nakaka libre ko sa panonod ng sine, actually bawal, pero nakaka lusot pa rin..minsan nga ginagawa ko na lang tulugan ang sinehan.. Pero nung Tuesday nag enjoy ako sa pinanood ko.. Goblet of Fire! Astig! kahit hindi ko masyado naintindihan kasi British accent...hehe.. ang galing ng visual and sound effects! Naalala ko lang sa tuwing palabas ang Harry Potter.. sa last full show ko 'to napapanood...

Ang reklamo ko lang naman sa tuwing last day ng pelikula ng nanay ko, eh yung layo ng byahe namin..Tulad ngayon.. madalas siya ma assign sa Festival Mall Alabang.. Mula sa Taguig byahe ko papunta dun.. tapos kapag tapos na ang last full show, buhat ng pelikula, byahe ulit papuntang opisina sa Recto, tapos bayahe ulit Pasig-Taguig.. Kapagod!! Pag uwi namin sa bahay alas dos na ng madaling araw..Naisip ko tuloy, pano nung bata pa kami.. ang nanay ko lang mag isa sa byahe at may buhat pa na mabigat.. ang hirap din ng trabaho niya..Delikado pa naman mag byahe ng ganung oras.. Lalo na ngayon!

ORTIGAS ENCOUNTER

2005-11-14T22:53:00.000+08:00

Nakakadismaya ang balita ngayon tungkol sa nangyaring shoot out daw sa Ortigas noong nakaraang linggo, Nung una kong nabalitaan ang tungkol dito medyo wala akong pake.. Kasi nga naman mga carjacker daw at anak mayaman ang mga suspects.. Pero nanghinayang din ako kasi ang babata pa nila para mapasama sa ganung klase ng krimen.. nagkaroon lang ako ng atensiyon... dahil bukod sa kakilala ng kaibigan ko ang isang napatay dahil classmate niya sa grade school, lumabas pa ang isang isyu na nakuhaan ng kamera ang crime scene na para bang hindi shoot out ang nangyari kung hindi rub out! Siguro naman nakita niyo rin ang video, kung nakapanood kayo ng balita? Nakahandusay na ang mga kabataang suspects na sina Anthony Brian Dulay, Francis Xavier Manzano at Anton Co-Unjieng at wala ng kalaban-laban ng lapitan pa ito ng mga pulis at pinagbabaril, para masiguro na patay na sila.

Nakakadismaya din ang pahayag ng ating justice secretary na ano ba naman daw kung barilin? Eh' patay na! "ano ang kaso dun?", Di ba parang nakababahala?, pano kung sa atin nangyari yun? At nakakadismaya din na maagang inabsuwelto ng D.I.L.G. Secretary ang mga pulis na sangkot..At tila pinapurihan pa...

At ang pinaka-bago sa mga video na nakuhaan sa crime scene, na mukang sinadya na patayin, at tinaniman ng ebidensiya ang mga suspects na kabataan.. Sa video kasi na napanood ko kanina, bago palapitin ang media, parang may inilagay na baril sa kamay ng isa sa mga suspect. Nagkalat din ang ibat-ibang plate numbers sa loob ng sasakyan.. Kung ikaw ay may kahina-hinalang gawain, ikakalat mo lang ba ang mga ebidensiya? Pinalalabas pa nila na nakipagbarilan ang mga suspects, pero sa video hindi man lang nakabukas ang kahit isa sa mga wind shield? At pinalalabas din ng mga pulis na tinamaan nga ang kanilang sasakyan bilang katibayan na nakipagbarilan ang mga suspects.. Pero sa video, kitang-kita na palabas ang tama ng bala! Ibig sabihin nanggaling ang bala ng baril sa loob ng sasakayan, at hindi nanggaling sa mga suspects..

Kung tutuusin marami pang nalabag ang mga pulis nung nangyari yun, ayon sa mga eksperto..Dito ko natauhan na kahit suspect pa lang sa krimen ay dapat may ginagalang na karapatan din, lalo na't mga kapwa ko kabataan ang sangkot. Hindi ko nilalahat ang mga pulis... alam ko marami pa rin ang mga matitino.. Pero dahil sa mga ganitong pangyayari, nababawasan ang tiwala ng mamamayan, at nag-iiwan ito ng takot sa marami.

USAPANG LINDOL

2005-11-09T20:27:00.000+08:00

Gaano ba tayo kahanda sa lindol kung sakaling tamaan tayo ng intensity 7 o kaya tsunami? Huwag naman sana...Madalas kasi sa mga balita ngayon na posible na naman tayong tamaan ng lindol at anytime pwede na tong maganap.. Syempre nasa ring of fire tayo kaya posible talaga...katakot! lalo na naman ngayon sunod sunod ang malalakas na lindol sa mga bansang malapit sa atin.. Naisip ko lang to kasi madalas namin mapag kwentuhan ng kaibigan ko ang lindol.. praning kasi sa lindol yun eh! sino ba naman ang hindi?

Nasaan ka ba nung July 16, 1991? nang tamaan ng lindol ang malaking bahagi ng Luzon? ako nasa loob lang ako ng bahay kasama ang kapatid ko... kami lang dalawa sa bahay nun grade one pa lang ako at siya naman 5 years old pa lang yata.. wala ang momy ko dahil nasa trabaho siya.. yung panganay naman namin, college nasa school.. sa ganung edad naiiwan na kami.. binibilin lang kami sa kapitbahay. Kasama pala namin yung mga kalaro namin sa loob ng bahay, nang biglang yumanig ang lupa, nagtakbuhan kami palabas, yung mga tao nagtatakbuhan din.. ako sa pagtakbo ko naiwan ko yung kapatid ko sa loob, hindi ko na siya naisip basta ang nasa isip ko lang yung sarili ko, nakita ko na lang siya pinupulot ng kapitbahay namin, nakadapa sa kalsada at umiiyak, ako nandun ako sa kapitbahay tapos yung nanay ng kalaro ko iyak ng iyak kasi hinahanap niya anak niya. Yun na ang pinaka malakas na lindol na naranasan ko.. at sana hindi na maulit, at kung sakali man wala sanang mapinsala masyado at sana handa tayo.

BANGUNGOT

2005-11-07T20:56:00.000+08:00

Taon taon na lang kapag papalapit na ang halloween usong uso na naman ang takutan, ako pa naman yung isa sa mga taong madaling matakot sa multo, sa dilim, maraming guni-guni, at bangungutin! Siguro hindi matatapos ang 2 lingo na hindi ako nakaranas ng bangungot. kaya nga takot ang momy ko na iwan akong mag isa sa bahay na natutulog! Nag simula akong bangungutin nung grade four ako, basta nararanasan ko nun, pakiramdam ko gising na'ko pero hindi ko pa maidilat ng husto ang mga mata ko, nag hahabol ako ng hininga, at hindi ko maigalaw ang buo kong katawan na parang paralitiko na wala kang magawa. Basta ang nasa isip ko lang kailangan makagalaw ako dahil kung hindi ewan ko na lang.

Dati hirap ako kapag walang gumigising sa 'kin habang binabangungot, hindi ko alam ang gagawin.. sabi nila pilitin mo daw na igalaw ang dulo ng iyong mga daliri pero sa lagay ko parang walang epekto, kailangan leeg ko ang pilitin kong maigalaw, kadalasan ang ginagawa ko naman kung alam kong may kasama ako, huminhinga ako ng malalim at umuungol para gumawa ng ingay at gisingin ako ng kasama ko. Ang mahirap pa kung minsan, yung tipong nagising na'ko eh maya-maya ayan na naman yung bangungot ko, iniisip ko nga baka minsan isipin nila nanloloko lang ako, at hindi na nila ako gisingin. Nangyari na rin kasi nang matulog kaming magkatabi ng kababata ko sa bahay ng kaibigan namin, Binangungot ako, una ginising niya 'ko tapos konting pikit lang nang mata ayan na naman, nung pang apat na nakita ko siya na nakatingin na lang sa'kin habang binabangungot na para bang minamasdan niya kung nanloloko lang ako. Ang hirap ng ganito! Minsan iniisip ko baka may sakit na 'ko at kailangan ko nang mag patingin. Pero bakit ang aga nag umpisa sa akin ng ganitong klase ng sleeping disorder?

Sabi ng kapatid ko kaya daw ako ganito dahil malakas ang senses ko pag dating sa mga spirits.. may third eye daw ako, takot ko lang daw buksan, kasi nung bata ako, lalo na kapag may sakit ako, ang dami kong nakikita na hindi nila nakikita, madalas akong mag diliryo... kung saan-saan daw ako tumuturo... natatakot sila na kasama 'ko.. Medyo naaalala ko nga yung mga pangyayaring yun..

Kaya minsan kapag nag ti-trip ang mga kaibigan ko na takutin ako, mabilis akong matakot at mapaniwala.. nagtatawanan sila kahit sa edad kong 'to matatakutin pa din ako.. pero wala akong pakelam kahit ano pa isipin nila.. ang alam ko lang lahat naman tayo ay may kanya kanyang kinakatakutan.

BARANGAY "U"

2005-10-12T22:13:00.000+08:00

Wala na naman ako magawa, kasama ko ngayon mga barkada ko dito sa internet shop.. Dito muna kami tambay ngayon.. Ayos dito sa barangay namin maraming adik, maraming pusher, maraming away kasi maraming siga at maraming inuman.. Sensya na! wala kasi ko maikwento kaya napag distikahan ko ang mga nangyayari dito sa aming munting barangay..

Pero marami din namang nagbibigay ng karangalan samin, kahit papano.. naalala ko lang kasi nung isang araw pinarada sa lugar namin si 2005 Miss International lang naman.. Miss Precious Lara Quigaman..kaya naisip ko na mag kwento, kasi dumadami na pala ang sikat samin. Lakas!!! Proud na proud kami sa kanya kasi dito po siya ipinanganak sa Barangay namin sa Taguig..bago siya mag aral sa Laguna at Europa? taga rito kasi ang nanay niya, kahit papano nababawasan na ng unti-unti ang panget na imahe ng aming lugar.. isa lang siya sa pinaka latest.. Si Bea Alonzo naman dati kong kapitbahay nung bata ako.. apat na taon yata ang tanda ko sa kanya, naalala ko pa dati tahimik na mistisa at matabang bata yan, hindi naman kami close pero minsan nakakalaro niya ang bunso kong kapatid.. tinukso ko pa nga siyang baboy dati.. sama! Tapos nagulat na lang ako isang araw nasa teleserye na siya, hindi ko nga siya nakilala agad dati dahil sa malaki rin naman ang pinagbago niya.. Sinabi lang sakin na yan si Tisay ang dati naming kapitbahay sa San Ignacio.. Ngayon medyo sikat na rin siya.. Si Jeni Hernadez naman taga dito rin ang mga magulang niya, pero sa states siya lumaki at nag aral. 2nd degree cousin nga siya ng kaibigan ko eh.. Meron pa nung araw na mga lumang artista ang taga barangay namin.. pero medyo laos na sila kaya wala na kong pakelms.. hehe.. Kaya kapag may Sta. Cruzan dito sa lugar namin.. Nakakasama sila..

Pero ayos rin naman makisama ang mga tao rito basta huwag ka lang siga kung hindi ka taga rito. kahit saan naman di ba? Sana tuloy tuloy pa ang pag dami ng mga sikat dito sa aming Barangay.

SEPTEMBURST

2005-09-30T21:44:00.000+08:00

Pahabol lang mga tsong, one month din kasi kong hindi naka pag blog eh.. Minsan bihira na din dahil wala na kong time para bisitahin ang blog ko, kahit nga friendster eh, nakakagulat nga lang dahil marami na palang nabago sa friendster ngayon.. Wow hindi na pala ako makaka pag stalk niyan dahil baka ma-view na nila na lagi ko silang binibisita.. hehe.. For this month kwento ko na lang in short cut lahat ng nangyari sakin this month.. Nung September 12 ng gabi umuulan habang nag kukuwentuhan kami ng ate ko sa bahay tungkol sa mga kidlat, bigla kaming may narinig na malakas na dagundong na parang sa malayo naman nanggaling pero may tremors kaming naramdaman, akala namin kulog at kidlat lang, hanggang sa may narinig kami sa breaking news na may sumabog daw sa Camp Bagong Diwa sa Bicutan Taguig, taga Taguig kasi ko pero nasa dulo na kami bandang Pateros, kaya parang nakakagulat malaman na hanggang sa amin dinig yung pagsabog.. Inisip ko na lang katangahan na naman ng mga kapulisan ang nangyari, pangalawang beses na kasi nangyari 'to di'ba nung una sa Camp Crame sa EDSA, pareho pang Armory yung nasunog.. kaya kataka taka na aksidente.. yun lang masasabi ko bilang citizen ng Taguig, buti na lang at walang malubhang nasugatan at namatay..

September... para sa 'kin eto yung isa sa mga buwan na ang dami kong inuman na napuntahan, dahil ewan ko lang kung pansin niyo.. September ang pinakamaraming nag se-celebrate ng bertdey nila.. sa mga ka-kilala ko ha.. siguro dahil eto ang pang ninth na buwan at 9 months tayo dinala sa sinpupunan ng mga mahal nating nanay..hehe wala lang gumagawa lang ako ng teorya..

September 2.. bertdey ng kababata ko na si Bugoy, invited naman ako pero hindi ako nakarating dahil medyo masama pakiramdam ko nun.. buti na lang din at hindi dahil may gulo daw na nangyari at mahirap na madamay.. ganun kasi dito samin mga praning ang mga tao pero masaya..

September 9.. nag bertdey ang bestfriend ko nung highschool na si Boy.. ok naman inuman kami.. nagkita din kami nung isa namin barkada na si Jay, na nag asawa na pala na 8 years older yata sa kanya.. hehe tsismis pa ba?

September 11.. 4th Anniversary ng WTC terrorist attack, bertdey ni Isda, hindi rin ako nakapunta kasi night before ng betdey niya kagagaling ko lang ng inuman..

September 25.. sinelebrate ng friend ko na si ate Julie na taga Pateros ang bertdey niya na dapat nung September 20 pa.. pero dahil busy sa work sa call center Sunday niya ginawa.. alam niyo naman sa call center parang wala ng alam sa paligid dahil sa sked ng trabaho nila.. Masaya naman kami parang reunion nung highschool ang nangyari nandun yung mga old classmates ko na naging ka-close man o casual. Ganun kasi yun si Ate Julie ate ng bayan sa school namin yun eh.. lahat ng jklase ng estudyante sa school namin friend niya.. Jologs man o Konyo.. Sobra yata kulet ko nung gabing yun.. tuwang tuwa naman sila sa akin. parang ako daw yung may bertdey.. hehe pa epal.. kahit yung mga hindi masyado nakakakilala sa akin nagulat na makulit pala ako.. Actually hindi naman masyado kapag nakainom na lang.. Marami pang bertdey at okasyon ang hindi ko na ikukukwento kasi masyado na marami... Pinili ko lang yung mga pinaka close sa 'kin.. yung ibang inuman madalas na talaga yun, kasama yung mga classmates ko nung elementary.. Tinotodo ko na kasi habang unemployed pa rin ako. Adios!!

UNEMPLOYED

2005-08-26T18:51:00.000+08:00

It's exactly three months since I graduated from college and I'm still waiting for calls from the companies I passed my resume. I was interviewed by five companies and still, I got no calls from them. Maybe there was something wrong. Were my interviews not impressive enough? ...or is there a discrimination to the school I graduated from?

I admit that I graduated from a university with no entrance exams, low tuition fees and probably produces less competent students than the top universities of the Philippines. It was the only school our family can afford and those "top universities" are really expensive for us.

To overcome my depression and desperation, I watch DVDs until my eyes sore. Most of the time I hang out with my friends to avoid my mother. My mother is so irritated that she often scold me because I'm still unemployed. She was thinking that I don't have any plans to look for a job.

I'm just anticipating an offer from a government office this September, but I'm obliged to take the Civil Service Exam first before they hire me.

Right now, aside from watching DVD and having phone conversations with friends, I'm reviewing old notes and books to get ready for the Civil Service Exam. I'm really nervous If I can pass the test but it is my only hope for now to get that job which was offered to me.

PRO-CHACHA!

2005-07-13T18:44:00.000+08:00

Now a days mainit na naman ang sitwasyon sa Pilipinas, nagpapalayas na naman tayo ng "Pangulo" o "Pang-gulo". Kaya naman sa kasalukuyan habang isinusulat ko 'to may nagaganap na rally sa Ayala Ave., Makati. Magulo na naman! Maraming gutom na aso na gustong umagaw sa pwesto nang nabusog na buwaya! Sila naman daw! Hayyy.. kahit ilang rally pa yan, tuloy ang pag dami ng mga sugapa sa gobyerno hanggat hindi nababago ang sistema. Ang sa akin lang bakit hindi natin baguhin ang konstitusyon? Wala naman masama eh! kung nakikita mong hindi na epektibo sa kasalukuyang panahon ang mga lumang batas, baguhin na! Sa totoo lang, dati hindi ko pa naiintindihan ang Parliamentary System, naalala ko pa nung highschool ako, meron kaming noise barage sa catholic school na pinanggalingan ko, yun daw ay protesta against cha-cha.. sabi nila martial law daw yun.. Syempre ang alam ko lang bangungot ang martial law para sa mga pilipino yan ang itinanim sa atin ng mga teacher natin nung bata tayo.. Siguro na trauma lang ang mga pinoy kada maririnig ang charter change.

Pero habang lumalawak ang aking kaalaman, sa nakikita ko sa mga bansang mauunlad, sa mga pag aaral tungkol sa batas na itinuturo sa atin, sa sinasabi ng mga malalapit na kaibigan at kamag anak at sa nakikita kong sitwasyon sa gobyerno at lipunan, nagiging bukas ang aking isip sa mga pagbabago na dapat na talagang ipatupad. Para sa akin.. Nakikiisa ako sa pag amyenda ng bagong saligang batas.

Sa pagkakaintindi ko... sa loob ng isang Parliamentary System, hindi na nating kailangang bumoto ng isang presidente na bibilangin manually sa bawat sulok ng bansa. Kundi ang mga representatives na ibinoto natin sa ating mga lugar ang boboto sa kanila at tatawaging Prime Minister. Mas maayos kung iisipin mong mabuti.. dahil maliit lang ang figures na dapat bilangin na boto para sa napiling Prime Minister.. hindi magulo.. at wala kang iisipin na dayaan.. Ang pinaka kapangyarihan na lang ng mamayan ay ang maingat at matalinong pag boto ng representante sa kanilang lugar. Para hindi nakaasa tayong lahat sa isang centralized na gobyerno, at mas madaling mahuli ang mga buwaya.

MY FOURTH SURGERY

2005-07-05T12:57:00.000+08:00

Kagagaling ko lang sa U.P Manila para ipabunot ang sira kong ngipin sa bagang (molar tooth). Ito ang pang apat na bunot ko, sa loob ng anim na buwan. Yung una nung January para tanggalin yung sumasakit na impacted tooth ko sa kaliwa bahagi na mas sikat na tawagin ding wisdom tooth. Sabi naman ng mga dentista dapat daw talaga tanggalin yun, sumasakit man o hindi, kasi wala naman daw function ang ngipin na yun at maaari lang pag imbakan ng dumi dahil mahirap linisin dahil sobrang dulo na, prone din sa pag bukol o sa kanser kapag lumala. Yung pangalawa ko nung February, valentines day nun.. Molar tooth ko ulit sa taas bandang kanan, medyo delikado kasi boundary na ng sinus, tinahe ang gilagid ko nun, then bumalik pa 'ko after one week para tangalin yung tahe. Pangatlo nung March a week before ng graduation ko, impacted tooth ulit sa kanan naman, tinahi ulit.. at ngayon.. pang-apat, yung sira kong ngipin sa bagang, molar tooth din yun.. Grabe!! akala ko nung valentines yung pinakamasakit, yun pala eto, ang tagal kasi umepekto nung anestisia sa'kin. Isa't kalahating oras yung itinagal, pero pinakamatagal pa rin nung valentines na umabot ng three hours. Medyo kabado rin kasi yung estudyante tsaka delikado talaga yun.. Yes! mga estudyante nang U.P College of Dentistry ang mga nag-bunot sa 'kin, Dun kasi nag-aaral yung kapatid ng kaibigan ko kaya... Tsaka walang bayad! Pabor na rin sa'kin.. Hindi naman masyado nakakatakot kasi may assistance naman ng totoong Dentista, yung "prof." nila kung may tanong o kaya hindi nila alam ang gagawin..Kaya kung may problema kayo sa ngipin.. wag matakot sa bunot, kaysa habang buhay mong problemahin.

After nang mga bunot days ko, dederetso ko sa amin sa Taguig from Pedro Gil, Manila.. Isipin mo na lang yung biyahe... Astig ba?! hehe... Ayoko rin kasi ng may sira akong ngipin, atleast ngayon wala nang problema, basta mag toothbrush na lang regularly. Medyo sanay na 'ko kaya ngayon deretso muna 'ko sa Hopia, follow-up ko kasi yung transcript ko. Tsaka maulan ngayon, ang sarap mag-gala! Sayang wala 'ko pera, sarap sana manood nang "War of the Worlds" try ko this weekend...

"I AM SORRY?"

2005-06-29T17:58:00.000+08:00

Siguro naman hindi lingid sa inyong kaalaman ang nangyayari sa paligid natin ngayon.. Ayoko na sanang isulat sa blog 'to pero hindi ko matiis na hindi ilabas ang sarili kong opinyon tungkol dito, lalo na ngayong lalong umiinit ang iskandalo sa palasyo pagkatapos mag-sorry ni PGMA sa mga pilipino kagabi.. Bakit siya nag sorry? Ano bang kasalanan niya?

Hati tayong mga pilipino ngayon lalo na nung mapatalsik si Erap sa posisyon niya, dagdag pa dito ang pag sabak ni FPJ sa pulitika. Sabi nila nagkadayaan daw last election, dahil sa mga wiretapped tapes na inako naman ni Gloria na siya nga at isang comelec officer ang kausap niya. At ngayon hindi yata naging maganda ang epekto ng sorry niya lalo pang lumakas ang panawagan na mag resign siya, pati ang iba niyang ka-alyado, dahil nawalan na daw siya ng kredibilidad sa pamumuno ng mag-sinungaling daw siya. Hindi effective ang acting ni Ate Glo sabi ng nakakarami, palpak daw ang mga legal advicer niya dahil sa ginawa niyang pag amin. Nung una kasi nagsalita ang Malacanang Press na si PGMA daw ang nasa telepono pero hindi comelec officer ang kausap niya kundi isang political leader. Kinabukasan binawi din ito at hindi na daw sila sigurado kung si Ate Glo nga ba ang nasa conversation na yun.. Hayy... lalong nagkanda loko-loko... Masisisi mo ba ang mga tao na magalit kung ang Gobyerno din naman ang may kagagawan ng iskandalong ito.

Hindi si FPJ ang ibinoto ko last election, maka Ping ako eh! Actually naging Poll Watcher pa 'ko para sa KNP "Koalisyon ng Nagkakaisang Pilipino". Pero naniniwala ako na may dayaan nga! Kailan ba nawala? at kailan ba naging credible ang election Pilipinas?

Pero hindi ako sang ayon na lagi na lang natin dadalhin sa kalye ang ating mga reklamo tulad ng sa EDSA 2, 3. Ang dami na pala! Siguro yung naunang EDSA sang ayon pa'ko! Pero sa ngayon lagi na lang bang ganito?! Kung sa bagay wala na din kasing mapagkakatiwalaang institusyon sa bansa natin ngayon mapa PNP, AFP, NBI, DOJ, KONGRESO, SENADO. Lahat kasi may kinikilingan at hindi mo na alam kung sino ang nagsasabi ng totoo.. Kahit nga kay Ping Lacson at Kabayan Noli na ibinoto ko nun wala na din akong tiwala, kung buhay siguro si FPJ baka pwede pa? Kaya siguro siya kinuha ni Lord para hindi na masali sa gulong ito.

Sino ba naman ang ipapalit natin kay Gloria? at anong klaseng Gobyerno naman kaya ang papalit? Bakit kung kelan patay na si FPJ tsaka pa lang lumabas ang mga wiretapped tapes na 'to? Sino ba ang nasa likod nito, at sino ang gustong makinabang?

Sa akin lang... kahit maka ilang People's Power pa tayo wala ding mangyayari hanggat hindi nababago ang sistema, hindi tama at patas ang batas para sa lahat, ganito na lang lagi tayo walang patutunguhan.. Abangan na lang natin ang susunod na kabanata na tayo rin namang mga simpleng tao ang kawawa.

HETO NA NAMAN!

2005-06-17T20:54:00.000+08:00

I went to my school to get my transcript of records but I did'nt because of some minor problem.. The office of the registrar questioned my failing grade from my P.E. subject last semester. Actually I knew it before our graduation march that I'm going to fail the subject because the school have the policy that we need to file our candidacy for graduation before the commencement day to evaluate our grades. But when they released the results of the evaluation, I expected the unexpected! I failed from my typing course instead of P.E and accounting. Pero ok na din sana kasi atleast I can march to stage but I need to take summer class for typing before I get my diploma. Nakuha ko na nga yun three weeks ago di 'ba! kahit na ang panget at simple ang pag kakagawa, tinalo pa yung mga fake sa Recto.

They asked me to look for my P.E instructor and sign a waiver as proof that he allow me to pass the subject and change my grade.. Grabe!! yan na naman!! But I don't want to blame the registrar that much dahil may mali din ako.. Hindi ko naman talaga pinasukan yang subject na yan eh! Kinausap ko dati yung prof ko na mahihirapan ako umatend sa P.E dahil may OJT ako sa umaga at dalawa ang P.E ko last sem kahit na 30 units ako, mahirap yun ha! Kasi sa school namin 21 units lang ang allowed exept dun kung graduating ka! Dadaan ka pa sa pakiusapan. Sabi niya sa 'kin na magbigay na lang ako ng 500 pesos para pambili ng mga shuttle cock daw? anyway bahala na siya dun! Ang kaso hindi ko din nagawa dahil nga busy ako, tsaka pinalakad ko na yun sa classmate ko na kakilala ko, kaso hindi rin pala niya nagawa. Ganito lang yun kasimple... "Akala ko kasi lusot na!?" dahil nga hindi naman na record ng registrar na bagsak din pala ako sa P.E.! Hindi rin kasi ako makaka akyat sa stage nung graduation kung P.E ang bagsak ko...Late kasi sila mag release ng grades! Actually nakuha lang namin yung grades namin nung May na! Akala ko naman kaya may evaluation para malaman ko na in-advance kung ga-graduate ako.

Hoopps... Baka isipin niyo ang bobo-bobo ko ha? dahil ang dami kong bagsak...Siguro subukan niyo na lang mag aral sa school ko para maintindihan niyo ang sinasabi ko.. Anyway medyo kalmado naman ako ng sinabi sa office na madali lang daw yun basta kausapin ko yung previous instructor ko.. kaso baka mag bayad ako,... baka pagalitan lang ako sa amin kapag nalaman nila.. Kanina rin kasi pingalitan ako ng mommy ko dahil lagi ako umaalis ng bahay, dapat daw nag a-apply na'ko! Sabi ko inaantay ko na lang ang transcript ko! kaso Heto na naman!!!

ROAD TRIP

2005-06-08T19:07:00.000+08:00

Ngayon lang ulit ako nakapag blog pagkaraan ng tatlong linggo, kasi wala lang tinatamad lang kasi ko nang mga nakaraang linggo dahil sa sunod sunod na pagbabakasyon ko. Actually last May 26-27 yung mga lakad kong yun, pero ngayon ko lang 'to makukwento sa inyo.

Niyaya ako ng kaibigan ko na mag bakasyon sa Laguna at Quezon kasama ng kapatid niya at kamag anak ng b.f niya. Taga San Pablo kasi yun. Umalis kami sa Taguig 3:30 ng madaling araw at nakarating kami dun ng pasado alas singko ng umaga. Dapat uuwi din kami ng gabi nung araw na yun kaso para mas masulit namin ang pamamasyal, kinabukasan na kami umuwi.

Gamit ang pick-up namasyal kami sa ibat-ibang lugar sa Laguna. Eto at kukwento ko sa inyo ang mga napuntahan namin.

Una naming pinasyalan nung umaga ang Sampaloc Lake na isa lang sa 7 Lakes ng Laguna, ang daming nag ja-jogging sa umaga... Panalo!

Alam niyo ba ang bagong teleserye at ang classic movie na Kampanerang Kuba? Isa lang kasi ang simbahang ginamit dun. Nagcarlan, Laguna ang sunod na destination namin... nakarating kami dun!

Sunod ang Underground Cemetery sa Nagcarlan din, siguro bihira sa mga tao ang nakakaalam ng lugar na yun kaya proud ako na napuntahan din namin yun, yabang ba? sensya na!

Pumunta din kami sa Liliw kung saan may Tsinelas Festival, Tapos bumalik sa San Pablo at nag swimming sa isang resort, ok din naman ang kaso konti pa lang ang pool, tabing batis din yun, nag inuman kami at syempre nag videoke.

Kinabukasan bago bumalik sa Maynila, namasyal pa kami. Dumaan kami sa Paete Church. Bibilib ka sa simbahan... bukod sa luma tulad ng sa Nagcarlan, ang mga Santo ay puros inukit sa kahoy. Kaya nga tinawag na Paete kasi di'ba nga ang daming inukit gamit syempre ang paet' (chisel).

Pagkatapos sa Caliraya, kung saan ka makakakita ng man made lake, sabi nila panahon daw ni Marcos pinagawa yun. Dun din yung Japanese Garden, kaso nakakapang hinayang dahil napabayaan... malaki pa naman... dun na rin kami nag tanghalian ang kaso umulan kaya napa uwi na rin kami agad.

Pauwi na kami sa Maynila, ginamit naming way ang Rizal Area, kaya dumaan kami sa Quezon Province at nalibot ang buong Laguna Lake.. Napadaan din kami sa Pililla Rizal sa Villa San Lorenza kung saan din kami mag si-swimming ulit nung gabi ding yun! Grabe noh! Nadaanan na namin nung hapon tapos babalik din kami sa gabi, birthday kasi nang barkada namin eh.

Yun nga nung kinagabihan nakarating na kami sa bahay namin, agad akong naligo para makahabol sa swimming namin sa Pililla Rizal, pagdating namin sa bahay kaibigan kong may bertday, akala ko huli na kami at marami, hindi naman pala.. Ang dami pa naman niyang hinandang pag kain tapos 7 lang pala kaming mga kaibigan niya ang nakarating . Syempre inuman na naman pero hindi ako masyado nag pakalasing kasi puyat nga ako at nakainom na din sa Laguna, tsaka iniisip ko pa ding makahabol sa outing namin ng pamilya ko kinabukasan. Alam niyo ba kung saan? Sa Laguna ulit! Splash Island.. Ang kaso hindi na din ako nakasama dahil nga magkasunod na araw na 'kong nag swimming at puyat.. Hindi rin ako aabot dahil 6 a.m na kami umalis sa Pililla, ang alis ng mga mommy ko 6a.m din. Nag text naman ako na susunod na lang ako sa Splash at iwanan na lang nila 'ko ng pera pamasahe at pang entrance ang kaso hindi rin nila ginawa, kaya natulog na lang ako mag hapon sa bahay.

Ang pangit tingnan noh? Sa mga kaibigan ko nakasama ko sa mga outing pero sa pamilya hindi ako nakasama, ang sama ko na ba?! Nag kataon lang na sunod sunod yung lakad at akala ko kaya ko, ayoko kasing may tanggihan eh. Tsaka hindi pa'ko nakakapunta sa Splash....

PAALAM HOPIA!

2005-05-14T14:52:00.000+08:00

Last day na ng summer class ko ngayon.. Salamat at tuluyan ko na rin natapos ang kulang 'kong subject. Kanina ang last na speed test ko, confident naman ako na maipapasa ko na yun.

Paalam na sa lahat ng naiwan ko sa school... Sa mga naging kaibigan at classmates na naging type ko, sa mga gago at wirdong mga prof., sa mga badtrip na seatmates, sa multi-media na tambayan ko, sa library na tulugan ko, sa bingeng tindera ng yosi, sa gasolinahan kung saan laging may inuman, sa karinderya ng paborito kong halo-halo, sa mga tindera ng koek-koek at tuknene, sa mga guard na maaangas, at sa registrar's office na nagbigay ng sakit ng ulo sa 'kin.. dahil sa katangahan nila!!

Dahil last day ngayon at bertday ni Bebong bukas! kami'y magsasaya at mag-iinuman sa paborito naming gasolinahan!!!

KAPAMILYA vs. KAPUSO

2005-05-11T14:44:00.000+08:00

Hayy naku... apektado ba kayo sa lumalalang network war ngayon sa Pilipinas? Ang labanan ng dalawang higanteng t.v., station, ang ABS-CBN ch.2 at ng GMA ch.7. Kasi ako dati oo! Pero ngayon pinipilit ko ang sarili ko na hindi patulan ang mga isyu sa kanila. Madalas kami kasing magtalo ng iba kong mga kaibigan tungkol dito. May ibang mga fanatic ng dos at gigster naman ng siete. Ako sa totoo lang mas may simpatya ako sa GMA7 pero nung elementary hanggang highschool ako, maka channel 2 ako, kasi yun yung time na wala pa kaming cable at mas malinaw manood sa ABS-CBN. Pero nung mag college ako marami akong naging mga kaibigan na maka GMA7, naalala ko pa nung first year nakikipagtalo pa'ko kung alin ang mas maganda MTB (Magandang Tanghali Bayan) o EAT Bulaga. Maka MTB pa'ko nun! Nung nandun pa si WIllie Revillame, tsaka malakas sila during that time, ang kaso humina sila nang mawala na si Willie sa show dahil bastos daw?! Medyo totoo naman... hehe.. pero yun ang nakapagpalakas sa show nila, kasi tayong mga Pinoy ay mahilig sa bastos, tulad ko!!

Habang tumatagal nang magkaroon na kami ng cable, sinubukan kong manood sa siete, kasi na excite ako ng una kong makita na malinaw ang GMA7, tsaka para maiba naman.. Kasi sa school namin nagkukuwentuhan sila ng mga nakakatawang episodes ng Bubble Gang at Eat Bulaga, hindi ako maka-relate kasi nga hindi ako nakakanood sa siete nung panahong yun.
Tapos sumunod na nahilig ako manood ng mga Documentaries ng Kapuso Network kapag hindi ako makatulog sa gabi. Hanggang sa matuluyan na'ko na maging maka seven. Siguro dahil nagsawa na'ko sa mga shows ng channel 2, kasi naman mula pagka bata ko dun na'ko nanonood. Nasundan pa ng mga isyu sa eleksyon na nagpapahiwatig na bias daw??!! at puro pulitiko na ang mga taga channel 2. At naging maganda ang imahe ng GMA7 sa mga tao dahil sila daw ang nagbibigay ng Serbisyong Totoo.. na walang kinikilingan, walang bahid ng kasinungalingan at walang pinuprotektahan, at sila ang network na madalas mademanda ng higanteng estasyon kaya nag mumuka tuloy silang api at underdog. Tayo pa naman mga Pinoy mas kampi tayo sa mga naaapi. Totoo naman kasi na sa impluwensiya lang at sa yaman lamang talaga ang dos, kaya yun talaga ang magiging impact sa mga tao.

Pero ako sa ngayon, ayoko munang sumakay sa awayan ng dalawang yan, kasi naman sasakit lang ang ulo ko at mag kakaroon lang ako ng mga kaaway. Tingin ko naman para silang magkaibigan talaga?! at gimik lang ang ginagawa nila para sila nalang ang pag usapan?! at maiwan na ang ibang maliliit na t.v. networks. at sila ang kumikita ng malaki sa tueing sasakyan ang mga isyu sa kanila.. Basta ini-enjoy ko na lang ang panonood. Kung maganda eh.. di... panoorin, sasaya ka pa... Buti nga at may dalawa tayong station na nag papalabas ng magagandang shows. Mahalaga din talaga ang rivalry dahil mas naghihikayat 'to na gumastos sila para makapag palabas ng magagandang shows, tayo ding mga viewers ang makikinabang. Kaya tama na ang away... Let's watch and learn.. Peace.. Sabay tayo Kapamilya! Ano mang kulay ng buhay Kapuso...

BADTRIP NA SEATMATE

2005-05-09T14:54:00.000+08:00

Kanina sa klase ko sa typing may exercise kami na ginawa, time trial yun! Pag katapos ko gawin yung exercise ipinapasa ko 'to sa katabi ko, kasi nasa likuran ako. Usually ganun naman talaga... Akala ko pa naman naipasa na niya yung gawa ko. Bago matapos yung klase namin tinawag ng prof. yung mga nakatapos na, nagtaka lang ako kung bakit hindi ako natawag... Tinanong ko yung katabi ko kung napasa ba niya yung gawa ko, sabay kamot siya sa ulo..at ngumiti pa ha! Agad akong kinabahan... tapos nakita ko na lang na, nasa tabi pa niya yung papel ko. Kinuha ko agad yun at ako na mismo ang nag-abot sa prof. ko. Ang kaso hindi na'to tinanggap kasi nga late na! syempre time trial nga yun eh! at may standard na oras kahit sa pag pasa ng mga activities. Sinabihan pa 'ko na non-sense na daw yung pag-pasa ko, dahil na check na daw niya lahat.

Hindi ko na din pinilit na tanggapin niya yung gawa ko, basta na bwisit na lang ako... kasi pakiramdam ko na-baliwala ang pasok ko sa araw na 'to dahil bukod sa wala akong naipasang activity dun din binabase yung attendance namin... bwiset talaga!!!!

SI SUPER CRUSH, NAG-TEXT!

2005-05-04T15:23:00.000+08:00

Kani-kanina lang habang kumakain ako sa karinderya sa likod ng school namin, nag vibrate ang cellphone ko.. expected ko, kaibigan ko yun na papunta pa lang dito sa school, kasi ganun yun eh.. dapat pwede na'ko umuwi ng bahay after may 1:00 to 2:30 summer class, hindi ko magawa dahil gusto niya may kasabay pa siya sa pag-uwi. Pero o.k lang naman dahil yun naman talaga ang usapan namin bago pa mag enroll na dapat mag antayan kami. Pero nasa plano ko na umuwi kanina.. dahil maaga kami pinalabas sa klase tsaka isip-isip ko wala naman ako maiba-blog ngayong araw na'to, kaya wala na 'kong ibang magagawa dito habang nag aantay, mauubos na din kasi yung baon ko dahil sa yosi.

Dahil nga sa text na hindi ko inaasahan, bigla ako nabuhayan.. napangiti na lang ako habang kumakain, baka tuloy isipin ng mga tao sa paligid nababaliw na'ko dahil wala naman ako kasama. Sabi ni crush sa text, "KMSTA?" Yun lang! pero parang hindi na'ko mapakali kung pa'no mag re-reply.. Wala kasi ko load simula nang pag-kauwi ko galing Talavera, wala kasi ko pera tsaka nag titipid ako para sa darating pa na swimming namin ng mga kaibigan ko dito sa school. Gusto ko na sana umuwi para makapag load.. hihingi na lang muna ko sa nanay ko ng P50. Ang kaso nag text na 'tong kaibigan ko na antayin ko na daw siya, balak yata niya na pumunta sa amin mamaya para kumain ng tapsilog sa lugar namin at manood ng DVD. Kaya ngayon dito muna 'ko tumambay sa multi-media room ng school, kasi libre ang gamit ng computer dito.

Basta! dahil sa text na yun, hindi talaga 'ko mapakali.. Kailan kaya kami ulit magkikita at magkakasama? Kailan ko kaya siya ulit matitikman? Naaalala niya pa rin ako!! Miss niya 'ko?! Gusto Ko!!!

TAAL

2005-05-03T14:38:00.000+08:00

Last Sunday afternoon lang kami nakabalik dito sa Manila, Kasama ko ang mga kabarkada sa Taal, Batangas. Umalis kami last Saturday afternoon.. Pangalawang linggo ko na 'tong nagbabakasyon, last week lang ay nanggaling ako sa Talavera, Nueva Ecija. Masaya naman ang lakad namin, kahit na ang ibang kabarkada ay hindi nakasama.

Dumating kami dun ng 9:00 p.m., naubusan na nga kami ng kubo na dapat na tutulugan namin kung sakaling may antukin, kaya pinag tiyagaan na lang ang cottage na nasa tabi ng lawa. Malamig ang hangin pag dating namin, ibang-iba sa panahon natin sa Maynila, na kailangan ko pang kumain ng halo-halo para malamigan ng konti..

First time ko din na mag swimming sa Lake. Akala ko nung una giginawin ako, hindi naman pala dahil maligamgam ang tubig, siguro dahil bulkang Taal ang nasa gitna ng lawa! Kaya nga Taal lake eh! Bago pa nga kami nag swimming eh, nag inuman muna at nag kantahan sa videoke, kaya extra challenge ang dating, pero nawala din ang mga tama namin ng mag babad na.

Pangalawang punta ko na'to sa Batangas.. nung una ay nung firstyear college ako sa bahay ng college friend ko, Pero mas masaya 'tong bakasyon ko ngayon dahil mas malayo at mas nalibot ko ang Batangas, dahil incidentally na hindi kabisado nang driver namin ang daan, kaya naikot ang probinsya sa katatanong sa mga Batangueno. Alah.. Eh.. naliligaw kame...

First time ko din nakasama ang mga kababata ko sa bakasyon, last year pa nila ginagawa 'to pero hindi ako nakakasama kahit na anong yaya nila dahil sa ibat-ibang dahilan, minsan nasa bakasyon din ako o kaya wala naman akong pera. Umuwi kaming lahat na pagod at antok, dahil halos wala kaming tulog sa overnight namin sa Taal, dahil gusto namin sulitin ang outing na yun.

HALO-HALO

2005-04-28T16:15:00.000+08:00

Grabe ang init ngayon sa Pilipinas! Nakakapaso! Dalawang beses na nga akong maligo sa isang araw eh! Bago pumasok sa school at bago matulog.. Pero maya-maya lang tumutulo na naman ang pawis ko. Kapag matutulog ako sa gabi sa sala namin, iniiwan ko na lang bukas ang bintana para may pumasok na hangin. Ang bintilador, wala nang patayan, ang init na rin ng singaw na lumalabas, ang sarap sana kung may aircon kaso poor lang kaya mag tsaga.. Minsan kahit inaantok pa'ko, gumigising na lang din ako dahil sa init ng araw na pumapasok sa bintana namin, nakatapat pa sa mukha ko, para tuloy akong bampira na sinusunog ng sikat ng araw.

Kaya naman usong-uso ulit ang halo-halo at iba pang meriendang con yelo. Everytime na kakain ako nito, nababawasan ang init ng katawan ko, hindi libog ha! Ang sarap talaga! Tulad kanina, after class ko, dahil nga inaantay ko pa ang ibang kaibigan. Tumambay muna 'ko sa labas ng school para mag yosi.. pag kaubos.. inisip ko na tumambay sa library...naks naman parang iskolar! Sa library kasi air conditioned! Ang sarap matulog! Kaso nga nakakaantok lang dun, ayoko naman matulog kung bitin lang din naman, kapag nasita ka. Kaya dumeretso 'ko sa turo-turong kinakainan namin ng kaibigan ko para bumili ng halo-halo. Medyo guminhawa ang pakiramdam ko. Naalala ko din kagabi nag usap kami ng kaibigan ko habang nasa jeep kami pauwi tungkol sa ibat-ibang klase ng halo-halong natikman namin. Sabi ko sa Nueva Ecija may kamote na sariwa pa.. kaya nag mukang tsokolate yung halo-halo, Sabi naman niya sa Cebu daw may natikman daw siya na may halo pang pinya. Siguro ganun talaga? basta prutas pwede.. Eh.. pa'no kaya kung may kamatis yung halo-halo, prutas din naman yun ha! Naisip ko lang.. sino kaya at kailan naimbento ang halo-halo?

SAMAHAN MO 'KO..

2005-04-27T14:37:00.000+08:00

Last night nag text sa akin ang kaibigan ko nung highschool..syempre kaibigan ko pa rin hanggang ngayon.. Nag papasama siya sa'kin sa Munisipyo sa NSO office para kumuha ng birth certificate ng anak niya, na inaanak ko rin. Kailangan kasi 'to bago makapasok ang bata sa school. Dapat makukuha namin ang certificate within 3 to 5 days, pero nakiusap kami kung pwede naming makuha within that day.. Pumayag naman ang umasikaso sa amin pero kailangan namin mag bigay ng P250 para mas mapadali daw ang trabaho. Syempre dahil kailangan na nga namin... Ibinigay namin ang hinihingi ng teller. "LAGAY" po ang tawag dun!

Dumeretso muna 'ko sa bahay nila nung tanghale,after namin makuha ang birth certificate ng bata kasi daw gusto akong makausap ng kapatid ng asawa niya.. Medyo may idea na 'ko kung ano ang pag uusapan namin dahil nung last na punta ko dun bago ko umalis para sa Nueva Ecija may nasabi na siya tungkol dito.

Inalok niya 'ko na sumali sa networking na negosyo niya ngayon. Akala ko nung una aalukin lang niya ako na bumili ng product nila, ang kaso pag dating ko dun niyaya na din ako na mag benta at magpa member sa kanila. Pinakausap pa nga sa akin yung nag recruit sa kanya. Magaling mag salita yung parang lalake na yun. Parang kasi.. alanganin ang tingin ko sa kanya. Sinabi pa niya sa'kin na mag yaya pa daw ako ng iba ko pang kaibigan para umatend sa seminar sa Shaw Boulevard. Hindi naman ako nangako na makakapunta 'ko dahil may klase ko nang ala una. Pero pinilit ako na kahit after class daw humabol daw ako. Nag mamadali na'ko nun kasi ma lelate na nga 'ko sa summer class ko. Kaya napa OO na lang ako. Pag uwi ko sa bahay 12:30 na ng tanghale, dahil sa sobrang init at pagod na din ako, hindi na'ko nakapasok sa school. Natulog na lang ako sa bahay. Nung bandang 4:00 ng hapon nag ring ang cellphone ko. Tumatawag pala yung kapatid ng asawa ng kaibigan ko. Hindi ko agad nasagot yung tawag dahil akala ko ay nanaginip lang ako. Pero dahil hindi tumigil ang ring ng phone, nag reply ako na hindi na nga ako makakapunta dahil tinatamad ako at hindi rin naman ako nakapasok sa school. Ok lang naman daw sa kanya. Sinabi ko na lang sa text na tutulungan ko siya mag benta sa ngayon. Binigyan niya 'ko ng 15 days para pag isipan ang pagiging member.

Pero sa totoo lang.. wala akong balak na sumali sa mga networking business, Siguro dahil wala akong tiwala at tamad din ako mag alok at mag benta. Ayoko din nung pakiramdam na naniningil ng pera o utang sa mga tao lalo na sa kaibigan ko. Kaya kahit sinasabi nila na kikita ako ng P2,000,000 within 5 weeks, na parang imposible pero maganda lang pakinggan hindi pa rin ako kumbinsido, Tsaka wala naman akong trabaho sa ngayon para mag bayad ng initial set para maging member nila na worth P2,500. Kayo kapag may nag alok sa inyo na sumali sa networking, sasali ka? Ilang beses mo kaya pag iisipan?

TALAVERA

2005-04-25T14:42:00.000+08:00

Kahapon lang ako nakauwi dito sa Manila, Galing kasi 'ko sa Nueva Ecija kasama ko ang kaibigan kong babae. Actually biglaan lang yung lakad namin wala nga akong pera na dala lahat ng gastos dun sagot niya. Wala kasi siya kasama na pumunta sa Nueva Ecija, Takot daw siyang mag isa lalo na't hindi niya kabisado yung lugar na pinuntahan namin. Wala naman daw siyang ibang puwedeng makasama kasi nasa trabaho yung iba naming mga kaibigan. Friday nga yun nanggaling pa'ko sa summer class ko tapos dumeretso agad ako sa kanila after class. Ayaw ko talaga sumama kasi prelim exam ko rin kinabukasan nun. Four hours pa naman ang biyahe from Manila to Nueva Ecija. Usapan namin uwi agad ako kinabukasan ng umaga. Napapayag na din niya ako dahil ibinilin siya sa akin ng mga kapatid niya at ng nanay niya, tiwala na rin kasi sila sa akin dahil since elementary pa kami mag kaibigan at mag kalapit lang din kami ng bahay.

Pumunta kami ng Nueva para dumalo sa despedida ng kaibigan niya na papuntang Japan, Dun na din sila nag kakilala nung naggaling din siya dun for six months. Pag dating nga namin dun sa meeting place nila.. Umangkas naman kami sa motor, akala namin napakalapit na nung bahay mula sa binabaan namin. Yun pala malayo pa.. Madilim ang daan at malakas ang hangin dahil nga puro bukid ang makikita't madadaanan mo sa lugar na yun. Pag dating namin sa bahay nung kaibigan niya, maayos naman ang naging pag accommodate sa amin ng pamilya niya. Siguro sa dalawang araw at dalawang gabi ng pag tigil namin sa kanila inuman, kantahan at kainan ang mga ginawa namin. Nag swimming din kami sa malapit na resort sa lugar nila. Nalaman ko din na matalino pala talaga ang kaibigan ng kaibigan ko. Bumilib ako dahil sa mga medals and tropies na naka display sa bahay nila, Lahat yun sa kanya since elementary to highschool naging S.K chairwoman pa nga siya dati. Tatay niya kagawad at ang lolo niya naman Barangay Captain. Medyo nanghinayang ako sa babaeng yun dahil sana ay tinuloy na lang niya ang pag aaral.

Dahil nga sa haba ng biyahe at hindi rin ako nagising ng maaga nung sabado dahil napuyat kami. Hindi na rin tuloy ako naka pasok sa school at naka pag exam. Kinakabahan nga ako dahil nag summer nga ako dahil back subject ko 'tong typing course ko. Pero kanina nakausap ko yung prof ko baka sakaling bigyan niya ko ng special exam. Pero hindi na raw dahil na compute na niya ang grades namin, pero hindi bale may finals pa naman daw, at complete requirements din naman ako sa kanya. Kahapon Lingo hinatid namin sa Airport yung babae. Ganun pala talaga emosyonal silang lahat lalo na yung pamilya nung babae. Pati tuloy ako parang ang tagal ko na rin siyang naging kaibigan, dahil nalungkot din ako sa pag alis niya. Yun kasi ang first time kong makapasok sa Airport, hindi naman kasi ko talaga sumasama sa pag hahatid sa mga taong mag aabroad lalo na kung malapit sa akin. Baka kasi malungkot lang ako. Tsaka isa pa lang sa pamilya namin nag nakapag abroad, at one week lang siya dun para mag seminar lang. Kaya hindi rin ako sanay. Nag hiwalay na kami sa Airport nung pamilya nung babae dahil nag taxi na lang kami ng kaibigan ko pauwi sa amin. Hanggang sa huli ay naging mabait pa din sila, inalok pa nila kami na bumalik sa bayan nila sa Talavera kahit na wala ang anak nila. At nag paalam na nga kami at nag pasalamat sa kabaitan nila.

KOREANOVELA FEVER

2005-04-22T14:40:00.000+08:00

Usong uso ngayon ang mga koreanovela. Two giant t.v network ang mahigpit ngayong mag karibal sa pag agaw sa atensyon ng mga tao ngayon. Samantalang dati pinagtatawanan ko pa yung mga tagalize na telenovela. Ngayon parang tanggap na tanggap na natin at sanay na din tayo kapag nakakapanood ng mga ito. Dalawa kami ngayon ng kaibigan ko ang adik sa panonood. Kahit mga machong tambay sa lugar namin nasa bahay kapag primetime na. Syempre naka abang sa mga Koreanovela. Dati chinovela na inumpisahan ng F4 sa Meteor Garden na ipinalabas sa ABS-CBN2. Tapos pinauso naman ng GMA7 ang mga Koreanovela. Endless Love naman. Then nag sulputan pa ang iba na tulad ng Lovers in Paris, Memories of Bali and Stained Glass ng ABS-CBN2. Stairway to Heaven naman at Fullhouse ang top rated ng GMA7. Kaya tuloy sa bahay palipat-lipat na kami ng station. Minsan Kapamilya minsan Kapuso.. Alam ko marami pang tulad ko ang nahawa na ng fever na ito. Minsan ang epekto.. Gusto na nating lahat mag paputi dahil sa inggit sa mga kutis ng mga Koreano.

Iba pa...
Spoil your Koreanovela viewing pleasure!

THE BEAR SONG

2005-04-21T14:59:00.000+08:00

May tatlong bear sa loob ng isang bahay... Si Papa bear, Si Mama bear at Si Baby bear... Si papa bear ay malakas... Si mama bear ay maganda... Si baby bear ay maliksi... Tingnan niyo.... Tingnan niyo.... Ang saya nila......

FROM: Koreanovela "Fullhouse" aired at GMA7

PINOY FX DRIVER

2005-04-19T14:53:00.000+08:00

Last week umuwi ate ko sa bahay na mukang problemado dahil naiwan niya ang mga papeles ng komapanya nila sa FX taxi na biyaheng Crossing via Antipolo. Laman daw nito yung mga receipts and reinbursement ng opisina nila, Kaya malamang problemahin niya talaga 'to kapag hindi naibalik sa kanya. Pinakiusapan nga niya 'ko na pumunta sa Crossing para kausapin yung Fx driver, Isa-isahin ko daw yung mga white taxi dun, Kasi yun lang ang natatandaan niya, kulay ng FX... Biniro ko siya na manawagan sa A.M Radio kasi malamang nakikinig ng balita yun sa umaga.

Kinabukasan ginising ako ng ate ko para nga dun sa iniutos niya, kaso tinamad ako dahil napuyat din ako. Sabi ko after na lang ng klase ko sa hapon. Habang nasa school ako nag text ang nanay ko na tumawag na daw yung FX driver at mag kikita na nga daw sila ng kapatid ko sa EDSA Crossing. Akala namin dahil yun sa panawagan niya sa radyo, Una natuwa ako sa DZMM dahil bumilib ako dahil ibig sabihin marami talaga silang taga pakinig. Pag-uwi ng kapatid ko sinabi niya na nag kusa daw yung driver na hanapin yung opisina niya dahil nga sa address at phone number na nakasulat sa mga resibo. Pero salamat na din sa DZMM dahil napatunayan ko na handa talaga silang tumulong. Sa tuwa ng ate ko inabutan niya ang driver ng P1000. Nung una ayaw daw itong tangapin pero pinilit siya bilang pasasalamat. Tutal nga naman pera lang yun na pwede mong kitain kaysa naman mawalan ka ng pag kakakitaan.

Marami na 'kong nabalitaang tungkol sa mga Pinoy taxi driver, Kahit sa ibang bansa sikat sila dahil minsan mga foreigner yung nakakaiwan ng mga importanteng bagay minsan malalaking halaga pa. At naibabalik nga sa kanila dahil sa kabaitan ng mga Pinoy.

EWAN KO BA?!

2005-04-15T14:45:00.000+08:00

Hayy.. naku wala na naman ako magawa... Dito ulit ako sa tambayan. Hindi ko maintindihan kung bakit na lang parang hindi na'ko mapirme sa bahay, mas madalas ko pang nakakasama mga kaibigan ko kaysa sa nanay ko. Kaya nga kagabi yung mga barkada ko naman ang pinapunta ko sa bahay namin para dun naman kami tumambay. Nood lang kami DVD tapos yun ok na, Yun lang kasi ang pwede naming gawin sa bahay namin eh, hindi naman kasi pwede mag inuman dahil magagalit ang nanay ko, pwera na nga lang kung birthday ko o may ibang okasyon. Umuwi pa ate ko kagabi na problemado, kasi naiwan daw niya sa Fx yung bag na may lamang mga papeles sa trabaho niya. Inuutusan nga niya 'ko kanina na isa-isahin yung mga puting Fx na biyaheng Crossing via Antipolo. Ginigising niya 'ko kanina kaso puyat nga ako kaya hindi ko rin nagawa yung inuutos niya.

Tapos kanina din tumawag yung kaibigan ko na nanggaling naman sa Hong Kong habang naliligo ako, pero alam ko na kung bakit siya tumawag, Mag kita-kita daw kami sa school mamayang 7p.m tagal na din kasi namin hindi nag kita simula nang tumigil siya sa pag-aaral. Nag-aalangan naman ako! kasi wala akong gana. Yung isa ko pang kaibigan sa amin niyaya din ako mamayang gabi na tumambay sa bahay ng pinsan niya na barkada ko din. Ewan ko ba?! Wala pa naman ako load ngayon kaya hindi ako maka text sa mga kaibigan kong makikipagkita sa akin mamaya sa school. Basta tinatamad talaga 'ko ngayon! Kaya lang baka magalit sila kung mang indian ako!? Bahala na nga..

ABSENT AKO NGAYON..

2005-04-14T16:10:00.000+08:00

Hindi ako ngayon nakapasok sa kaisa- isa kong klase, late na kasi 'ko nagising kanina eh.. Medyo tinatamad din kasi 'ko kanina mag- kikilos. 1p.m ang klase ko, naligo 'ko mga 12:10 na, matagal pa naman ako gumamit ng banyo... Nakatulog pa 'ko habang tumatae. Nagising lang ako nung biglang sumigaw ang nanay ko! Bakit daw ang tagal ko sa banyo.. ano ba daw ang ginagawa ko.. Kaya agad akong nag hugas ng puwet at naligo. Tapos wala pa 'kong masuot na maong kasi nilaban pala lahat. Kaya nag formal pants na lang ako at nag polo.. Iritable tuloy ako ngayon!

Tapos naidlip pa ulit ako sa sala namin habang nanonood ng wowowee at eat bulaga.. Palipat lipat kasi ko nang station eh.. Naglalaba kasi nanay ko kanina kaya akala niya naka alis na'ko.. Binulyawan na naman ako nang makita akong nakahilata.. Sabi ko na lang sa kanya malelate yung prof. ko ngayon kaya hindi ako masyadong nag mamadali. Pero pumunta pa din ako sa school kahit wala na akong papasukan, nakarating ako dito bago mag alas kwatro..

Antayin ko na lang yung mga kaibigan ko para may kasabay din ako sa pag-uwi. Dito na lang ako ngayon tumambay sa internet shop sa tapat nang school. Bagong bukas lang kasi 'to.. Nung isang araw nga first time kong tumambay dito, tinuro lang sa akin ng dati kong classmate sa P.E. O.k nga dito kaysa dun sa dati kong tambayan. Kasi may promo pa sila ngayon. Biro mo kapag 2 hours ka may free kang another 30 minutes tapos may free ding snack with ice tea pa! sa halagang 40 pesos lang at kung 3 hours ka 50 pesos at malamang may free na 1 hour at snacks din! Di ba ayos! Sabi nga sakin nung may ari na sabihin ko daw 'to sa iba ko pang kakilala.

Pero mas ok pa din yung libre di ba!? Kaso dun sa computer room sa school namin sarado na kapag 4p.m kaya dito ulit ako napatambay. Ayy!! hindi rin pala masasabing libre yun, kasi bayad namin yun sa tuition fee eh.. Pero ayos na din.

MEET THE PECKER

2005-04-13T14:52:00.000+08:00

Last night after my summer class,niyaya ako ng kaibigan ko na samahan siya sa G4 para sunduin ang syota niya na kagagaling lang mula probinsya. Pumunta siya dito para mag patulong na humanap ng dormitory na tutuluyan niya dito sa Manila. Marami na siyang nakuwento tungkol dito sa taong 'to.. kaya kahit pa'no eh may alam na 'ko sa kanya.. May pag ka mayabang daw ito at medyo immature pa. Pero sweet naman daw.. Nag kakilala sila 2002 pa through a common friend, Hindi ko siya nakilala nung time na yun kasi may trabaho ko nun sa isang fast food at hindi rin kami mag kasundo nung mga panahon na yun dahil sa hindi pag kakaunawaan.

Ayoko nga talagang sumama kahapon, Kasi naman baka ma-out of place lang ako sa kanila inaantok din ako at nagugutom na.. nauubos kasi yung baon ko dahil libang ako ngayon sa blog kong 'to. Sarado kasi yung multi media room namin kahapon, pero dito na ulit ako ngayon. Sumakay na nga ako ng jeep kahapon kasabay ang isang kakilala sa school. Naiwan ko na siya dahil mag kaiba ang way namin. Pero habang nasa jeeep ako nag text siya na samahan ko na daw siya kasi may kasama din yung ka meet niya.. Bumaba ako sa crossing at doon na lang kami nagkita, sagot naman niya lahat eh.. pamasahe at pag kain.

Bumaba kami sa Ayala Station at naglakad papuntang G4.. medyo bwisit na nga siya kasi pag dating namin sa meeting place nila wala siya dun.. Nag antay kami siguro hanggang 15 to 20 minutes. Maya maya dumating na nga ang syota niya.. Agad siyang inakbayan nito at ipinakilala na nga niya sa akin. Masasabi kong medyo presko nga siya at may pag social climber, at yung kasama niya ganun din.. Sobra puti na halata namang dahil sa mga gamot siguro na ipinapahid nito sa katawan. Natatawa lang ako sa syota niya kasi masyadong PDA habang nag lalakad at kahit nung nasa Fx na kami ang lakas bumulong..Nag titinginan na nga yung ibang pasahero sa kanila..

Natatawa din ako kasi alam kong ayaw nang kaibigan kong 'to ng masyadong PDA.. at halata sa kanya na ilang na ilang siya habang nag lalakad sa mall at habang nasa loob ng FX. Medyo turned off na daw siya dito kasi, hindi na kasi makinis ang mukha ng syota niya, hindi tulad nung una silang mag kakilala.. nakita ko din sa pics nito na o.k naman talaga ang looks niya dati.. Siguro dahil nga nasa province sila kaya napabayaan na yung kutis niya. May "K" din naman na maging mayabang 'tong syota niya dahil may inuupahan silang bahay sa isang exclusive village sa Makati. Iniwan ko na sila after kong manood nang Stained Glass sa bahay nila.. Doon na natulog ang syota niya at ang kasama nito. Kanina tumawag sa akin ang kaibigan ko na nakaalis na nga daw ang mga bisita at umuwi muna sa bahay niya sa Makati. Mamaya daw ay may inuman sila, niyaya niya ko pero malamang hindi ako sumama. Medyo naguguluhan siya sa relasyon nila...Basta hinayaan ko na lang siya para sa verdict niya.

WOW, COOL KA LANG!

2005-04-12T15:17:00.000+08:00

Last night tinawagan ako ng kaibigan ko para yayain mag inuman, Medyo may problema lang daw siya at kailangan niya ng mga kaibigan na makaka kwentuhan, cool off daw kasi sila ng syota niya..

Ganito kasi yun.. Mag kakasama kami last Friday ng mga kaibigan ko... sila yung mga barkada ko since elementary pa.. Kauuwi lang kasi ng isa naming tropa na galing sa Japan para maging singer dun.. Syempre konting celebration. Tinawagan ko din ang isa ko pang kaibigan na naipakilala ko na din sa kanila bago pa nung birthday ko nung January. Nung una ayaw niya talagang sumama dahil inaayos niya yung blogsite niya, Blogger din kasi yun! Siya nga nag turo sakin nito. Gusto ko siyang papuntahin para ipakilala ko sa kaibigan kong kauuwi lang sa Pinas.. Hindi ko nga siya nakumbinsi eh! Pero etong isa ko pang ate na barkada ko ang pumilit sa kanya na pumunta, Alas dos na yata ng madaling araw yun?! Tinawagan siya through cel. unlimited kasi yung load niya. Pumayag na din tong kaibigan ko na pumunta! ubos na nga yung Tequilla na inumin namin nung dumating siya.. kaya malamang hindi na siya makaka relate sa mga tama namin dun.. Beer nalang yung naabutan niya! Nag kakasakitan na nga kami dun, sabi nila ako daw yung masyadong magulo nung gabing yun! Dare nga nila ko na kunin ko yung lighter na nahulog sa inidoro.. kinuha ko nga! Hindi ko naman maitangi na ginawa ko yun, dahil naka video pala yung ginawa ko! sa celphone nung isa ko pang barkada.

At dahil nga sa hightech na ngayon, at may mga kamera yung mga cel. nila, nag ka picture- picturan kami.. Tapos 'tong si Ate ng barkada kumandong sa barkada ko at nag pakuha sa cel. na siya ang may ari.. Natapos ang inuman bago mag ala sais ng umaga, may mga lakad pa nga yung iba papuntang Batangas nung umagang yun. Hindi na daw nila ko niyaya kasi ang kulit ko na daw, pero kahit yayain naman nila ko hindi naman talaga ko sasama.. kahit libre pa! Kasi may summer class ako..

After nilang makauwi sa Batangas nung Sunday night, napadaan ako sa bahay ng syota ng ate namin, tinanong ko yung lalake kung nakauwi na ba sila! Halata na wala sa mood ang sagot niya, sabi niya nandyan siya sa loob.. tabing kalsada lang kasi yung kwarto niya kaya sumilip na din ako, kinamusta ko yung nangyari, matipid yung sagot niya kaya halata ko na mukang may problema sila.. kaya umuwi nalang ako.. Nung gabi ding yun tumawag pa sa akin tong si ate na parang umiyak sa cellphone, hindi ko nga masyado maintindihan yung sinasabi niya pero "gets" kong nag aaway sila.. Kasi may umagaw nung cel. niya at hindi ko na alam yung sumunod.. Gusto ko sanang tumawag, pero wala akong load.. Inisip ko din na pumunta doon sa bahay tutal malapit lang sa bahay namin yun.. Kaso baka naman mas kailangan na sila ang mag usap ng maayos at huwag nalang makialam baka lalo pa kasing lumaki yung gulo..

Kinabukasan nga.. kagabi lang yun! tinawagan ako ni ate ng barkada at sinabi niya na break na daw sila! Sabi ko naman bakit? Kasi daw nag selos tong syota niya sa nakita sa picture sa cel. niya na naka kandong siya sa lalaki, na barkada ko.. At pinag seselosan daw nito yung barkadahan namin kada may inuman.. Explain niya na huwag pag selosan 'to dahil..........oooopsss! Basta, wala naman kasi dapat ipag selos 'tong syota niya... Pati daw ako pinag seselosan na din! na hindi naman talaga dapat kasi parang kapatid na ang turingan namin ng barkada kong 'to, Actually highschool friend siya ng kapatid ko na 10 years older than me, so mag ka edad lang sila nitong barkada kong 'to.. Bata pa 'ko nung una ko siyang makilala, kasi sabay sila ng kapatid ko sa pag pasok sa school..Nag kasama lang ulit kami ngayon dahil pinsan pala siya ng barkada ko, dati ko ring kapitbahay si Ate. Ayon! marami pang dahilan kaya hindi dapat ako pag selosan!

Pero yung guy naman daw yung unang nag approach sa barkada ko, humingi pa nga daw ito ng sorry sa nangyari at sa masasakit na nasabi sa kanya.. at tawagan lang daw siya kung gusto nitong bumalik.. After nung pag sasalo salo namin kagabi.. Naisip na din nang tropa kong 'to na bumalik, hinatid pa nga namin siya doon sa bahay nung lalake.. At para mag explain na din.. Maayos naman yung pag uusap namin, kahit dun lang kami sa kalye na katabi nung kwarto niya..na dating barberya ng tatay niya.. Natapos naman yung usapan sa biruan at mukang o.k na naman.. Pero lahat nung nasabi ko sa lalake eh totoo.. hindi ko na kailangan isulat dito sa blog dahil masyado maselan at personal sana napag katiwalaan niya naman kami, at yung kaibigan namin kung totoong mahal niya 'to..Peace!!!!

UNANG SUBOK

2005-04-11T14:39:00.000+08:00

This is the first time that I've used our new multimedia section where we can stay for a while to use internet access during vacant period. I discovered this last week while having a conversation with my friend. He told me that he usually spend his time here, instead of renting a computer outside like what I've been doing for the past few weeks. Now, there's an alternative where we can unwind and relax for FREE!!!

Actually, I'm just taking my speed typing course from 1 to 2:30p.m. My previous professor failed me in this subject last semester. I'm just waiting for my friends who are also taking their summer classes. Anyway, I'm enjoying what I'm doing right now.. But it's quite disappointing because it's too late for me to use this facility...I think there are only a few students who knew about this place..

Most of the students in our school like me spend their time smoking and drinking outside the campus. I'm also thankful at least now before I leave the campus, I have something to keep myself busy. I'm looking forward that there will be more new things or facilities that may help develop the skills and knowledge of the students.

TOTUS TUUS!

2005-04-08T20:31:00.000+08:00

"Totus tuus" - "I am all yours"

From Imbestigador:

26 years into his papacy and at the age of 84 our beloved holy father bade farewell to his earthly mission to be welcomed into the almighty's loving embrace. Amen was the last word he uttered, which perfectly summarizes a life devoted in faithful service to Christ and his church. In our traditional translation was his last conscious thought. As one of the Filipino Youth I personally offer this blog to his greatness as human being and for giving his special love to the Philippines next to his country Poland.

I still remember the time that he visited the country last Januay of 1995 to host the 10th World Youth Day, I was 11 years old that time.. He truly inspired a lot of people especially the youth like me..

Philippine Star:

We join our hands in love and gratitude as we say..."May the angels lead you to Paradise,May the angels come to welcome you"...

And may your life continue to inspire the people as we remember you.. Farewell to you... PJPII.. Filipino Loves You!!

MOSHI MOSHI!

2005-04-06T15:01:00.000+08:00

Last Tuesday ng madaling araw, tinawagan ako ng kaibigan kong kagagaling lang sa Japan. 6 months din ang itinagal niya dun para mag trabaho as a singer to a prestigious night bar. Dumating siya nung April 1 pa kaso hindi namin agad siya nadalaw kasi nga busy din ako that time para sa graduation namin nung Sunday, Yung iba naman naming kaibigan nag bakasyon for three days sa Puerto Galera. During graduation day ko nga eh nag text pa siya sa akin para batiin ako. Sabi niya set nalang natin yung inuman pag dating nung iba pa naming kaibigan para double celebration..Kinabukasan Monday night dumating na sila, nalaman ko through text. Ako naman nakatambay sa bahay ng kaibigan ko nun. Tinawagan ko sila.. Sabi ko, "Nagyayaya yung kaibigan natin na punta tayo sa bahay nila.. "Let's celebrate sagot daw niya ang inuman". "Syempre alam niyo na yun! daming lapad.." Ang kaso nag alangan sila na ituloy nung gabing yun yung plano, kasi nga pagod daw sila galing biyahe, set nalang daw to the following day.. Sabi ko. "ok kaso baka mag tampo yun".. Hindi na nga sila tumuloy.. Tinawagan pa ako ng friend ko na ako nalang daw mag isa ang pumunta sa bahay nila.

Pag deretso ko sa gate nakita ko nga siyang naka abang sa bakuran ng bahay.. may bisita din siyang lalaki nun pero hindi ko naman kilala, mukha namang mabait.. Akala ko nga manliligaw niya, sabi niya naman friend daw yun nung kasama niya rin sa Japan.. Umalis din naman yung lalaki pagka dating ko.. Kaya kami nalang dalawa ang naiwan dun.. Syempre nagka kwentuhan kami.. Tuwang tuwa kami ng mag kita.. Hindi naman ganung kalaki ang ipinagbago ng kaibigan kung yun physically, kasi kung tutuusin maganda naman talaga siya kahit nung nandito pa siya sa Pinas, may pagka boyish pa nga yan eh.. Maraming nag tangkang lumigaw pero hindi niya sinagot.

Pumasok siya sandali sa bahay nila para kunin yung mga pasalubong niyang chocolates at yung gift niya sa akin.. natuwa naman ako.. kaya lang medyo masama ang loob niya sa mga kaibigan kong hindi naka punta nung gabing yun! Kasi nga naman daw parang hindi daw siya binigyang halaga kahit konting oras lang... Naintindihan ko din yung side niya, pero alam ko din kasi yung pakiramdam nung kagagaling mo lang sa malayong biyahe.. masarap talaga matulog..

Pinakita niya sa akin yung mga pics. niya from Japan, Hindi ko nga siya nakilala nung una eh! Kasi ang ganda talaga nung mga kuha niya, Ibang iba yung porma niya.. Pinakita niya rin yung Pics nila ng B.F niya dun.. Ok naman ang looks para sa 'kin.. mukha namang mabait.. sabi niya mahal na daw niya yun!

Akala ko hindi na siya babalik sa Japan kasi alam ko na mahigpit na ngayon ang embassy sa pag papadala ng mga pinay doon.. Sabi niya babalik daw siya 2 to 3 months from now.. Naku mukang mag iiba na talaga siya dun! Nag enjoy na rin kasi siya sa ginagawa niya eh! Iniba ko muna ang usapan.. Tanong ko sa kanya, kung kailan namin itutuloy yung get together naming mag kakaibigan.. Sabi niya hindi na daw niya alam.. baka? Next month na daw dahil marami siya aasikasuhin dito, Sayang nga daw at hindi naka punta yung iba dahil baka matagalan ulit siya namin makasama habang dito pa siya.

Ito kasing kaibigang kong 'to, napaka lakas ng personality takot nga akong maka tampuhan siya kasi 'lam ko makikipag matigasan talaga.. May pagka boyish nga! Mag kakakilala na kami since Elementary pa kaya alam na namin yung mga takbo ng utak namin at likaw ng bituka.

Kung may napansin man akong pag babago sa kanya eh.. Masasabi ko na mas naging liberal ang pagkatao niya ngayon, siguro dahil sa kultura sa bansang pinag trabahuan niya.. Sana nga lang eh huwag mawala yung pagiging totoo niya at pagiging sweet sa mga taong nakasama niya. Lalo na ngayong babalik pa siya sa Japan ng marami pang beses.

THIS IS IT!

2005-04-04T16:58:00.000+08:00

Pag katapos ng lahat ng pag hihirap at sarap...naka graduate din ako! Akala ko hindi matatawag ang pangalan ko eh... Grabe talaga! Nag umpisa yung pogram kahapon ng 4p.m. Nasa bahay pa nga ako nung mga bandang mag aalas tres na, Pero nag aalangan pa din ako kung pupunta ba ako sa graduation kasi kinakabahan talaga ko na baka hindi matawag ang pangalan ko sa stage. Tinawagan ko muna ang kaibigan ko na kasabay ko din mag ma-march nung araw na yun.. Sabi niya paalis na daw sila.. sabi ko.. "sige sunod nalang ako dun ".

Pumunta ako ng school ng ako lang muna mag isa, kasi ang babagal mag sikilos ng mga kapatid kong manonood ng graduation.. Habang nasa jeep nga ako nakita ko yung iba na naka chikot pa.. Pero ok lang yun sakin! Cowboy naman ako eh! Pag dating ko sa school namin una kung nakita ang girl friend ng kaibigan ko.. at sinamahan niya ako na puntahan 'to.. kasi medyo taranta na din ako.. lahat kasi naka suot na ng toga nila.. at kasama na nila ang mga magulang.. Biniro ko nga sila na walang aatend sa akin eh.. Niloko din niya ko na bakit ka nandito eh.. wala naman name mo sa program?!

Sabay na kami pumunta sa covered court ng campus, para hanapin ang pwesto namin. Una tinanong ko muna yung administrator kung saan ako pwesto ko? Sabi niya eh di tignan mo yung name mo sa program?! Sabi ko.. "Ahhh Sir wala po kasi yung name ko dun eh" sabay kamot sa ulo.. "Ahh ganun ba"? sabi niya.. hinanap niya ang name ko sa master list.. buti nalang nandun.. Nakahinga din ako ng maluwag..

Ang dami ko ngang nakitang kakilala, yung iba naging classmate ko na delikado din sa accounting tulad ko pero naka pasa.. Tuwang tuwa pa kaming nag kamayan.. Sabi nila.. "tang inang prof. yun ang lakas manakot ha"! Ako naman naki oo na din! Kasi kung tutuusin tatlo lang sa mga pinaka malapit kung kaibigat ang nakasabay kung mag march! kKinakabahan pa ako kasi kung tawagin man ang pangalan ko baka mag tawanan yung crowd kasi sobra haba tsaka ang panget pakinggan nung second name ko lalo na yung middle name ko.. Hindi naman sa ikinahihiya ko kaso! Ang panget talaga! Buti nalang hindi yung slang na prof ang nag announce ng name ko.. Pinalitan na siya siguro dahil sa dami ng estudyante napagod! Kung tumawag pa naman ng pangalan yun parang M.C sa boxing!! Bigla nalang mabubuhay yung crowd! Ang tagal nga natapos yung program! Nag start kami 4:15 p.m natapos na quarter to 10.. Hindi na nga kami nag kita ng kaibigan ko after nung graduation kasi tumakas na siya sa inip.. at inaantok na din yung mga kasama niya.. ako naman naiwan.. hindi ako maka takas kasi naka bantay yung isang administrator sa helera namin.. Nasira tuloy yung plano na mag sama nalang kami ng pamilya niya at pamilya ko na kumain sa isang restaurant, wala nga man lang kaming picture kahit yung iba ko pang kaibigan hindi ko na nakita kasi siksikan na at masyado na magulo pag katapos.. Lahat gutom na at nagmamadali ng maka kain..

Dumeretso nalang kami ng mga kapatid ko at momy ko sa isang mall para kumain.. nabusog naman ako! hindi nga namin naubos At pinabalot nalang namin yung mga natira.. kasi sayang naman.. ang dami pa kasi eh.. Pag daan ko sa looban sa amin nakita ko ang mga barkada ko sa may kanto, kaya paalam ako sa momy ko na baba muna 'ko sa taxi para treat lang sila kahit papano.. Nag inuman kami... hangang 3a.m. Ganun naman talaga eh! Hindi pwede mawala inuman... Kahit na nag summer class pa ako ngayon dahil sa isang subject ok na din kasi alam ko last na 'to.. Tsaka minor subject lang naman.. kaya nga pinayagan ako maka akyat sa stage, basta daw i-summer ko lang ngayon.. Kung tutuusin napag initan lang ako nung prof. kong bading na gusto mag pabayad para ipasa niya ako.. Eh!! sorry siya! Mas gusto ko pa umulit kaysa bayaran siya! Buti na lang at hindi siya ang prof. ko ngayon.. Grabe yun ang dami ko ngang classmate na binaksak niya eh, Ngayon classmate ko sila ulet! Kaya nung makita ko nga yun sa march ng graduation.. hindi ko binati! Basta alam ko nakatapos na ako! Iisipin ko na lang ngayon trabaho...trabaho!!!

BREAK A LEG!

2005-04-03T01:42:00.000+08:00

One day before ng graduation namin bumalik ulet ako sa school para kunin ang toga, Kasi naman sa haba ng pila nung Biyernes naubusan kami ng toga ng isa ko pang kaibigan, Kaya napag usapan namin na bumalik nalang kinabukasan. Ang usapan pa nga namin ay sabay kami pupunta school at dadaanan ko nalang siya sa bahay nila ng alas otso ng umaga. Pero dahil pareho kami puyat dahil tumambay pa kami sa bahay ng aming kaibigan hanggang alas dos ng madaling araw, At lalo pa! na naharang na naman ng mga barkada sa may kanto na nag iinuman, hindi rin ako nagising at naka sunod sa usapan namin. Kaya nga tumawag na tong kaibigan ko sa bahay kung bakit hindi pako tumatawag. Sabi ko mauna nalang siya sa school kasi nga kagigising ko lang at tumatae pako..

Habang nasa biyahe pako nag text na siya para sabihin na bilisan ko dahil humahaba na ang pila baka maubusan na naman kami. Naka kuha na nga siya ng toga pero ako wala pa.. Pero buti nalang at diniskartehan niya na para hindi nako mahirapan sa pag kuha. Pumila siya ulit para pag dating ko ako nalang ang papalit. Nung dumating nga ako sabi niya pangatlong pila na niya yun..Kaya mabilis ko din nakuha ang toga ko.. nakalimutan ko pa ngang bayaran yun eh.. Kasi yung nag susukat basta binigay nalang sakin.

Ang panibagong pag aalala ko lang kahit may toga nako ay ang hindi pag kasali nang pangalan ko sa graduation program... Grabe sino ba naman ang hindi kakabahan eh baka pag nandun nako sa pila paakyat ng stage hindi matawag ang pangalan ko! Ang laking kahihiyan naman nun! Kaya nag pasama ko sa kaibigan ko sa palpak na registrar ng school namin.. Paano ba naman hangang sa huli binibigyan ako ng sakit ng ulo!

Para siguraduhin na kasali ko sa commencement, tinanong ko ang office kung bakit wala ako sa program list.. sabi lang sakin.. " Wag ka mag alala kasali ka.. kaso late mo na naayos yung mga requirement mo kaya hindi ka nailista sa program" isip isip ko Ganun?! Eh kayo naman tong may kasalanan kung bakit nagka problema ko...Pinakita pa nga niya sakin yung master list na babasahin sa stage.. Nandun nga ako!? Pero handwritten lang na may arrow pa ng red ballpen after ng isang estudyante.. Pakiramdam ko tuloy kawawang kawawa ko.. ang dami ko na ngang naibayad sa kanila! gaganituhin pako.. Explain din sakin ng babae sa registrar na mag re-reprint naman sila ng bagong master list.. Huwag ko nalang daw intindihin yung list of program ng mga estudyante hindi naman daw kasi yun yung babasahin.. Sige nakumbinsi na din daw ako? Pero hangang ngayon alanganin pa din yung isip ko.. parang ayoko na nga mag march mamaya.. Kaso.. Di ba eto naman yung pinaka aabangan talagang graduation ceremony? Ang College Graduation.. Kaso eto din yung school na nag pasama ng husto sa kalooban ko.. Kaya Good Luck na lang sakin... at sa mga kaibigan at kasabay kung ga-graduate 13 hours from now... Good Luck din sa inyo..

ALMA MATER

2005-03-30T16:15:00.000+08:00

Alam niyo ba pangalawang ulit ko na to sa pag gawa ng blog ko for this day..? Nakakabwisit talaga! kasi dun sa pinang galingan kung internet shop eh na virus yung ginagawa ko kaya nawala kaya lumipat pako sa katabi nitong computer shop ang dami ko pa naman nasabi dun..

Sa pag papatuloy ng kwento ko para sa araw na ito...

Kanina ay kailangan kung gumising ng maaga dahil pupunta ko sa aking Alma Mater nung high school para i-claim ang F137 ko kasi requirement yun para maka graduate ako this April.. Ang kaso nag kainuman kami kagabi ng mga barkada ko sa may kanto kasi wala ko magawa sa bahay at gusto din naman ng isa kung kaibigan.. Pag kauwi pa namin nag kuwentuhan pa kami sa phone about sa nangyari nung Easter Sunday.. Kaya hindi rin ako nagising ng maaga.

Umalis ako sa bahay ng 1 p.m, Nag tricycle pa nga ako mula sa amin hangang sa dun gaya nung ginagawa ko nung higschool. Nang makarating nako, nakita ko ang malaking pagbabago kay Alma Mater, kasi naman dati masyadong masikip yun dahil under renovation ang buong campus. Sobra init nung time na yun kapag umulan naman maputik dahil sa mga hinukay na lupa.

Kanina lang ulit ako naka bisita dun since high school graduation.. kaya medyo nanibago talaga ko.. Nakita ko pa nga yung guard na madalas kung maka sagutan dahil may pagka maangas, lagi pako late nun kaya lagi rin kumpiskado ang I.D ko. Muntik na nga ko ma kick-out dun dahil sa late eh tulad ng kaibigang kung si Bebong, pero siya natuluyan talaga.. hehe ...Pero mag kasama din naman kami ulit ngayong college eh. Nakatingin nga sa akin yung guard na parang namumukaan ako?! Pero tumango lang ko sa kanya na parang bumabati. Nakita ko din yung janitor na nakahuli sakin nang minsang tumae ko sa c.r ng elementary. Kasi mas ok naman dun at malinis hindi tulad sa high school c.r na puro sulat ang pader nang mga lovenotes para sa mga crush nila mapa babae man o lalake.. Sobra pa panghe! Tapos ang daming tae na nasa gilid ng inidoro! Wala talagang gustong umasikaso at maglinis na janitor, kasi kadiri talaga!

Balak ko pa sanang mag libot sa campus.. tutal bakasyon naman at wala mga tao.. kaso baka masita ko..? tumayo nalang ako at dahan dahang naglakad palabas ng gate na tinitignan ang paligid.. Nakaka mis din kasi eh.. Nag flash back tuloy sa isip ko yung mga kalokohan namin noon ng mga barkada ko.. Sayang nga lang at hindi o nakita yung mga teachers ko dahil nga bakasyon na! Saya talaga nung high school! Masaya din naman tong college days ko.. Pero iba talaga dating nung mga panahon na ang lahat ay bago sayo! Kaya lahat may thrill! Lahat pinag e-eksperementuhan. At mababaw ang kaligayahan, kaya mas maraming tawanan.

ANG BAGONG JANTUTAN!

2005-03-29T14:42:00.000+08:00

Ayy.. sa wakas sa pag balik ko sa campus eh nabawasan ako ng isang malaking tinik sa lalamunan kaya eto ulit ako at mangungulit sa remake ng aking blogsite courtesy of my thoughtful friend na nag turo din sakin sa pag gamit nito.. Kaya naman masayang masaya ko ngayon! Dahil dalawang magandang balita ang aking natuklasan.

Kahit na hindi pa lubos ang kasiyahan, dahil wala pa din ang form 137 ko.. Alam ko na unti unti ng lumilinaw ang lahat. Nararamdaman ko na ga-graduate nako kasabay ng mga kaibigan. Sana ay walang sumunod na problema.

Kahit na alam ko na may mas malaki pang darating, dahil ang malaking tanong after ng commencement namin eh.. Saan, Paano at Kailan ako makakapagtrabaho??!! Sa hirap ng buhay sa Pinas at sa dami ng nangangailangan ay mukang mahihirapan..

Ang Bagong JANtutan ay hindi bastos gaya marahil ng iisipin ng mga makikitid ang utak, Siguro may pag ka pilyo lang talaga ang may ari ng blogsite na 'to.. Pero sa mas malinaw na kahulugan... Eh simpleng pag kukuwento lang po 'to.. tungkol sa bawat pangyayari sa buhay ng isang simpleng tao.. Ang bawat pakikisalamuha sa mga kaibigan, barkada, pamilya, lipunan, sistema atbp. Ang bawat pag pasok sa ibat-ibang kaganapan sa kanyang buhay..at dito niya ipinapasok ang bawat detalye kung wala siyang magawa....Kaya sama na! JANtutan NA!....KEEP ON BLOGGING!!

BIRTHDAY PICS

2005-03-29T03:29:00.000+08:00

Ito ang ilan sa mga pictures noong birthday ko. Sige pindutin mo para lumaki... don't be shy!

LEFT: ako, tope and mani RIGHT: lovejoy and andy

LEFT: iya, jeng, gigi, rudy, janet, tope and marissa RIGHT: arben and c.i.

LEFT: boy, michelle, lovejoy, c.j. and mani RIGHT: marissa, jeng, tope and c.i.

ISKUL BUKOL!

2005-03-28T15:16:00.000+08:00

Nagising ako ng tanghali ngayong araw na ito para pumunta sa school na pinapasukan ko, Graduating student na kasi ko ngayon. Ang kaso meron pa akong problema na dapat ayusin kaya bumalik ako. Hindi pa kasi na submit ng alma mater ko nung high school ang Form 137 ko, May problema din ako sa isa kung minor subject.. Typing! gago yung prof kung yun eh.. Kung hindi ko pa alam gusto lang niya mag pabayad para ipasa niya ko.. Oo! aminado ko na hindi ako ganung kabilis at ka accurate sa pag ta-type pero lagi naman ako present sa klase niya at nakakapagpasa naman ako nang mga requirements, Syempre naipasa ko din naman yung mga written exams, kaya wala akong makitang dahilan para ibagsak niya ako.. Actually nga ibang subject ang inexpect ko na babagsak ako.. Accounting! walang hiya naman kasi ang hirap eh.. Kaya nagulat nga ako at yung sa medyo hindi pa ko nahirapan bumagsak.

Pero kung iisipin ko din mas ok na din na bumagsak ako sa typing na 3 units kaysa Accounting na 6 units at talagang nahirapan akong subject.. Sinabi din sa amin nung meeting para sa mga graduating na makaka pag march kami sa stage kahit na maibagsak namin yung typing, Yun nga lang kailangan mong ayusin pa din yung subject bago mo makuha ang transcript.. It's either na i-take mo ulet yung course o bayaran mo nalang! Hatep noh!?

Meron pa pala akong sama nang loob diyan sa campus na yan.. isa kasi sa problema ko yung NatSci.. kasi hindi pala ako na-register sa class record sa klase kung yun, kaya wala din akong final grade!

Pero inayos ko na yun year 2001 pa, kasi nasabihan na ko ng prof ko nun na wala nga daw ako sa class record niya.. Nag bayad pa nga ako ng 200 pesos kasi may fine daw pag mag papa change ka ng class card.. Grabe talaga! sila na nga nag kamali eh ikaw pa din ang mag babayad..

After 4 years.. Dahil kakaiba nga tong iskul kung toh! Kailangan pa namin mag pa-register ulet kung graduating na kami.. Kahit na ang pag kakaalam ko sa ibang University automatic na inaayos na nila ang status ng mga studyante. Doon ako ulet nagulat nang lumabas na deficiency ko na naman yung NatSci.. Syempre sakit na naman nang ulo! Kailangan ko daw hanapin yung prof ko sa subj. na yun 4 years ago.. Buti nalang nakita ko ulit siya.. At namukaan pa niya ako kahit na may biro na pag kakasabi niya na " Di ba payat ka dati? Ngayon ang taba mo na!" inaprubahan naman niya ang correction of grade ko.. Binigyan niya ko ng 3.0 kasi daw nawala na daw yung records niya ang tagal na kasi nun eh.. Pumayag na din ako kahit na alam ko sa sarili ko na medyo magaling din naman ako sa subject na yun at hindi ako deserving sa 3.0. Para wala nang problema sige ok na din yun kahit na HULA! yung grade na binigay niya..

Hindi lang yun ang sama ng loob ko.. Hangang ngayon pa pala eh, hindi pa naaayos yung subject na yun.. Akalain mo yun!? Ibig sabihin hindi ina asikaso nang registrar yung problema.. Ang dami ko nang pinalagpas at pag papasensya! Ano kayang trabaho meron sila? Ano na nangyari sa mga ibinayad ko?

At kanina nga bumalik ako sa school, dumeretso ako sa Registrar's Office para ayusin na naman!!! yung pauulit-ulit na problema.. Ipinasa ako sa Dean's office kasi sila daw dapat nag follow-up nun, Pag-pasok ko palang sinalubong na agad ako ng mataray at panget na babae sa frontdesk.. Ang sabi pa niya... "Oh! bakit ano yun?!" Sagot ko.. " ahh eh follow-up ko lang yung correction of grade ko.. at pabalang na sagot niya eh.. "Eh, bakit ngayon lang?!" Tapos nag attempt pa siya na ipasa ulit ako sa registrar.. sabi ko.. kagagaling ko pa lang po dun.. Nandito na daw po yung form.. "Sabi niya oh sige bumalik ka nalang" Syempre hindi ako pumayag! nakipag matigasan ako na kailangan maayos ko ngayon to! Nag kasagutan kami ng bastos na babaeng yun.. Bakit daw kasi kung kelan bakasyon tsaka ko inasikaso?! "Sagot ko ahh eh!! 2001 ko pa po unang inayos toh! sumunod eh last month! tapos bumalik ako dito! sabi niyo bumalik nalang ako kasi mag memerienda pa kayo!" Pag balik ko umuwi na daw kayo! Kinabukasan bumalik ulit ako wala na naman kayo! Hangang sa abutin na kami ng Bakasyon!

Siguro medyo natauhan at napahiya sa mga taong nandun kaya kumilos?! Pinag antay niya ko na may pag tataray pa.. mga isang oras at kalahati yata yun! oh mahigit pa! Pag katapos bumalik siya sabi niya ok na daw i-follow up ko nalang daw ulet bukas sa registrar! Dahil inip nako pumayag ako na umalis na muna! At bumalik nalang bukas! At sana lang maayos na talaga toh kasi ilang follow up na nag pinag-gagawa ko! Isip-isip ko tuloy.. Tang ina! tong babaeng toh kapag wala pa din bukas baka ipa-media ko na siya! Tang ina! din tong Registrar! Tang Inang sistema! Tang Ina nilang lahat!!!!

EASTER SAPAKAN!

2005-03-27T04:59:00.000+08:00

Easter Sunday ngayon, at kasama ko ang mga kaibigan ko sa pag salubong sa araw na ito mag kakasama kaming nag inuman sa likod ng bahay ng aking isa sa pinaka malapit na kaibigan. Habang lumalalim ang gabi at papalapit ang alas tres ng umaga lumalalim rin ang mga usapan. Kasi naman nanahimik itong isa sa aming kasama at nalaman namin kung bakit dahil hindi niya napigilan ang kanyang emosyon, Inamin niya sa amin kung bakit, "Selos" nag selos siya sa isa ko pang kaibigan na malapit din sa kaibigan kung babae na gusto rin niya..

Nag yayaya na nga itong kaibigan kung ito na umuwi na pero pinipigilan namin dahil alam ko na sarado pa ang bahay nila sa gitna ng madaling araw at kargo ko din siya dahil ako ang nagyaya sa kanya na sumama dito sa inuman.

Doon ko napatunayan ang pag mamahal niya? o sabihin nalang natin na malaking pag tingin? o Ego lang talaga ng karamihan sa mga kalalakihan. Kapag babae na ang pinag uusapan.. talaga naman oh.. makaka sapak ka nga talaga..

Hindi na namin mapigilan itong si dakila dahil talagang nag wawala na para maka uwi sa bahay.. Siyempre wala na akong magagawa at nakaka hiya sa may ari ng bahay kung nag iingay na tong kaibigan kung ito..

Agad siyang dumeretso sa sala at kinuha ang kanyang play station.. Pinipigilan siya ng isa ko pang barkada na huwag munang umuwi dahil alanganin na lalo na at mag isa lang siya.. at ako naman itong si buyo na "sige hayaan mo siya" Siguro dahil sa inis ko na rin sa kaka- kulit at pakiki usap sa kanya.. Pero siya itong hindi nakapag-pigil at bigla nalang akong binanatan ng dalawang sapak..

Hindi ako nakapag pigil sa nang yari at napa tulan ko din siya, hindi ko sinasadyang pasabugin ang kanyang bibig.. Natangal yata ang isang piraso ng kanyang ngipin.. kumalat ang dugo at nagising ang kapatid ng kaibigan kong may ari ng bahay, pati na rin ang kanyang tiya.. Syempre nahiya ako sa nangyari dahil isa yun sa pinaka iskandalosong pang yayari sa bahay nila. Pinigilan nga ako ng mga kaibigan ko na akala nila ay susugod pa ako. Pero sa totoo lang wala akong kahit na katpirangot na sama ng loob sa kanya, kung ang pag uusapan lang eh yung sapakan na yun.

Hindi lang yun ang mabigat sa akin.. ang nakasapakan ko ng gabing yun ay isa sa pinaka matagal kung kaibigan, mag kasama na kami since grade two at ngayon ga graduate nako ng college this coming April. Isipin mo nalang kung gaano na katagal yun? at yun din ang kauna unahan naming pag sasapakan, Ang huli ko eh nung grade four pa ako pero ibang tao yun.

Sa huli naman eh nag kaayos din kami at naisip din namin ang mga mali namin.. Sana nga lang eh hindi na maulit ang ganitong pangyayari.. Dahil mahalaga sa akin ang aking mga kaibigan.

ALAY LAKAD '05

2005-03-26T06:59:00.000+08:00

Alay lakad na naman, kasama ko ang aking mga kababata sa pag gunita ng araw na ito.. na isa sa mga kakaibang tradisyon ng mga pilipino.. Proud ako sa araw na ito dahil dito napatunayan ko na naman sa aking sarili na kaya ko palang maglakad mula Taguig hanggang Antipolo.. Nag umpisa kami ng alas otso ng gabi at nakarating kami doon ng eksaktong alas tres ng umaga.. Na tsempuhan pa namin ang ulan pero hindi naman ganong kalakasan.

Umalis din kami dun ng mga alas kwatro.. Nahirapan pa nga kaming sumakay.. Dahil punuan at tagaan ang singil ng mga driver ng fx, bus at jeep sa okasyon na yun.. Tingnan mo nga naman ang mga pilipino? Dahil sa sobrang kahirapan.. kahit kapwa pilpino nilalamangan kahit sa ganitong panahon na mahalaga sa mga Kristiyano.. Well ganun Talaga.. Wala tayong magagawa.. Alangan naman na mag lakad ulit kami pabalik ng Taguig?!

Hindi nga kami naka pasok sa simbahan ng Antipolo nun Dahil sinara ito ng eksaktong alas dose.. Pero ayos lang dahil atleast may napatunayan ako sa sarili ko na kaya ko din na mag sakripisyo..

Nung una ayoko talagang sumama sa Alay Lakad na ito.. dahil siguro ay nadala na ako nung nakaraan naming alay lakad na kung tutuusin ay inumpisahan namin sa Pasig. At hindi rin ako natuwa sa mga nakakasabay namin.. Nag sisigawan, nag lalandain, nag tutuksuhan.. Grabe hindi na Yata talaga alay lakad na matatawag ito.. Alay Gala na Talaga.. Pero iniisip ko na lang na isa ito sa mga tukso na kailangan kung pag daanan kung nag sasakripisyo ka.. Kahit na kinukundena ako ng iba kong mga kaibigan na bakit kailangan kung gawin ito. Eh gagawa din naman ako ng kasalanan pag katapos.. Hindi daw totoo at hindi rin bagay sakin.. Pero kahit ano pa ang sabihin nila.. At kahit pinilit lang naman talaga ako nung umpisa na sumama.. hindi ko pinag sisishan ang pag sama ko dito.. Dahil kahit na may mga sumuko at umuwi sa aming mga kasama, kahit na may nag paltos na ang paa.. hindi ako nasiraan nang loob dahil may mga nakita akong mas bata pa sa kin na nakasabay.. mga batang inusente pero alam kung bakit kailangan nilang gawin yun.. At alam kung para kanino ang okasyon.. Naisip ko na rin na.. Oo nga naman sa loob ng 365 days, Ano ba naman yung mag sakripisyo ako ng isang araw diba?

DESPEDIDA?

2005-03-14T05:07:00.000+08:00

Kahapon, galing kami sa bahay ng kaibigan ko na balita namin ay mag-aabroad na? at birthday niya rin nga pala. Tinawagan ko lahat ng kaibigan namin para mag punta sa kanila. Pero pina deretso ko muna silang lahat dito sa bahay namin para sabay-sabay na kami, hindi kasi nila alam ang pag punta sa kanila. Nag kasama sama ang mga kaibigan naming hindi mag- kakasundo kaya medyo isnaban ang nangyari. Pero may isa pa akong napansin sa taong balak na daw umalis ng bansa parang hindi siya natutuwa na makita kami lahat sa party niya, Ewan ko ba? Hindi nga siya sumasama samin sa inuman at pinababayaan lang niya kami doon sa bahay niya kung ano ang gusto namin gawin.

Nandun din ang syota niya na martir na kahit ginagawa ng katulong nung gabing yun... eh, ok lang. May isa pang babae na hindi naman namin kilala na ok lang naman ang itsura kahit mukang mas malaki ang tanda samin lahat at laging siya ang inaasikaso nitong kaibigan kong 'to.. Di ba lupet?! harap harapan kung mang gago ng babae.. habang nag huhugas ng pingan ang martir eh nakikipag landain naman siya sa isa.

Kung tutuusin naman talaga etong si martir na babae lang naman ang nag-hahabol dito kay pogi, Ako pa nga ang nagpakilala sa kanilang dalawa at tinukso tukso lang namin sila dati, ayaw talaga niya dito, Pero mapilit talaga si babae na lahat gagawin basta maging sila lang, Naging sila nga...

Pauwi na kami lahat, ubos na kasi ang inumin at kahit gusto pa namin uminom dahil bitin, eh wala na ring gusto bumili dahil malayo ang tindahan. Nag plano kami mag stay sa bahay ng isa pa naming kaibigan dahil alanganin na ang oras para sa mga babae naming kasama.. Sasama pa nga dapat itong si despedida boy kaso umepal itong si martir na babae na para bang asawa na siya kung umasta.. Nawala tuloy ang awa ko sa kanya... at napalitan ng pagka bwisit! Syempre matagal naming hindi nakasama tong kaibigan naming to.. Kaya gusto pa namin siya makasama.. kaso ganun talaga ayaw na naming makipag kulitan pa kaya umalis na kami..

Pero habang nasa sasakyan kaming lahat napag usapan namin na malamang eh tokis lang tong kaibigan kung to tungkol sa pag aabroad niya kasi napaka bilis naman masyado ng proseso at hindi ganun kadali ang pag kuha ng visa lalo na sa tate.. at sa buong mag damag na yun hindi namin napag usapan ang tungkol sa pag-alis niya. Kaya hindi kami mag-tataka kung makita namin isang araw etong si despedida boy na pagala gala lang sa mga malls sa gabi na dati naman niya talagang gawain.

BUGOY

2005-03-08T22:27:00.000+08:00

Nagulat ako sa nabalitaan ko kay isda, nasabi niya na may nangyaring masama kay Bugoy, naaksidente daw 'to! putok ang ulo at hindi makalakad sa ngayon.. Kailangan niya ngayong mag stay sa bahay nila sa loob ng anim na buwan at gumamit ng saklay. Hindi tuloy namin siya makakasama kapag may inuman. Sumama daw kasi 'tong si Bugoy na mag hatid sa bahay ng kinakapatid ko, tatlo yata sila sa tricycle, lahat sila may tama na pati yung driver ng tricycle na kababata ko rin. Nanggaling kasi sila sa inuman at pag kahatid pa nila sa bahay ng kinakapatid ko, nag inuman pa sila ulet. Kaya nang nasa biyahe sila pabalik na ng bahay... Ayun! sumalpok ang minamanehong tricycle sa poste at tumaob pa yata ayon sa kwento nila, may nadamay ding mag amang naka motor nung gabing yun..

Bakit ko ba nakwento 'tong si Bugoy sa blog ko? Si Bugoy po kasi ay ang kababata, dating kapit-bahay, kinakapatid ng kapatid ko, kasama ko sa pangangarulin noon kapag mag papasko, ang nanlalamang sa akin sa hatian ng napag karulingan at "bulli" ko nung mga bata pa kami. Nag kasapakan na nga kami niyan! Syempre dahil mas malaki siya noon at mas matanda ng apat na taon sa 'kin, ako ang nakawawa at umiyak. Pero napalo naman siya ng tatay niya.. kaya amanos lang.. Mag katapat kasi kami dati ng bahay, kaya kapag may humahagulgol dinig namin. Pareho kaming matigas ang ulo at madalas mapalo ng mga nanay namin nung mga bata kami.

Simula nung lumipat kami ng bahay at nag highschool ako, hindi ko na nakakasama si Bugoy, nag kikita na lang kami kapag nag kakasalubong.. asaran, kantiyawan ang batian namin. Nag karoon na kasi 'ko ng mga ibang barkada sa Catholic School na pinasukan ko nun.

Ngayon na lang ulet kami nag kasama sa mga inuman at tambayan, nang mag college na'ko at nang mag aral sina Bebong at Isda sa pinapasukan kong University. Barkada din kasi nila si Bugoy, madalas kong kasama 'tong sila Bebong dahil sabay kami sa pag uwi. Kaya hindi maiwasan na mayaya sa mga inuman sa kanto kapag nasa bahay na. Doon nag kakasama kami ni Bugoy, at nag kakakwentuhan. Medyo nag bago na siya, hindi niya na'ko binabatukan at inaasar masyado ng magkasama kami, siguro dahil matatanda na kami at mas malaki na 'ko sa kanya ngayon at hindi niya na 'ko kayang paiyakin tulad nung mga bata pa kami. Makulit pa din 'tong si Bugoy ng barkada kaya masayang kasama sa mga inuman. Kaya ngayon dahil sa nangyari kailangan niyang maging seryoso sa pag papagaling. Kaya kayo mga 'tol huwag kayong bibiyahe o mag da drive kapag lango kayo sa alak, para hindi kayo matulad dito kay Bugoy. Uminom tayo ng TAMA!

WEBSITE KO!

2005-03-08T00:06:00.000+08:00

http://ralivanj.port5.com

at last natapos ko na tong website ko.. project kasi namin to sa computer csc 14-c2 under Mr. Jayver Bernardino, buti nalang ni require niya kami at least may web site nako. astig diba.. pag tagal mas pagagandahin ko pa to pag mas magaling nako sa computer, sa mga classmate ko sa csc14-c2 good luck sa atin lahat.. mag aral tayo ha! to sir Jayver thanks din po sa pag turo niyo samin. sana makapasa kami lahat.

EXTREME PROF

2005-03-07T23:44:00.000+08:00

first day ng examination namin kanina sa school.. ok lang naman yung mga exams namin kanina nakasagot naman ako. medyo kinapos nga lang ng oras sa pag solve sa math syempre maraming problem at nag kahalu halo na yung mga formula sa utak ko. kaya hindi maiwasang ma ngopya, pero konti lang naman. naka kopya rin naman sila sakin kaya patas lang. pero ok yung prof ko na yun sa ko sa stats kasi comedy eh tsaka nakaka biruan namin sa klase kaya masipag kami mag aral sa kanya sana ganun lahat ng prof para masarap pasukan yung klase. hindi tulad nung prof ko sa typing class ko. na bwisit pa ko sa typewriter na napunta sakin kasi tumatalon, kaya medyo naging magulo yung business letter na pinagawa samin. pang finals pa naman namin yun. tsaka medyo bwisit ako sa prof kung yun, kasi parang hindi prof kung mag salita madalas pang mag mura, diba nakakainis talaga. sana nga matangal na yun sa school namin eh. tsaka may mga paborito siya sa klase namin na hindi ko alam kung bakit? sana hindi ko na ulitin yung subject kung yun para hindi ko na siya makasama ulit.. diba mag kaibang mag kaiba sila? masaya ko after nang math exam ko tapos nasira mood ko pag pasok ko sa sunod kung subject.

eto nga pala yung pic namin nung barkada ko at kababata kung si c.i, sa bahay ng isa pa naming kaibigan na si ron. wala lang.. kasi ngayon ko lang to ulit nakita at para mag karoon lang ng pic sa blog ko.. nag lalaro kami ng chess dito kalaban niya si patrick at ako ang sumunod na lumaban, obvious naman diba.

ang saya namin dito!!!!